Echelle de Pierre

Na een toffe vakantie met klimmers en kinders in Ardèche, beslis ik om met het bouwverlof thuis te blijven.
Doordat ik meer in de noordwand van Les Awirs zat, dan thuis, raak ik stilaan terug fit. Teveel vrienden? Super leuk en relaxed.

Enkele weekends Ettringen om terug barst te leren klimmen doen deugd.
En stilaan klim ik zoals de rest van de bende de andere routes op de noordwand: Pink sissi bolt, ça colle Trane, the Fin, single vision, blocage d'Orage,... Zelfs met stevig regenweer sneuvelen enkele toppers. Blocage d'Orage heeft zijn naam niet gestolen. Awirs noordwand begint stilaan onze thuiszaal te worden.
Met de vaste eindstop met een 'Rochefort 10' (AKA aspirine 33cl in een glas) in de locale Brasserie 'Convivium'.

Een dagje spelen met Micha in de noordwand doet wonderen. Als je iemand de passen zo rustig en gecontroleerd ziet klimmen, dat werkt enorm inspirerend. Ik ben nogal een watje boven de haak. Ik sta Micha te zekeren in de dyno 'rien ne va plus' en zie hem een paar fameuze vallen maken. Daarna zie ik hem mooi de dyno landen! We kijken elkaar verrast aan. Ik probeer ondertussen 'Double vision', hoewel ik het einde eigenlijk had afgeschreven als te moeilijk. Maar eenmaal aan de laatste haak gekomen is het vet van de soep. Maar gezien de positieve energie, probeer ik nog een paar passen verder. Als Micha zo kan vallen, dan kan ik tenminste nog wat moeite doen. Volledig in de verzuring wring ik de laatste passen er alsnog uit. Zelfs als noodoplossing komt er nog een hielhoek aan mijn hand uit. Volledig verrast clip ik de relais. Misschien inderdaad niet zo snel opgeven!
Micha klimt nog zijn nieuwe lijn 'the Iron Curtain'. Opnieuw motiverend om te zien.

Een weekendje Fontainebleau boulderen met mijn zusje, schoonbroer, sofie en Kobeke helpt om de vingers en de bekende V-plank van Kobe terug fit te krijgen. V-plank van kobe = lichaam gestrekt in een dak houden waarbij je gat te laag blijft hangen door gebrek aan lichaamsspanning. We hebben ook nog een nieuwe bouldertje geopend 'Nightfury'. Voor deze moet ik terug! Mooi ding.
En ook nog een gemakkelijk bouldertje geopend: 'Jeu de Moules' op Roche Aux Oiseaux.

Na een half jaar kruip ik opnieuw in 'Echelle de Pierre'. Mijn persoonlijke project route.
Bij het setjes hangen lijken de passen er nog steeds in te zitten. Door de extra power zijn enkele afkortingen zelfs mogelijk.
Echter de start voelt nog steeds aan, als teveel harde passen achter elkaar.
Mijn eerste poging is verbazend vloeiend. Hoewel er nog steeds foutjes insluipen, klim ik steeds verder.
Toch een 4-tal passen blijven op de rand van vallen. Na de helft van de route vind ik een rustpas in knieklem.
Hartslag piekt serieus, ademhaling fluit. Na een 5-tal minuten rust, klim ik rustig de rest! Met ongeloof clip ik de relais.
Hoe is dat nu mogelijk, van onmogelijk 10 jaar geleden tot uitklimmen nu.

Zoals SOS piet zou zeggen, wat hebben we vandaag geleerd:
1. onderschat niet de positieve energie van talentvolle klimmers en goede vrienden.
2. te koud is te koud, bij 10°C functioneren mijn spieren niet meer optimaal.
3. memoriseren van passen helpt werkelijk in methode gevoelige routes.
4. Je hoofd leeg maken en een poging doen naar best vermogen is perfect. Echter deze mindset is minder eenvoudig in te stellen als je zou denken. Het evenwicht tussen concentratie, ademhaling, rustpassen, timing, voetenwerk, welke greep nu?, waar clippen? is minder eenvoudig als je zou denken. Maar zo motiverend wanneer dit zelfs al is't maar éénmaal per jaar lukt.

Hierbij het oude filmpje van 'Echelle de Pierre' met de volledige beta, dus voor een 'à vue' poging niet verder kijken.

Echelle de Pierre- Les Awirs from kobe on Vimeo.

'Echelle de Pierre', klimmers Bies en Kobe
Met Dank aan Bies voor montage, aan Walter en Iris voor het filmen.

Hekwerken en poorten

Voor het klimgebied in Comblain-la-Tour is er na jaren eindelijk een milieuvergunning. Er mag echter niet geklommen worden voordat we aan een aantal voorwaarden hebben voldaan.
Deze voorwaarden vragen extra werk. Vorig weekend is er eindelijk vooruitgang geboekt. Alvast een dikke merci aan de 6 werkers die het werk van 3 weekenden op één weekend hebben verzet.
En dit allemaal onder een gezellige sfeer, dus dank aan Patrick, Tom, Peter, Wim, Iris en Bies. Deze leuke bende had ik toch wel even gemist.

We starten op zaterdagochtend met een stevig koffie bij Wim en Marijke thuis. Poort en hekwerk inladen en go! Nog even met de boer praten of we over zijn akker mogen passeren met het hekwerk. Na een portage of 4 door de sneeuw op de akker staat al het materiaal bovenaan het couloir. Even later heeft al het materiaal een 'abseiltje' gemaakt, poortje, draad, boorset, gereedschap, padenset,.. Na wat overleg starten we met 2 teams: de nieuwe lichting aan het hekwerk in't linkse couloir de oude kern aan het poortje. Gaten en sleuven graven, poortje stellen, haken boren, takels monteren, draad monteren, beton mengen het gaat super snel. We komen echter 2 zakken cement tekort. Tom en Patrick gaan dit nog even halen. Ondertussen hangt de rest de verkeersborden op aan de start en halfweg de trap. Als we terug zijn zit de bijkomende mortel al in't gat. Al het gereedschap gaat nu het couloir terug omhoog en de auto in. Beneden verzagen we nog de kersenboom en verzamelen we het gezaagde hout.

Iris, Peter, Bies in actie

Tom en mezelf aan't poortje
Een pintje bij het kampvuur in de setting van de steengroeve van The Outsider aan de andere kant van't dorp. Nog even een les houtklieven. Rond 19u duiken we met zen allen de pizzeria binnen. Gezellig babbelen met lekker eten en een glaasje wijn! Een deel van de bende vertrek na het eten huiswaarts. Tom, Patrick en ik zitten nog een tijdje rond het 'kampvuurke'. Mijn griep klaart helemaal op van dit fris nachtje in de buitenlucht.

De nieuwe signalisatie

Het kampvuurke

Tom's vettig ontbijt viske

Hekwerk aan de spoorweg
Op zondagochtend en rustig ontbijt en dan starten we met het installeren van de draad op het poortje en daarna het hekwerk aan de spoorweg. Jammer dat de batterijen van de boormachines nu plat zijn. Voor de rest staat het hele hekwerk aan de spoorweg op en uur of 2.
Alvast opnieuw bedankt voor de hulp en de gezelligheid.
En hopende op meer van deze weekends.

Kampvuur hout

Wet paint!

Het poortje voor Comblain-la-Tour begint vorm te krijgen. Nog dank aan Wim voor de schilderhulp met aangepaste dranken.
Nog één extra laagje verf en de installatie kan beginnen.

Wet paint!

Wegens het winterse weer is het langlaufen ipv de installatie van het poortje. Een leuk verslagje hier

Laswerken & La sur...prise

Op zaterdag is het metalen hekje voor Comblain-la-Tour in elkaar gelast door meesterlasser Peter. Met assistentie van onhandige mezelf. Nu dat metalen ding nog schilderen en terplaatse installeren! De omheining is ook al aangekocht.

Zondag spelen in 'la Sur...prise', een oude rotsroute. Letterlijk vertaald: de verrassing of de route met grepen. Om te beginnen was het weerbericht een verrassing. Door de sneeuw rijden Jurgen en ik naar Pont à Lesse naar een oude rotsklimroute in de hoop op prachtig weer. De eerste verrassing: de wand ligt droog en het is niet super koud (2°c). Aan de voet van de wand staat de oude routenaam: la sur...prise. Jurgen test de start, methode gevonden, greep breekt uit, nieuwe methode, greep breekt uit,... Dit wordt nog een opgave. De rest van de route is betere rots en eenvoudiger en gaat snel. Jurgen zet snel de haken en dan hop naar de drytool routes. Leuk om te zien, dat ziet er eigenlijk niet zo moeilijk uit (waarschijnlijk is het dit wel). Impressionant om te zien. Leuk om te zien hoe het drytoolen geëvolueerd is. Mezelf redelijk rustig gehouden, om de zeurende schouder niet verder te kwetsen voor de vakantie over een paar weken naar de Costa. Het begon nog thans stevig te jeuken.


La sur...prise - juist links van het grotje(rood-wit lintje)


Close-up foto van 'la sur...prise' met de startcrux
Op geel-grijze vlekken zaten vroeger voetsteunen

Under Construction

Het project in de 'witte bombé' in Pont à lesse is behaakt.
Voorlopig 'L'arc de Triomphe' genoemd. Het einde komt samen in 'het vijf'ake'.

Bies in 'the cutlery project', Kobe rebolting 'L'arc de Triomphe'.
En de eerste stappen zijn gezet naar het gevraagde hekje voor Comblain-la-tour.
Ook de haken voor't afbouten zitten in de doos, klaar voor gebruik.
Dank u voor de donaties en steun en hulp iedereen!



Het 'under construction' hekje voor Comblain-la-tour en de bouten voor de routes met een klimverbod.

Boorstof en turf snuiven

Nieuwe rotsroutes vinden is een moeilijk ding in België. Om dan ook nog mooie routes te ontdekken is nog zeldzamer. Maar eindelijk recent met 'Limbabwe Team' in Pont à Lesse opnieuw zo'n route gevonden. De algemene kritieken zijn redelijk positief. Een mooi lengte van 25m redelijk continu met de echte crux-pas net voor het relais.

Dankzij Peter nog een zeer kort routje ontdekt. Het ziet er niet zo aantrekkelijk uit, kort en redelijk dicht bij de 'via ferrata'. Wat het mist aan uitzicht, maakt het goed met de speciale klimpassen. Dankzij de inzet van Peter en Iris is het ding behaakt geraakt in bloedhete temperaturen en 3 klimscholen rond onze kop. Ik dacht het 'vie en fer'(6a+/b)te noemen. Nu nog de kans krijgen om dat beest te klimmen in 'droge' condities.

We hebben met een ganse bende ook in een oud project door de witte bombé gewerkt. Dit wordt waarschijnlijk een variante op "het vijf'ake". Doordat de nieuwe route eigenlijk delen van de oude route bevatten dachten we om een variante en eventueel ook een eigen 'hardere' uitklim te voorzien. Het nivo is ergens 7a+/7b. Afhankelijk hoe goed de grepen de klimpogingen doorstaan. Mijn zusje en schoonbroer lossen de laatste onopgeloste bewegingen op.

Nele in 'oud project door witte bombé' 7a+/7b - working out the moves

Kobe behaken 'vie en fer'

Met Bartje even onze ijsbijlen gaan testen op de rotsen. Dus wat drytool op't menu. Bart fietst erdoor, hoewel op't het einde de 'turf'(a.ka. modder) niet echt bevroren is.
Een paar mini-mini-ijspegeltjes wijzen al de weg. Nu hopen dat de zeurende schouder wat wil herstellen voor de echte pegeltjes gaan groeien.

Topo Castel 4
3. Oud project witte bombé 7a+/7b (niet behaakt)
12. Vie en fer 6a+/b
13. Sur prises ( oud project / niet behaakt )
14. Verlenging project witte bombé? (niet behaakt)

Boulder, rots, plastiek en boorstof

Opnieuw een coaching weekend in Fontainebleau. Deze keer met de super gemotiveerde bende van Limburg. En die willen precies dadelijk terug.
In sector 'Isatis' nog een klein bouldertje gepoetst. Vermoedelijk geen nieuw probleem. Wel een paar toffe passen.
Het oranje en blauwe parcours in 'Mont aigu' is zeer mooi. Samen met Bies het mooie mantelprobleem 'Tante Pollewop' uitgeklommen. En met mijn laatste kracht toch nog 'Planck' uitgeklommen. Bies zijn beentjes werken niet mee. Alvast een paar punten voor het blijven proberen.





Iris in sector Isatis, blijven vechten hé





Marty in sector Isatis





Bies in 'Luna'





Kobe in 'Buddha' (met dank aan Iris en Bies voor de foto's)

Daarna een dagje met Iris en Bies klimmen in Marche-les-Dames. Een hernieuwde kennismaking met het gebied. Het blijft toch altijd vechten in die 5e graads routes. Opnieuw enkele leuke routes geklommen.

Recent is na 10 jaar wachten eindelijk een boulderzaal in mijn buurt. Namelijk 'Graviton bouldergym' in Sittard. Dus het rallyrijden van setjes van 60minuten naar de dichtbijzijnde plastiek-trekpleister-klimzaal is voorbij. Ik heb de kans genomen om routebouwer te worden, nog maar eens een uitvlucht om even langs te gaan. Enkele weekends geleden met het vochtig als een badhandoek weerbericht zijn Erik en Nele de faciliteiten even komen checken. De reacties: mooie ruime zaal,leuke sfeer, gezellige toog, goed verlicht, interessante problemen, veel voettredes. Een iets te leuke en te lange sessie maakte de klimdag erna wel wat hard.
Redelijk moe verschijnen we allemaal in 'Pont à Lesse'. Ik wil een oude route herbehaken. Nele en Erik willen het gebied verder verkennen. Ik duik dadelijk in't poetswerk, na een uurtje sta ik terug beneden. Het is altijd raar, eerst zijn we alleen en dan is't precies kermis. Ineens bijna 15 klimmers in de buurt, zoals vliegen op ne stront. Waarom? Omdat het de boormachine zo een zacht geronkt maakt en het boorstof zo mooie stoffige lucht maakt?
We verkennen samen de mooie route van 25m langs een rotsgraat. Even later hang ik al in de wand met de boormachine. Nog een uurtje later gaan we om beurten voor de een herhaling van de vernieuwde route. De route heeft mooie passen en is zeer gevariëerd. Ik kraak aan de laatste pas, fysiek en mentaal is't op. De lijm van de meeste haken waren uitgehard, enkel de laatste haak was nog een beetje vochtig aan de buitenzijde. En dit geeft de doorslag, ik durft niet. Met wat inspiratie installeer ik een zekering die de laatste haak vervangt. Nele past, na een weekje ziek zijn de batterijen op. Erik is duidelijk gemotiveerd. En vliegt er als een speer door. Een mooie prestatie. We noemen hem 'Limbabwe Team' (6a+).


Erik in 'Limbabwe Team' mooi op de graat en loodrecht
( het werktouw is niet de klim-lijn )

Eigenlijk wilde ik de originele routenaam behouden, maar bij gebrek aan info hebben we het maar een nieuwe naam gegeven. Het is een oude bestaande route die vroeger vertrok in 'Luka' en na 4m linksaf ging. De route situeert zich op sector 'Castel 2', links van 'Luka', laatste haak en parcours is gemeenschappelijk met 'Luka'.

Boulder prospectie

Opnieuw een dagje boulderkes gaan zoeken in de Ardennen.
Het heeft niet echt iets opgeleverd. Een mooi laag blokje met een traverse in beide richtingen op bomb-harde blauwe hardsteen. En ook 2 moeilijke zitstarten, uit de mat komen is dus het probleem. De zitstarten is eerder frommelen voor gevorderden.

Het boulderwandje is't het lage wandje op de achtergrond.
1. Gizmo 5b - traverse 6m VRNL - start aan dynamiet-breuk en eindig op de graat(met bovenkant blok)
1. Gizmo inversé 5b+ - traverse 6m VLNR - start aan graat en eindig op dynamietbreuk.(met bovenkant blok)
2. Crack-toi 5c - zitstart van de linkse barst
3. Gecko 5c - zitstart
4. project?

Vermoedelijk heeft dit al ooit iemand geklommen. Bij gebrek aan info heb ik ze alvast een naam gegeven.
Er zijn nog een 2-tal blokken die interessant zijn, maar voornamelijk traverseren.
Hopelijk volgende keer meer geluk.

Weer & werk

Eerst een werkweekend met LBV en Bergpallieters in de aanhoudende regen.
Het pad onder 'the Wall' krijgt steenslag. De tunnel sector revisie pad en verwijderen losse blok uit 'speedy gonzales'

Bergpallieters onderleiding van Peter aan de tunnel


De gele vlek is waar de losse steen zat in 'speedy gonzales'

Dan een weekend met BPA en WBV.
We werken hard aan the wall sector. BPA poetst boven 'the wall' en WBV legt terrassen op Castel 5 en behaakt nog de links route 'profit & loss' - 5c. We ruimen ook nog wat oude plaquettes op en verplaatsen 1 haak in 'vette os'. We poetsen 'the fridge' grondig. En behaken nog 'le Bouc rosé' - 6a/b?


Castel 2 - the wall (centraal)

Bies en Tom in 'Le Bouc rosé'

Les petits éclairs

De lekkere éclair'kes van de bakker van Anseremme zijn precies te warm gewassen, zoals mijn 'witte' sokjes. Het leek wel een schaalmodel voor smurfen en Jeroen lacht natuurlijk vrolijk met mijn gekrompen ontbijtje.

Kees in de rustpas van 'les petits éclairs'
We vliegen er dadelijk in met het inspecteren van een route links van 'Schtroumph' op de noordwand van Castel 4. Ik dacht eigenlijk aan een korte route, maar na een betere inspectie komt er toch een route uit van 20m. Een harde boulderstart van een 3-tal bewegingen 6b? Hierop volgt de rest in 5e graads nivo.

Kees in op de eindgraat van 'Les petits éclairs'

2x Kees in 'Les petits éclairs'
De wegbeschrijving van 'les petits éclairs' 6b? (8+1) 20m:
Je klimt tot in't zadel en vervolgt een rotsgraat die je langs links neemt tot aan de relais van 'Peppi'. Dan klim je langs de luchtige rotsgraat naar het relais van 'Dirty Rastamoon'.
Ondertussen klimt Kees zijn route 'Via Karin' (5a), verkent de lijn er links van en test nog een aantal andere routes, waaronder de 'Bospoeper' (6c/7a?) en 'Arriba!' (7a).
Jeroen en ik voelen ons onderhand opgewarmd en gaan eens voelen aan 'Bomber' (6b+). Ik klim het vlot in toprope en Jeroen doet een verdienstelijk poging met wat extra airmiles. Hij is duidelijk de opwarming al voorbij. Ik beslis om hem dan maar eens op kop te klimmen en in campusstijl naar het einde is de oplossing. Het einde moet eens grondig gepoetst, maar voor de rest een verrassend mooie route.
Jeroen is warm, dus hij gaat voor de 'First ascent' van 'Les Petits éclairs'. Mooi gedaan, vooral die trillende beentjes!
Op zondag ben ik op tijd in 'Le Moulin' voor ne capuchino, dan rustig wat metaal gaan sprokkelen in de 'via ferrata', één haakje gaan bijzetten in 'Les petits' éclairs' en nog wat routenamen geschilderd / gecorrigeerd.
En ik verken nog samen met Suan en Jeroen het overhangende futuristische project 'The curved spacetime'. Dit project is op't einde van de dag klaar en ik voel me 'bien cuit' van de zon. Jeroen knalt met succes, de armpjes nog eens in't rood met 'Arriba!'

Topo 'les petits éclairs' en 'Dirty Rastamoon'

The Curved spacetime project
Met dank aan Jeroen en de mooie foto's

Topo Pont à Lesse

Wat info ivm de routes in Pont à Lesse:

Castel 1 - Rocher de la Lesse
-n°13 - Devil's slab - 5c (5+1)
-Adaptation - 5c (7+1) - verlenging van n°16 - La Fissure centrale
-Lozenbotter - 5c(+) (extra 4+1) - verlenging van n°23-24 (Peter Claes, Matthias Vanschoonbeek, Kobe)

Castel 1 - noordzijde
-project (Geert van Eester )
-project (Geert van Eester )

Castel 2 - linkerzijde 'the wall'









-Fridge Hugging - 6a+ (7+1)
-Omgangsvormen (vroegere "Bok en nootjes") - 6a/b (6+1)
-Via Karin - 5a (6+1)
-La Tirette - 4c (4+1)

Castel 2 - The Wall
-iclimb - 7b (2+1) - 6m - FA Kees Breek
-Lilliputter - 5c (1+1)- 6m (Geert Van Eester & Bram De Wilde)
-Cristal greep - 5b+ (4+1) - 6m (Geert van Eester, Kobe)
-Toit Géant - 5a (3+1) - 6m (Geert van Eester, Kobe)
-Nazgul - 4c (2+1) - 6m (Geert van Eester, Kobe)









Castel 2 - the wall (centraal)








-Radler alcoholfrei - 5c (6+1) opgelet expo!
-Le Bouc rosé - 6a+/b (6+1)
-La route Oubliée 7c (5+1) FA Olivier Pepeng (nu ook met zelfstandig einde)
-Missing link 7a+ (1 move)

Castel 2 - 2e nivo
-Limbabwe Team - 6a+/6b (10+1) 25m Juist links van 'luka', linker kant van de graat
start is langs links naar eerste haak klimmen, anders duidelijk moeilijker
-project (nog te behaken)
-project (nog te behaken )
-project ( nog te behaken )

Castel 4








Dirty Rastamoon - 7a (Peter Claes, Kobe)
Les petits éclairs - 6b (Jeroen V, Kobe)
Bomber - 6b+








-The Curved spacetime - 7b - FA Matti Buyle
-project de vorige route links van de graat beklimmen ( nog te behaken )

Castel 4







6. Asterix - 6a/b (groene haken)
8. Black Moon - 6c+/7a - langs rechts eenvoudiger, met grote maanvormige bak en rechtdoor over laatste hard stevig.
3. L'Arc de Triomphe' 7b - FA Olivier Pepeng (Jeroen V, Nele, Erik, Bies, Kobe)
12. Vie en fer 6a+ (Patrick,Kobe)
13. Sur prises - project behaakt door Jurgen Lis
14. Verlenging van 'L'arc de triomphe' rechtdoor doorheen witte bombé? (nog te behaken / fragiele rots)

Castel 4 - Tunnel








-Joke likes Nutella - 7b - FA Olivier Pepeng (route van Bram Lambrechts)
-Bospoeper - 7a (route van Bram Lambrechts)








-Arriba - 7a (Kobe)
-Arriba extended - 7a (voegt niets toe aan arriba, als't regent nog 1 droge route) (Kobe)
-Jägersteak - ? project van Bram Lambrechts (harde mono's / nonno's)
-Jägersteak light - 7b FA Bram Lambrechts
-Speedy Gonzales - 5c (Peter Claes, Kobe)

Castel 5
-Profit & loss 5c+
-Indian summer ? - links van n°5.9, relais is identiek

Dirty Rastamoon & La Tirette

Met de bende van Limburg, Peter, Iris, Bies en Kees naar Pont à Lesse. Het is bloedheet. We installeren de touwen op Castel 2 en zetten de brandweg tijdelijk af om een aantal grote losse stenen te laten vallen. De communicatie met walkie talkies verloopt vlot. Het duurt iets langer als gedacht en hinderen hierbij een klimschool. Alle dingen kun je nu eenmaal niet plannen als vrijwilliger. De vallende stenen hebben de draadafsluiting langs de brandweg licht beschadigd. Deze moet opnieuw vastgemaakt aan de palen. We ruimen de stenen op.
Dan proberen we het project van vorige weekend vrij te klimmen. We trekken strooitjes om te kijken wie eerst mag. Kees wint en wandelt rustig door de route en komt met een 'big smile' naar beneden. Een mooie First Ascent. Ik ben nerveus, vergeet de voetsteun in de crux en verpruts mijn eerste poging. Genoeg uitvluchten! Bies probeert hem in toprope en maakt duidelijk progressie. Mijn 2e poging is de goeie, wel niet zo zuiver als ik gehoopt had. Alsnog gellukkig, want de route klimt als ne droom en is zeer gevariëerd. Een licht dynamische boulderstart, een 'no hands rest' met de voeten in een grote bak in de plaat. Dan volgt de crux, 5 bewegingen in in rechte wand op kleine greepjes. Dan een grote beweging naar een bak boven het dakje en de lichte overhang op grote grepen uitklimmen tot aan't relais. We noemen hem 'Dirty Rastamoon' (7a). Het verwijst naar een anecdote in de boek 'revelations' van Jerry Moffat betreffende Ben Moon.
Ondertussen hebben Iris en Peter al 2 routes gepoetst, die vorige week door Kees en mezelf al gestart waren. Voor degene die nog kunnen bewegen onder de hete zon, is't routes klimmen. Op't einde van de dag zijn 'Via Karin'(4c) en 'Fridge hugging' (6a+) klaar. Nog ne goeie pizza in de 'Moulin', een pintje in de Chavée en dan heb ik mijn bed hard nodig. En dus op zondag platte pillen.

Iris test 'Fridge hugging'
Dit weekend hard gewerkt met BPA en WBV in Pont à Lesse met een grootse werkdag. Met meer als 35 personen zijn paden verbeterd, routes gepoetst, de grote steen van 'Vette Os' kapotgeslagen, hout afgevoerd, vuilnis geraapt, enkele routes afgewerkt... Een mooie organisatie door Tom en Thomas.'S avonds waren vooral de steenslagers nogal stillekes.
Op Zondag klim ik met Peter de nieuwe route van Bruno en Johan(e.a.). Mooi werk, een stevige 5c in de start. En we klimmen ook nog de recent verbeterde route 'Muchos'(5a/b). Ook mooi werk. Na de padenaanleg had ik al een poging gedaan in 'Fridge Hugging'(6a+), maar moest naar de ketting springen. Op zondag ging het beter, toch niet te onderschatten. Wel één van de mooiere licht overhangende routes van 'Las pontas'. De bende van Bart bevestigen dit, zelfs met enkele extra airmiles.(In de start staan nu veel haken, fragiele rots) Peter en ik starten met het verkennen van de barst rechts van 'Via Karin', en dit is echt één van de mooier 4e graads routes. Misschien eerder voor de speleo fanaten, barstklimmen, ge krijgt er wel wat vuil kleerkes van! We noemen hem 'la tirette', als je hem klimt begrijp je dadelijk de naam. Een mooie first ascent van Peter, mooi geklommen!

Kobe in 'La Tirette' (4c?)

Las Pontas

Met Kees eens het 'roof-project' gaan verkennen in Pont à Lesse. En dit is inderdaad hard. Een dikke 7e graad, voorlopig lukken de passen nog niet, dus hebben we dit even laten rusten.
Links van 'Peppi en Kokki' hebben we een zeer mooi route geopend. Hier moet je al je klimcapaciteiten uit de kast halen om het relais te halen. Een harde boulderstart met een volledig rust op het erop volgende plaatje. Enkele harde passen op de verticale wand. Een fysieke pas in het dakje en daarna de lichte overhang uitklimmen op grote grepen. Ergens begin 7e graad?
Ook verkennen we de wand links van 'the wall'. Redelijk veel grote losse blokken bovenaan, die we niet dadelijk kunnen verwijderen zonder een team dat de paden eronder kan afzetten.
Met de warme temperaturen een fysiek zwaar weekend. Kees geraakt erdoor met de hulp van een paar goede 'smarties' zoals hij ze noemt. En ik ben zoals gewoonlijk weer volledig zwart van de zand.

De sector links van 'the wall'

ijzerhandelen in Mozet

In Mozet zijn bijna alle routes in de loop der tijd herbehaakt. Echter veel van de oude behaking is nog steeds aanwezig. Deze oude slaghaken zijn al sinds enige jaren een doorn in't oog. Enkele klimmers stelden voor om hier eens iets aan te doen. Vandaar de ijzer-collecte-dag in Mozet. Het weer is opnieuw een beetje vochtig, zodat we ons toch ne keer of 10 een beetje vochtig voelen.
Op't einde van de dag zijn de meeste oude haken weg op het 'eekhoorn massief' en heeft de route 'Fuut' opnieuw een relais. En ook op't 'Arendsmassief' worden er nog oude uitstekende draadstangen verwijderd met de nieuwe 'JR-tool'. Een gereedschap gemaakt door Bram (aka Junior), dit werkt snel.
Jo en Peter verzagen nog 2 omgevallen bomen, die de weg over het pad versperren. Samen met Jeroen pak ik 'Meesje' onderhanden een mooie 6c op 'cola-lipjes-haken'. Ook de route 'Vos' en 'Koala' krijgen een nieuwe maillon-rapide in't relais.Met Jeroen, Jo, Peter en Wim een gezellig weekend.

BRT Bolt Breaker from Jeroen van der Staaij on Vimeo.

De JR-tool in actie, met dank aan Jeroen voor het filmen en de edit.

Junior eats some "Jägersteak"

Op zaterdag met Bart gaan klimmen in Pont à Lesse. Wegens het aanhoudende vochtige weer naar de tunnelsector gevlucht. Liever een droog dak dan een nat pak! Bart test 'Arriba'. Ik ga voor de verlenging 'Arriba extended' in een poging voor de 'first ascent'.

Hoewel ik persoonlijk weinig belang hecht aan een first ascent, de route loopt nu eenmaal niet weg, hé. Maar als ik de kans krijg om een mooie lijn te behaken, is de motivatie duidelijk groter om hem te klimmen. En motivatie voor een route is voor mij belangrijk. Dan geef je net iets meer, als het moeilijk wordt.

Beide routes hebben dezelfde kwotatie, ergens 6c+/7a. De 'extended' versie voegt eigenlijk niet veel toe aan de lijn van 'Arriba'. De enige plus van de route is dat als het regent je een extra route hebt om te klimmen. Bart werkt zijn methode uit en trapt dan 2x zijn voettredes uit het dak. Even wat afreageren en dan is hem gelukt. Ik klim me volledig in de verzuring in mijn eerste poging, de 2 lukt wel. ( Op belclimb zie ik dat ik niet de eerste in de route ben, dus een 2de beklimming en geen first ascent) De rotsen zijn opnieuw droog, dus we willen 'Asterix' klimmen. Bart heeft zijn schoen net aan of het drupt. Kl... Toch maar proberen, enkele ogenblikken later breekt de bui goed los. Nat tot op ons ondergoed huiswaarts, met lekkere Scampi's bij Sandrine.

Op zondag gaan Joke en Bram Junior mee om opnieuw te werken aan het 'Jägersteak' project in de tunnel. We warmen op met het klimmen van 'Adaptation'. De route die ik vorige week met Wouter behaakte op Castel 1. Even de maillon-rapide's van de relais nog even goed vastdraaien. Dan op weg naar de tunnel.

Junior in 'Jägersteak'
We ontdekken nog enkele mogelijkheden op de linkerwand naast de tunnel. Een korte en moeilijke rechte wand op gaatjes, Junior's favoriete grepen! Mijn vingers staan nog steeds een beetje krom. Junior behaakt 'Jägersteak' met rood geverfde haken. Dit is een zeer hard project net rechts van Arriba'. Ook 'Jägersteak light' krijgt haken, dit is via 'speedy gonzales' instappen in 'Jägersteak', dus zonder de hyper moeilijke startpassen ( dikke 7e graad?). Dan behaken we de rechte wand. De rechter route is de eenvoudigste genaamd 'Bospoeper'. De linkse noemt 'Joke likes Nutella'.

Junior in 'Bospoeper'
Omdat de haken snel drogen doet Junior een poging in 'Jägersteak light', een indrukwekkende 'First ascent'. Supermooie bewegingen, ik krijg alvast zin, om hier mijn tanden eens op stuk te bijten. En dat stukbijten zal zeker gebeuren.

Junior in 'Jägersteak light'
Daarna moet de 'Bospoeper' eraan geloven. Amper 5m hoog met 3 haken, maar niet te onderschatten (dunne 7e graad?).

Junior in 'Bospoeper'
In de rustpauzes schilderen we enkele routenamen op de wand, voornamelijk zodat iedereen nog begrijpt welke route waar loopt. Deze namen kunnen later weggeborsteld indien de topo een update krijgt. En van de voorspelde regen niets gezien. En 'thanks' aan Junior en Joke om mee te komen helpen aan de hardere routes en te genieten van de zon.

Topo 'Jägersteak'

Topo 'Nutella & Bospoeper'

Kobe in 'Joke likes Nutella'
Met dank aan fotograaf Joke Ignoul voor de foto's.

Drywall finishing

De vakantiedagen weten te vullen met het bouwen van muurtjes. Rustig aan de fysiek werken noemt men dit.

Het afgewerkte muurtje.
Samen met Junior en Billy nog aan een hard project aan de tunnelsector gewerkt. Coole passen, vermoedelijk ga ik voor de "light" versie. Die start is wel erg hard. Maar Junior is in form, dus dat moet lukken, hé.

Ook met Wouter De Meyer de route n°16 op castel 1 genaamd "la fissure central" een rechtstreekse uitklim gegeven met een eigen relais, zoals in de topo reeds aangeduid. We hebben hem "Adaptation" genoemd. Nivo 5b+/5c? 7+1 setjes. Eigenlijk zat er al één haak in maar voor de meeste klimmers stond hij wat hoog. We hebben dus een haak en een relais toegevoegd.