
Het prehistorisch museum in Quisson

Logement superdeluxe
In de namiddag sprinten we naar de rots van sector 'la Lycéé'. En klimmen er 2 routjes. De 6b+ is op nivo, correct behaakt maar luchtig! Patrick flashed hem, ik ben tevreden met het bereiken van de relais. Na een rustdag in de regen kruipen we in de eerste multi-pitch. 'THT' een zeer goed behaakte route met zachte quotaties ( 6a, 5c, 5c,6a,6a). Een perfecte route om in op te warmen met een eenvoudige rappel om af te dalen en alles op 10min van de parking. De start op de inklimplaat is solid, de rest is eenvoudiger. Mooi en gevarieerd, misschien net iets te kort en te gemakkelijk om echt te boeien. Op naar het echte werk. Tom en Tim starten met 'Arête du Belvedère'. Patrick en ik kiezen voor 'Télégrammes' - 250m schoorsteen klimmen ( 6c>A0, 5c,6a,5c,6a,5b,6a,2,5b) van de gebroeders Remy. Mooie haakafstanden verzekerd, hoewel deze duidelijk meer haken heeft als bij de eerst beklimming. De gebroeders Remy zetten dikwijls bij een herhaling van hun geopende routes de alsnog ontbrekende haken. Waarschijnlijk om de routes voor de gewone sterveling ook toegankelijk te maken. We lopen samen met Tom en Tim via het afdaal couloir naar de start van onze routes. De inklimoverhang is solid 6c, onhandig met rugzak. Dus met wat setje-trek van 2 haken is dit snel opgelost. Het vervolg van de eerste touwlengte is 5e graad over blokken en barsten met een iets mindere rotskwaliteit. De standplaats is op een enorm rotsblok die vastzit in een schoorsten. Mijn beurt, een schoorsteen die na 6m overgaat in een barst. Een mooi stukje klimmen, luchtig in spreidstand maar niet moeilijk. De volgende touwlengte is een stevige opgave voor Patrick. Eerst een barst dan een overstap op kleine grepen naar een schoorsteen op rechts. Een delicaat pasje aan de haak. De schoorsteen is zeer luchtig behaakt. Weinig grepen, dus voeten spreidstand of rug tegen de één wand is de enige oplossing. Dan opnieuw een traverse, iets eenvoudiger. Opnieuw mijn beurt, een barst die later een hoekversnijdig vormt waarin ik me verslik. Na wat blokken aan de haak en me wat moed in gepraat, met trillende beentjes tot aan de relais geraakt. Een toffe 5c, Patrick lost het op met Dulfertechniek, dus wat meer durf maakt de zaken eenvoudiger. Patrick start de moeilijke passage in een schoorsteen en lukt in de eigenaardige passen. Wat klemmen, spreidstand, duwen. Het vervolg is eenvoudiger maar luchtiger behaakt. In mijn touwlengte klim ik ineens tot aan de start van de laatste moeilijkheden, de schoorsteen. Patrick worstelt zich stukje voor stukje via borstverklemmingen, rugzak afdoen, rugzak aandoen, spreidstand, handen duwen. Een typische schoorsteen zonder duidelijke grepen. Dit alles vraagt een beetje tijd ook voor mij, na veel kreunen en zuchten raken we beide tot het relais. Ik doe nog snel de tussen touwlengte en neem de laatste 5b voor mijn rekening omdat ik tot nu toe alleen de eenvoudige touwlengtes heb geklommen. Bij de uitklim staat het eten al klaar op Tom en Tim waren net voor ons bovengeraakt. Een stukje stokbrood met wat kaas in de zon en dit alles gevolgd door pintje op't terras van refuge Maline met uitzicht op de Verdon. Wegens een een bleek ziende Tim kiezen we ervoor om met de ganse bende sentier Martel te wandelen. Een prachtige wandeling van 14km, dwars door de stijlste stukjes van de Gorge du Verdon. Een piknik op het strand, metalen ladders klimmen, door donkere tunnels lopen. De ouders hebben de zwaarste taak met het deels dragen van de kinderen. En daarna een pintje in de zon, gevolgd door pannenkoeken à volonté.

Sentier Martel met de bende

De kapoenen tijdens de snoeppauze op sentier Martel

Lies 'going strong' op sentier Martel
Opnieuw klimmen. Tom en Tim gaan voor 'A fin que nul ne meure'. Patrick en ik gaan voor "Rivière d'argent" - 100m 6b+,6a,6b+,5c,5c. In de eerste rappel komen we al klimmers tegen. Touw geblokkeerd en deze beslissen dus enkel de laatste touwlengte te klimmen.

De start van de rappels van "rivière d'argent"
Na 3 luchtige rappels hangen we samen aan't relais. Bij de touwhandelingen raakt het touw bijna vast aan een struik 15m lager! Oef, alsnog losgeraakt. Patrick start. Na de traverse volgt een crux op de plaat. Met miniscule grepen een goede barst bereiken verder links, na enkele pogingen lukt dit. Dan is't verticaal op gaatjes, maar welke zijn de juiste gaatjes! Patrick blijft puzzelen, blokken en na enige studie lukt het. Het nivo en de behaking is correct, het is echter geen eenvoudige lengte. Volledig andere klimstijl dan de schoorsteen van de dagen ervoor. Dan volgt een mooie verticale wand met grotere grepen. Mijn benen zijn nog moe van de wandeling van gisteren. Ik blok halfweg om deze wat te laten stoppen met trillen. Patrick krijgt de hoofdbrok op zijn bord. Eerst een verticale tot overhangende wand met gaten en knollen. De rustpassen werken niet echt, en de armen lopen vol. Dit in combinatie met een moeilijk te lezen route is een harde dobber. Uiteindelijk van setje naar setje lukt het tot aan de voorlaatste haak. Boven zit de laatste moeilijkheid, kleine aflopende gaten voor de handen. Een klein voorklimmersvalleke. Dus tijd om wat foto's te nemen van de aasgier die 50m verder op een plateau is neergestreken.

Zekeren in de crux van "rivière d'argent"

Eindcrux van "rivière d'argent"
Hij herneemt en ditmaal met succes tot aan de relais. Ik volg met enige moeite en opgeblazen voorarmen. De laatste 2 touwlengtes kan je in één stuk klimmen, maar met de platte armkes geen goede optie. Patrick krijgt dus nog een stukje 5c. Luchtig gezekerd, beetje glad maar mooi. Zeer tevreden bereiken we de top en dus ook de auto en daarna een pintje op't terras in de zon.

Stukje 'Gorge du Verdon'
Tijdens verschillende namidagen verkennen we 'les petites falaises' oftewel de sportklimgebiedjes in de buurt.

De Kapoenen aan't klimmen
De vriendinnen en kinderen amuseren zich met klimmen en spelen in de zon. Een toffe vakantie met veel zon!
zaterdag 14 mei 2011
Gorge du Verdon
Eerst een waarschuwing!. Het is een lange tekst. Verder lezen is niet levenbelangrijk. Je kan altijd wachten tot de foto update en naar de prentjes kijken.
Een mooie klimweek in de Verdon met Patrick. Het logement op de klimmerscamping 'Bourdon' in het dorpje 'La palud-sur-Verdon is zeer handig. Voor mij mag enkel het douchewater iets warmer! Een bakker, pizzacabane, café en een 8 à 8 supermarktje ( 5 à 5 volgens de locals) binnen wandelafstand. En het café serveert Jupiler en Leffe van het vat.

Panorama op de Verdon
We starten met 'Free Tibet' - 100m 6a, 6a,5b,5c,6a,2
Bij de start zie ik, Xavier Bonjean en Christophe Lehner op het terras van 'Refuge de la Maline'. Ze geven een stage voor de CAB en doen vandaag dezelfde route. Wij sprinten naar beneden en zoeken naar de start van onze route. Uiteindelijk zonder succes, Xavier wijst ons gellukkig de weg. Het is mooi klimmen. Als de haakafstanden wat verder zijn, is't het nivo ook duidelijk lager. De laatste touwlengtes zijn de mooiste, zoals de traverse en het dakje. De zichten op de 'Gorge du Verdon' zijn soms adembenemend en geven het geheel een extra avontuurlijk gevoel. Het uitwandelen naar de GR-paden lukt niet echt, dus uiteindelijk mikken we dan maar op de kleine asfaltweg.

Xavier en Christophe met stage van CAB

Patrick in de traverse van 'Free Tibet'

Patrick in de laatste touwlengte van 'Free Tibet'
We hebben nog tijd, dus besluiten om nog één kleine sportklimgebiedjes te bezoeken: 'Le Bastidon'. Een korte aanloop bergaf van 15min met een duidelijk pad. Mooie routes, met zachte quotaties en voldoende haken. We drinken nog rustig een jup'ke op't terras van 'Refuge de la Maline'.
-Voyage dans L'aude là ( 6a - 25m)
-C ( 6b - 23m) zeer mooi!
-K ( 6a - 18m) mooi!
We beslissen om de volgende dag eens een langere route te doen: "Arête du Belvédère" - 250m 5b, 6a+, 3c, 5b, 4c, 5c, 3b+,5b
Op de wandeling naar beneden ontmoeten we de bende Belgen opnieuw. Ze hebben ook voor dezelfde route gekozen, maar ze slaan de eerste 2 touwlengtes over. Ik start onzeker met de eerste touwlengte. De haakafstanden en de afgeklommen voettredes geven niet veel zelfvertrouwen. Mijne mentaal kraakt een beetje. Patrick krijgt dan de 6a+ voor de kiezen, redelijk afgeklommen barst / graat. Wel redelijk wat haken. Ergens na de 3e haak een beetje pech, slip, blok en door. De oplossing is blijkbaar een knieklem. Nota aan mezelf, barst- en schoorsteen klimtechnieken opnieuw van onder het stof halen. De rest van de route is aangenaam en gevariëerd. Ergens rond 2u staan we boven. Xavier had al gevraagd wat we in de namiddag gingen doen. Ik grap tegen Patrick, dan doen we toch nog zo'n route. We beslissen opnieuw af te dalen en de aangrenzende route ook nog te doen, waar 's ochtends ook al een bende belgen naar boven was vertrokken.
De route: "Les dalles" - 250m 5b, 5b, 4c,3b, 5c, 5c+, 5c, 2,5b. Na wat oponthoud in het afdaal couloir met enkele trage afdalers, starten we opnieuw. De eerste touwlengtes is barstklimmen in een heel homogene moeilijkheidsgraad. Ik begin terug te wennen aan de klimtechnieken, Patrick staat al super scherp! Na een 4-tal touwlengtes staan we terug achter de Belgen. We volgen op een rustig tempo. Ook de laatste touwlengtes in de 5e graad is genieten. We worden uitgenodigd om met de Belgen mee te eten in de "refuge de la Maline", gevolg door een filmpje. Een leuke en gezellige avond. Na de film is ons kaarske uit. Nog een rit naar de camping en maffen!

Kobe wachttijd aan't vullen op 'les dalles'

Een mooie ochtend op de camping
We staan 's morgens op zo stijf als een plank. We besluiten om de route: "Babouchemolle" - 35m (110m 5b, 6b+,6a,) 6a te proberen. We dalen opnieuw af tot aan de rappelstand. Na de eerste rappel blijft het touw bij het vallen verstrikt in een afgezaagd boompje. Pech! Met het resterende touw klimt Patrick (onopgewarmd) de 35m 6a voor. Een stevige prestatie, door de haakafstanden en opwarmen met super technische bewegingen op een stijle plaat met vage greepjes!. Ik klim na, oef. Boven beslissen we te opteren voor een nog op te maken plan B. We gaan opzoek naar de route "Adieu Zidane". We vinden de start van de route niet. Dus plan Bbis, sportklimmen in "Félines", de aanloop is bloedheet en onduidelijk. Op onze terugweg hebben we opnieuw wat steenmannetjes gebouwd. Dat moet helpen. Enkele mooie route geklommen.
-il bidone 6a+ (15m)
-P 6a (30m)
-Private dancing 6b (L1-25m) een mooi onsight van Patrick, ik met knikkende knieën.

Patrick in 'Private dancing'

Kobe in de uitklim van 'Babouchemolle
We bezoeken nog even het dorpje "Moustiers". Een oude stad, echt wel de moeite. Opnieuw 's avonds een paar jup'kes in de bar, da smaakt.

Lac de Sainte-Croix

De Verdon komt hier in 'Lac de Sainte-Croix' - postkaart materiaal

Het dorpje 'Moustiers'
We willen hierna onze rappeltechnieken wat beschaven, dus beslissen om richting sector "Saut d'homme" te trekken. De routes zijn eenvoudig te vinden en de aanloop op een paar stappen van de parking. We dalen af samen met enkele Luxemburgers en rappelen zonder enige problemen. Na wat prullen starten we uiteindelijk in "Minets gominés" - 100m 5c, 6b+, 6a,5c. Ik klim rustig de 5c, een trage ochtendopwarming. Patrick heeft de 25m 6b+ aan zijn broek. Een zeer homogene moeilijkheid, moeilijk te lezen en alle passen moet je oplossen met je voeten een eind boven de haak. Patrick slaagt erin om van haak naar haak de relais te halen. Mooie prestatie! Ik klim hem met veel moeite vrij na en kom volledig 'pumped' aan op de relais. Het is een prachtige omgeving, maar het engagement om boven te raken is steeds aanwezig. Dit alles vraagt ook een grote mentale inspanning. Aan het dakje boven de relais kruip ik teveel naar links, fout van de piloot, blok. Meer rechts één harde pas en nog wat mooie haakafstanden en relais. Patrick klimt dan de mooie athletische 5c, scherp.

Ren en stimpy op relais nr3 van 'Minets gominés'

Patrick in L3 van 'Minets gominés'

Patrick in L4 van 'Minets gominés'

Kobe in L4 van 'Minets gominés'
We gaan nog even kijken in't sportklimgebiedje "La Valauté". Veel te veel bomen en volk naar mijn goesting. Plan Bbis, we wandelen doorheen de tunnels van 'Sentier Martel' om eens naar de bekende route "La demande" te gaan kijken. Impressionant, 320m spleetklimmen. Op de terugweg doe ik op volle snelheid nog een "face-plant". Ook wel kop-in-de-steentjes-duik genaamd. De schade, 2 geschaafde ellebogen en de ringvinger die wat trekt in de pees aan de elleboog. Geluk gehad, ik denk dat ik te oud wordt voor die spellekes.

De tunnels van 'Sentier Martel'
De volgende morgen opnieuw rustig naar de bakker en we trekken daarna richting sector "dalles grises". We starten in de populaire route: "Afin que nul ne meure" - 150m 5c, 5c, 5c, 5b+, 6a+. Een zeer mooie homogene route met lange touwlengtes. Hoewel een beetje afgeklommen. Ik zal me vooral de 5b+ herinneren. Traverseren op een plaat met scherpe watergaten met haken om de 7m. Niet vallen is dus de boodschap. De moeilijkste en laatste touwlengte 6a+ is voor Patrick, de deal dat hij 's morgens altijd start met de eerste touwlengte brengt hem geen geluk. Hij mist de bak op de laatste overhang, één blok en gelukt. We eindigen met sportklimmen in de sector "Septième saut" met nog mooie ruwe grepen.
-Grigri 6b/6a (15m)
-K 6a(+) (15m)
-Grise Alice 6c+/6b+ (20m) een mooie flash van Patrick
En ja, weer een paar jup'kes in de bar. Belgen en hun bier, hé.

Kobe in L3 van 'afin que nul ne meure' (vermoedelijk)

Voeten op de relais 4 van 'Afin que nul ne meure'
De tenen beginnen 's morgens pijn te doen. We willen eens iets moeilijkers proberen met: "Ticket danger" - 200m (6c/A0,6c,6a,6a,6a),6a+. We hebben pech. We starten te laat er zit al een ganse bende in de route, we beseffen dit pas na de 1e rappel. Patrick klimt er dus de laatste touwlengte op kop terug uit. Eigenlijk hadden we dit kunnen zien, vanaf het uitkijkpunt. Een vreselijk afgeklommen wand, met delicate voeten. De haken staan voldoende ver, dus voorklimmen geblazen. Eén stuk op kop is zeer delicaat. Dit maal was plan Bbis al gemaakt. We gaan kijken naar 'La Dérobée" - 180m 6b+. De bende Belgen van de CAB is in deze sector langs verschillende routes naar boven aan't komen. We passeren de bende in de rappel. We passen ons parcours naar boven aan naargelang onze goesting en de aanwezig klimmers. De start is voor Patrick met touwlengte 1 van "La Dérobée" 5b (30m). Een beetje brokkelig van de impact van de vallende stenen. De touwlengte 2 is voor mij 6a (45m), een zeer mooie impressionante barst, met oplossingen waar je het niet verwacht. Dan kruipen we in L2 van "Le rasoir" 5b+ (25m), mooi en eenvoudig. Dan volgt opnieuw een zeer mooie touwlengte 5c (45m). Grote grepen op vlijmscherpe torens, de haken staan luchtig, maar mijn vertrouwen is duidelijk toegenomen. Bovenaan vluchten we in "Pour une poignée de gros lards" 6a+/5c (30m). Mooi, pittig einde. Nu wat meer jup'kes in de bar, 't is old-rock-video-friday.

Patrick in L2 van 'La Dérobée'
Voor de laatste dag kiezen we voor een extra lange route: "L'offre" - 200m 4b,5b,5b+,5c+,4c,5c+,5c. De route start vanuit één van de tunnelgaten van "sentier Martel". We zijn juist op tijd. Nog één cordée achter ons van Fransen uit Metz. We vorderen vlot, maar na de eerste touwlengte komen de klemblokken en friends al uit de rugzak. De haken staan soms ver en soms wat extra tussen steken kan geen kwaad. Vandaag heb ik de zwarte piet echt wel getrokken, maar mij hoor je niet klagen. Alle moeilijke touwlengtes in barsten zijn voor mij. De groenere touwlengtes zijn voor Patrick. Sommige stukken zijn een beetje afgeklommen, meer zeker een mooie route. Als laatste onderneming van de dag hadden we afgsproken om eens een toprope route aan de bovenzijde van de wand te proberen, namelijk 'Débiloff profondicum'(6c+). Uiteindelijk doen we 'sinfonie del vento' (7a+ 30m). Stevige prul. Maar zeker een luchtige onderneming! Met een hoop keren blok raak ik boven, kleine grepen, kleine voeten, complexe bewegingssequenties, leerrijk.
Amai, content dat ik terug naar huis mag, elke dag stralend weer en elke dag veel geklommen in goed gezelschap met lekker eten en drinken. Zo moet een klimvakantie dus zijn.

'Sinfonie del vento' is de rechtse overhangende graat

Kobe in toprope in 'Sinfonie del vento'

Altijd moeilijk om volle pintjes te fotograferen.
Thanks aan Patrick voor de foto's
Een mooie klimweek in de Verdon met Patrick. Het logement op de klimmerscamping 'Bourdon' in het dorpje 'La palud-sur-Verdon is zeer handig. Voor mij mag enkel het douchewater iets warmer! Een bakker, pizzacabane, café en een 8 à 8 supermarktje ( 5 à 5 volgens de locals) binnen wandelafstand. En het café serveert Jupiler en Leffe van het vat.

Panorama op de Verdon
We starten met 'Free Tibet' - 100m 6a, 6a,5b,5c,6a,2
Bij de start zie ik, Xavier Bonjean en Christophe Lehner op het terras van 'Refuge de la Maline'. Ze geven een stage voor de CAB en doen vandaag dezelfde route. Wij sprinten naar beneden en zoeken naar de start van onze route. Uiteindelijk zonder succes, Xavier wijst ons gellukkig de weg. Het is mooi klimmen. Als de haakafstanden wat verder zijn, is't het nivo ook duidelijk lager. De laatste touwlengtes zijn de mooiste, zoals de traverse en het dakje. De zichten op de 'Gorge du Verdon' zijn soms adembenemend en geven het geheel een extra avontuurlijk gevoel. Het uitwandelen naar de GR-paden lukt niet echt, dus uiteindelijk mikken we dan maar op de kleine asfaltweg.
Xavier en Christophe met stage van CAB

Patrick in de traverse van 'Free Tibet'

Patrick in de laatste touwlengte van 'Free Tibet'
We hebben nog tijd, dus besluiten om nog één kleine sportklimgebiedjes te bezoeken: 'Le Bastidon'. Een korte aanloop bergaf van 15min met een duidelijk pad. Mooie routes, met zachte quotaties en voldoende haken. We drinken nog rustig een jup'ke op't terras van 'Refuge de la Maline'.
-Voyage dans L'aude là ( 6a - 25m)
-C ( 6b - 23m) zeer mooi!
-K ( 6a - 18m) mooi!
We beslissen om de volgende dag eens een langere route te doen: "Arête du Belvédère" - 250m 5b, 6a+, 3c, 5b, 4c, 5c, 3b+,5b
Op de wandeling naar beneden ontmoeten we de bende Belgen opnieuw. Ze hebben ook voor dezelfde route gekozen, maar ze slaan de eerste 2 touwlengtes over. Ik start onzeker met de eerste touwlengte. De haakafstanden en de afgeklommen voettredes geven niet veel zelfvertrouwen. Mijne mentaal kraakt een beetje. Patrick krijgt dan de 6a+ voor de kiezen, redelijk afgeklommen barst / graat. Wel redelijk wat haken. Ergens na de 3e haak een beetje pech, slip, blok en door. De oplossing is blijkbaar een knieklem. Nota aan mezelf, barst- en schoorsteen klimtechnieken opnieuw van onder het stof halen. De rest van de route is aangenaam en gevariëerd. Ergens rond 2u staan we boven. Xavier had al gevraagd wat we in de namiddag gingen doen. Ik grap tegen Patrick, dan doen we toch nog zo'n route. We beslissen opnieuw af te dalen en de aangrenzende route ook nog te doen, waar 's ochtends ook al een bende belgen naar boven was vertrokken.
De route: "Les dalles" - 250m 5b, 5b, 4c,3b, 5c, 5c+, 5c, 2,5b. Na wat oponthoud in het afdaal couloir met enkele trage afdalers, starten we opnieuw. De eerste touwlengtes is barstklimmen in een heel homogene moeilijkheidsgraad. Ik begin terug te wennen aan de klimtechnieken, Patrick staat al super scherp! Na een 4-tal touwlengtes staan we terug achter de Belgen. We volgen op een rustig tempo. Ook de laatste touwlengtes in de 5e graad is genieten. We worden uitgenodigd om met de Belgen mee te eten in de "refuge de la Maline", gevolg door een filmpje. Een leuke en gezellige avond. Na de film is ons kaarske uit. Nog een rit naar de camping en maffen!
Kobe wachttijd aan't vullen op 'les dalles'
Een mooie ochtend op de camping
We staan 's morgens op zo stijf als een plank. We besluiten om de route: "Babouchemolle" - 35m (110m 5b, 6b+,6a,) 6a te proberen. We dalen opnieuw af tot aan de rappelstand. Na de eerste rappel blijft het touw bij het vallen verstrikt in een afgezaagd boompje. Pech! Met het resterende touw klimt Patrick (onopgewarmd) de 35m 6a voor. Een stevige prestatie, door de haakafstanden en opwarmen met super technische bewegingen op een stijle plaat met vage greepjes!. Ik klim na, oef. Boven beslissen we te opteren voor een nog op te maken plan B. We gaan opzoek naar de route "Adieu Zidane". We vinden de start van de route niet. Dus plan Bbis, sportklimmen in "Félines", de aanloop is bloedheet en onduidelijk. Op onze terugweg hebben we opnieuw wat steenmannetjes gebouwd. Dat moet helpen. Enkele mooie route geklommen.
-il bidone 6a+ (15m)
-P 6a (30m)
-Private dancing 6b (L1-25m) een mooi onsight van Patrick, ik met knikkende knieën.

Patrick in 'Private dancing'
Kobe in de uitklim van 'Babouchemolle
We bezoeken nog even het dorpje "Moustiers". Een oude stad, echt wel de moeite. Opnieuw 's avonds een paar jup'kes in de bar, da smaakt.
Lac de Sainte-Croix
De Verdon komt hier in 'Lac de Sainte-Croix' - postkaart materiaal
Het dorpje 'Moustiers'
We willen hierna onze rappeltechnieken wat beschaven, dus beslissen om richting sector "Saut d'homme" te trekken. De routes zijn eenvoudig te vinden en de aanloop op een paar stappen van de parking. We dalen af samen met enkele Luxemburgers en rappelen zonder enige problemen. Na wat prullen starten we uiteindelijk in "Minets gominés" - 100m 5c, 6b+, 6a,5c. Ik klim rustig de 5c, een trage ochtendopwarming. Patrick heeft de 25m 6b+ aan zijn broek. Een zeer homogene moeilijkheid, moeilijk te lezen en alle passen moet je oplossen met je voeten een eind boven de haak. Patrick slaagt erin om van haak naar haak de relais te halen. Mooie prestatie! Ik klim hem met veel moeite vrij na en kom volledig 'pumped' aan op de relais. Het is een prachtige omgeving, maar het engagement om boven te raken is steeds aanwezig. Dit alles vraagt ook een grote mentale inspanning. Aan het dakje boven de relais kruip ik teveel naar links, fout van de piloot, blok. Meer rechts één harde pas en nog wat mooie haakafstanden en relais. Patrick klimt dan de mooie athletische 5c, scherp.
Ren en stimpy op relais nr3 van 'Minets gominés'

Patrick in L3 van 'Minets gominés'

Patrick in L4 van 'Minets gominés'
Kobe in L4 van 'Minets gominés'
We gaan nog even kijken in't sportklimgebiedje "La Valauté". Veel te veel bomen en volk naar mijn goesting. Plan Bbis, we wandelen doorheen de tunnels van 'Sentier Martel' om eens naar de bekende route "La demande" te gaan kijken. Impressionant, 320m spleetklimmen. Op de terugweg doe ik op volle snelheid nog een "face-plant". Ook wel kop-in-de-steentjes-duik genaamd. De schade, 2 geschaafde ellebogen en de ringvinger die wat trekt in de pees aan de elleboog. Geluk gehad, ik denk dat ik te oud wordt voor die spellekes.
De tunnels van 'Sentier Martel'
De volgende morgen opnieuw rustig naar de bakker en we trekken daarna richting sector "dalles grises". We starten in de populaire route: "Afin que nul ne meure" - 150m 5c, 5c, 5c, 5b+, 6a+. Een zeer mooie homogene route met lange touwlengtes. Hoewel een beetje afgeklommen. Ik zal me vooral de 5b+ herinneren. Traverseren op een plaat met scherpe watergaten met haken om de 7m. Niet vallen is dus de boodschap. De moeilijkste en laatste touwlengte 6a+ is voor Patrick, de deal dat hij 's morgens altijd start met de eerste touwlengte brengt hem geen geluk. Hij mist de bak op de laatste overhang, één blok en gelukt. We eindigen met sportklimmen in de sector "Septième saut" met nog mooie ruwe grepen.
-Grigri 6b/6a (15m)
-K 6a(+) (15m)
-Grise Alice 6c+/6b+ (20m) een mooie flash van Patrick
En ja, weer een paar jup'kes in de bar. Belgen en hun bier, hé.
Kobe in L3 van 'afin que nul ne meure' (vermoedelijk)
Voeten op de relais 4 van 'Afin que nul ne meure'
De tenen beginnen 's morgens pijn te doen. We willen eens iets moeilijkers proberen met: "Ticket danger" - 200m (6c/A0,6c,6a,6a,6a),6a+. We hebben pech. We starten te laat er zit al een ganse bende in de route, we beseffen dit pas na de 1e rappel. Patrick klimt er dus de laatste touwlengte op kop terug uit. Eigenlijk hadden we dit kunnen zien, vanaf het uitkijkpunt. Een vreselijk afgeklommen wand, met delicate voeten. De haken staan voldoende ver, dus voorklimmen geblazen. Eén stuk op kop is zeer delicaat. Dit maal was plan Bbis al gemaakt. We gaan kijken naar 'La Dérobée" - 180m 6b+. De bende Belgen van de CAB is in deze sector langs verschillende routes naar boven aan't komen. We passeren de bende in de rappel. We passen ons parcours naar boven aan naargelang onze goesting en de aanwezig klimmers. De start is voor Patrick met touwlengte 1 van "La Dérobée" 5b (30m). Een beetje brokkelig van de impact van de vallende stenen. De touwlengte 2 is voor mij 6a (45m), een zeer mooie impressionante barst, met oplossingen waar je het niet verwacht. Dan kruipen we in L2 van "Le rasoir" 5b+ (25m), mooi en eenvoudig. Dan volgt opnieuw een zeer mooie touwlengte 5c (45m). Grote grepen op vlijmscherpe torens, de haken staan luchtig, maar mijn vertrouwen is duidelijk toegenomen. Bovenaan vluchten we in "Pour une poignée de gros lards" 6a+/5c (30m). Mooi, pittig einde. Nu wat meer jup'kes in de bar, 't is old-rock-video-friday.

Patrick in L2 van 'La Dérobée'
Voor de laatste dag kiezen we voor een extra lange route: "L'offre" - 200m 4b,5b,5b+,5c+,4c,5c+,5c. De route start vanuit één van de tunnelgaten van "sentier Martel". We zijn juist op tijd. Nog één cordée achter ons van Fransen uit Metz. We vorderen vlot, maar na de eerste touwlengte komen de klemblokken en friends al uit de rugzak. De haken staan soms ver en soms wat extra tussen steken kan geen kwaad. Vandaag heb ik de zwarte piet echt wel getrokken, maar mij hoor je niet klagen. Alle moeilijke touwlengtes in barsten zijn voor mij. De groenere touwlengtes zijn voor Patrick. Sommige stukken zijn een beetje afgeklommen, meer zeker een mooie route. Als laatste onderneming van de dag hadden we afgsproken om eens een toprope route aan de bovenzijde van de wand te proberen, namelijk 'Débiloff profondicum'(6c+). Uiteindelijk doen we 'sinfonie del vento' (7a+ 30m). Stevige prul. Maar zeker een luchtige onderneming! Met een hoop keren blok raak ik boven, kleine grepen, kleine voeten, complexe bewegingssequenties, leerrijk.
Amai, content dat ik terug naar huis mag, elke dag stralend weer en elke dag veel geklommen in goed gezelschap met lekker eten en drinken. Zo moet een klimvakantie dus zijn.
'Sinfonie del vento' is de rechtse overhangende graat
Kobe in toprope in 'Sinfonie del vento'

Altijd moeilijk om volle pintjes te fotograferen.
Thanks aan Patrick voor de foto's
Abonneren op:
Posts (Atom)