zondag 26 juni 2011

Drywall testen

Drywall noemen ze de muurtjes die je in Engeland ziet tussen de schapenweien. Opgetrokken zonder mortel, gewoon een hoopje gestapelde stenen. Dit wilde ik eigenlijk altijd wel eens maken. Nu kreeg ik de kans dit eens te proberen.
De boormachine is juist hersteld en er moesten eens wat ideeën getest voor het bouwen van een trap / muurtje in Pont à Lesse. Dus op zaterdag eens rustig alleen wat getest en gestapeld. De bedoeling was om naar een duurzamere oplossing te zoeken dan houtentredes. Voornamelijk ook om verdere onderhoudswerkzaamheden beperkt te houden.

Het muurtje, met de houten traptredes.

Het boren van de voettredes in het gestappelde nieuwe muurtje.

Het muurtje met de via-ferrata beugels gemonteerd.
De beugels staan wel iets te ver van elkaar. Dus volgende keer zal ik iets meer aandacht moeten besteden aan de positie van de ankerstenen. Het is echt wel puzzelen voor gevorderden.

Voor het vervolg zou een werfstelling met een aanloop helling / ramp wel praktisch zijn. Dan kan je met de kruiwagen tot boven rijden. Ik schat nog 2 dagen werk ongeveer. Dit was ongeveer 5u werk en in't kader van mijn trainingsprogramma voor de Alpen een stevige basis.

En toen kreeg ik de stenen niet meer uit de kruiwagen. Einde oefening.

zondag 19 juni 2011

Topo update Pont à Lesse

Hierbij een aanvulling op de topo van Pont à Lesse

1. The cutlery project - nog te behaken
2. Super 7 (7a+/7b)
3. ...... nog te behaken
4. Het vijf'ake (6c/A0)
5. Cobra (6a)
6. Asterix (6a?) de groene haken, start in Cobra voor 3 haken dan rechtsaf.
7. Le port-à-ledge (6a/6b) zeer mooie route, technisch en fysiek
8. Black Moon (6c+/7a)- vrijgeklommen door Kees Breek onsight
9. Momentum (5c++)
10. Blizzard (5a+)
11. Chaos (5a)
Blizzard en Chaos zijn gisteren gepoetst.

woensdag 15 juni 2011

Asterix

Weer een paar dagen in Pont à Lesse gewerkt. Op zondag alleen een dak project verkent op Castel 4.7 tussen routes 'de laatste loodjes' en 'delicaat'. De moeilijkheid lijkt mee te vallen, de volgende keer eens proberen. Dan nog even 'Black Moon' verkennen en controleren in toprope, dat moet lukken(6c+).
Op maandag met Peter aan de slag in de oude route boven het uitkijkpunt. Ik stel voor om hem 'Asterix' te noemen, ook omdat hier ergens vroeger één van de routes zo'n naam had. Deze route start nu in 'Cobra'(6a) tot de 3e haak en dan ga je rechtsaf en blijven klimmen tot helemaal boven. De moeilijkste pas blijft de start van 'Cobra' en het terras er net na opgeraken dus ook ongeveer 6a. Wel een leuke toevoeging aan de wand. We klimmen tussen door nog even 'Speedy Gonzales', 'Joker' en 'le port-à-ledge'. Vooral de laatste is stevig voor 6a. Moe en voldaan huiswaarts.

dinsdag 7 juni 2011

Work in progress

Het verlengde weekend, wegens andere verplichtingen laat beslist om alsnog te gaan rebolten in Pont à Lesse. En bijgevolg, helemaal alleen op vrijdag een mooie lijn geopend net links van 'Momentum'. Ik noem hem 'Black Moon', naar een route in turkije waar ik nog hard in zal moeten werken. En ook omdat er één van de crux-passen op een maanvormige greep zit. Nivo 7a/b, de platte greep op het einde met een te lage voet is de echte crux vrees ik. Zal dit van't weekend eens proberen te klimmen. Op zondag in de hevige onweersbuien een verlenging aan 'Arriba!' gezocht, samen met Wim. Het is een nieuwe start die 3m links van de originele start begint, dit maakt het nivo vermoedelijk iets harder! Van 7a naar 7a+ of van 7a+ naar 7b.
Ook nog een defecte maillon-rapide aan de relais van de routes boven het uitkijkpunt vervangen. Leuke dag in echt hondenweer.

Topo sector 'Tunnel' route 'Arriba!'

woensdag 1 juni 2011

Cleaning up projects

Enkele weekends geleden nog een paar routes geopend in Pont à Lesse samen met Peter. Van't weekend eens een aantal projecten gaan klimmen met Jo en Sandrine. We starten op de veel te drukke sector van 'Castel 1'. Na een volledig voorjaar, waarbij we het hele gebied alleen voor ons hadden, is't niet echt wennen. Ik word er zelfs nerveus van. We verhuizen naar de 'tunnel' sector. Ik controleer de haken van 'Speedy Gonzales'(5c). Een mooie route van Peter. Een beetje overhang op grote grepen. Dan klimmen we 'Shrek/Tequila on the rocks'(6b). Daarna een eerste keer in de nieuwe route 'Arriba!'(7a+). En deze lukt dadelijk. Het is 5m recht omhoog met een nivo 6b, dan 2m horizontaal plafond oversteken waar de 7a+ pas zit, dan dik 6e graad uitklimmen in het einde van 'shrek'. De plafondpas is waarschijnlijk moeilijker als je kleiner bent, morfologisch dus. Ik verwijder nog de werkplaquettes in het dak en hang nog een ontbrekende ketting. Dan gaan we eens naar de zonnige kant kijken, een beetje te warm. We klimmen nog 'Momentum' dat voor nivo 5b+ wel redelijk hard is. Dan gaan we eens kijken in mijn langdurig project 'Liquid progression'. In de start beslis ik om de eerste 2 haken te preclippen. De complexe passen net boven de grond maken het clippen redelijk ongemakkelijk en het clippen zelf vraagt een moeilijke extra beweging. Het project lukt redelijk snel. Rine klimt nog de extra lange route 'Luka'(6a). Dan heeft iedereen een terrasje nodig. Een zeer leuke dag met de bende.

Jo in 'Tunnelvision'

Kobe aan't zekeren in 'Tunnelvision'

Kobe aan't opruimen in 'Arriba!'
Met dank aan Sandrine voor de foto's

zaterdag 14 mei 2011

Gorge du Verdon

Eerst een waarschuwing!. Het is een lange tekst. Verder lezen is niet levenbelangrijk. Je kan altijd wachten tot de foto update en naar de prentjes kijken.

Een mooie klimweek in de Verdon met Patrick. Het logement op de klimmerscamping 'Bourdon' in het dorpje 'La palud-sur-Verdon is zeer handig. Voor mij mag enkel het douchewater iets warmer! Een bakker, pizzacabane, café en een 8 à 8 supermarktje ( 5 à 5 volgens de locals) binnen wandelafstand. En het café serveert Jupiler en Leffe van het vat.

Panorama op de Verdon
We starten met 'Free Tibet' - 100m 6a, 6a,5b,5c,6a,2
Bij de start zie ik, Xavier Bonjean en Christophe Lehner op het terras van 'Refuge de la Maline'. Ze geven een stage voor de CAB en doen vandaag dezelfde route. Wij sprinten naar beneden en zoeken naar de start van onze route. Uiteindelijk zonder succes, Xavier wijst ons gellukkig de weg. Het is mooi klimmen. Als de haakafstanden wat verder zijn, is't het nivo ook duidelijk lager. De laatste touwlengtes zijn de mooiste, zoals de traverse en het dakje. De zichten op de 'Gorge du Verdon' zijn soms adembenemend en geven het geheel een extra avontuurlijk gevoel. Het uitwandelen naar de GR-paden lukt niet echt, dus uiteindelijk mikken we dan maar op de kleine asfaltweg.

Xavier en Christophe met stage van CAB

Patrick in de traverse van 'Free Tibet'

Patrick in de laatste touwlengte van 'Free Tibet'
We hebben nog tijd, dus besluiten om nog één kleine sportklimgebiedjes te bezoeken: 'Le Bastidon'. Een korte aanloop bergaf van 15min met een duidelijk pad. Mooie routes, met zachte quotaties en voldoende haken. We drinken nog rustig een jup'ke op't terras van 'Refuge de la Maline'.
-Voyage dans L'aude là ( 6a - 25m)
-C ( 6b - 23m) zeer mooi!
-K ( 6a - 18m) mooi!
We beslissen om de volgende dag eens een langere route te doen: "Arête du Belvédère" - 250m 5b, 6a+, 3c, 5b, 4c, 5c, 3b+,5b
Op de wandeling naar beneden ontmoeten we de bende Belgen opnieuw. Ze hebben ook voor dezelfde route gekozen, maar ze slaan de eerste 2 touwlengtes over. Ik start onzeker met de eerste touwlengte. De haakafstanden en de afgeklommen voettredes geven niet veel zelfvertrouwen. Mijne mentaal kraakt een beetje. Patrick krijgt dan de 6a+ voor de kiezen, redelijk afgeklommen barst / graat. Wel redelijk wat haken. Ergens na de 3e haak een beetje pech, slip, blok en door. De oplossing is blijkbaar een knieklem. Nota aan mezelf, barst- en schoorsteen klimtechnieken opnieuw van onder het stof halen. De rest van de route is aangenaam en gevariëerd. Ergens rond 2u staan we boven. Xavier had al gevraagd wat we in de namiddag gingen doen. Ik grap tegen Patrick, dan doen we toch nog zo'n route. We beslissen opnieuw af te dalen en de aangrenzende route ook nog te doen, waar 's ochtends ook al een bende belgen naar boven was vertrokken.
De route: "Les dalles" - 250m 5b, 5b, 4c,3b, 5c, 5c+, 5c, 2,5b. Na wat oponthoud in het afdaal couloir met enkele trage afdalers, starten we opnieuw. De eerste touwlengtes is barstklimmen in een heel homogene moeilijkheidsgraad. Ik begin terug te wennen aan de klimtechnieken, Patrick staat al super scherp! Na een 4-tal touwlengtes staan we terug achter de Belgen. We volgen op een rustig tempo. Ook de laatste touwlengtes in de 5e graad is genieten. We worden uitgenodigd om met de Belgen mee te eten in de "refuge de la Maline", gevolg door een filmpje. Een leuke en gezellige avond. Na de film is ons kaarske uit. Nog een rit naar de camping en maffen!

Kobe wachttijd aan't vullen op 'les dalles'

Een mooie ochtend op de camping
We staan 's morgens op zo stijf als een plank. We besluiten om de route: "Babouchemolle" - 35m (110m 5b, 6b+,6a,) 6a te proberen. We dalen opnieuw af tot aan de rappelstand. Na de eerste rappel blijft het touw bij het vallen verstrikt in een afgezaagd boompje. Pech! Met het resterende touw klimt Patrick (onopgewarmd) de 35m 6a voor. Een stevige prestatie, door de haakafstanden en opwarmen met super technische bewegingen op een stijle plaat met vage greepjes!. Ik klim na, oef. Boven beslissen we te opteren voor een nog op te maken plan B. We gaan opzoek naar de route "Adieu Zidane". We vinden de start van de route niet. Dus plan Bbis, sportklimmen in "Félines", de aanloop is bloedheet en onduidelijk. Op onze terugweg hebben we opnieuw wat steenmannetjes gebouwd. Dat moet helpen. Enkele mooie route geklommen.
-il bidone 6a+ (15m)
-P 6a (30m)
-Private dancing 6b (L1-25m) een mooi onsight van Patrick, ik met knikkende knieën.

Patrick in 'Private dancing'

Kobe in de uitklim van 'Babouchemolle
We bezoeken nog even het dorpje "Moustiers". Een oude stad, echt wel de moeite. Opnieuw 's avonds een paar jup'kes in de bar, da smaakt.

Lac de Sainte-Croix

De Verdon komt hier in 'Lac de Sainte-Croix' - postkaart materiaal

Het dorpje 'Moustiers'
We willen hierna onze rappeltechnieken wat beschaven, dus beslissen om richting sector "Saut d'homme" te trekken. De routes zijn eenvoudig te vinden en de aanloop op een paar stappen van de parking. We dalen af samen met enkele Luxemburgers en rappelen zonder enige problemen. Na wat prullen starten we uiteindelijk in "Minets gominés" - 100m 5c, 6b+, 6a,5c. Ik klim rustig de 5c, een trage ochtendopwarming. Patrick heeft de 25m 6b+ aan zijn broek. Een zeer homogene moeilijkheid, moeilijk te lezen en alle passen moet je oplossen met je voeten een eind boven de haak. Patrick slaagt erin om van haak naar haak de relais te halen. Mooie prestatie! Ik klim hem met veel moeite vrij na en kom volledig 'pumped' aan op de relais. Het is een prachtige omgeving, maar het engagement om boven te raken is steeds aanwezig. Dit alles vraagt ook een grote mentale inspanning. Aan het dakje boven de relais kruip ik teveel naar links, fout van de piloot, blok. Meer rechts één harde pas en nog wat mooie haakafstanden en relais. Patrick klimt dan de mooie athletische 5c, scherp.

Ren en stimpy op relais nr3 van 'Minets gominés'

Patrick in L3 van 'Minets gominés'

Patrick in L4 van 'Minets gominés'

Kobe in L4 van 'Minets gominés'
We gaan nog even kijken in't sportklimgebiedje "La Valauté". Veel te veel bomen en volk naar mijn goesting. Plan Bbis, we wandelen doorheen de tunnels van 'Sentier Martel' om eens naar de bekende route "La demande" te gaan kijken. Impressionant, 320m spleetklimmen. Op de terugweg doe ik op volle snelheid nog een "face-plant". Ook wel kop-in-de-steentjes-duik genaamd. De schade, 2 geschaafde ellebogen en de ringvinger die wat trekt in de pees aan de elleboog. Geluk gehad, ik denk dat ik te oud wordt voor die spellekes.

De tunnels van 'Sentier Martel'
De volgende morgen opnieuw rustig naar de bakker en we trekken daarna richting sector "dalles grises". We starten in de populaire route: "Afin que nul ne meure" - 150m 5c, 5c, 5c, 5b+, 6a+. Een zeer mooie homogene route met lange touwlengtes. Hoewel een beetje afgeklommen. Ik zal me vooral de 5b+ herinneren. Traverseren op een plaat met scherpe watergaten met haken om de 7m. Niet vallen is dus de boodschap. De moeilijkste en laatste touwlengte 6a+ is voor Patrick, de deal dat hij 's morgens altijd start met de eerste touwlengte brengt hem geen geluk. Hij mist de bak op de laatste overhang, één blok en gelukt. We eindigen met sportklimmen in de sector "Septième saut" met nog mooie ruwe grepen.
-Grigri 6b/6a (15m)
-K 6a(+) (15m)
-Grise Alice 6c+/6b+ (20m) een mooie flash van Patrick
En ja, weer een paar jup'kes in de bar. Belgen en hun bier, hé.

Kobe in L3 van 'afin que nul ne meure' (vermoedelijk)

Voeten op de relais 4 van 'Afin que nul ne meure'
De tenen beginnen 's morgens pijn te doen. We willen eens iets moeilijkers proberen met: "Ticket danger" - 200m (6c/A0,6c,6a,6a,6a),6a+. We hebben pech. We starten te laat er zit al een ganse bende in de route, we beseffen dit pas na de 1e rappel. Patrick klimt er dus de laatste touwlengte op kop terug uit. Eigenlijk hadden we dit kunnen zien, vanaf het uitkijkpunt. Een vreselijk afgeklommen wand, met delicate voeten. De haken staan voldoende ver, dus voorklimmen geblazen. Eén stuk op kop is zeer delicaat. Dit maal was plan Bbis al gemaakt. We gaan kijken naar 'La Dérobée" - 180m 6b+. De bende Belgen van de CAB is in deze sector langs verschillende routes naar boven aan't komen. We passeren de bende in de rappel. We passen ons parcours naar boven aan naargelang onze goesting en de aanwezig klimmers. De start is voor Patrick met touwlengte 1 van "La Dérobée" 5b (30m). Een beetje brokkelig van de impact van de vallende stenen. De touwlengte 2 is voor mij 6a (45m), een zeer mooie impressionante barst, met oplossingen waar je het niet verwacht. Dan kruipen we in L2 van "Le rasoir" 5b+ (25m), mooi en eenvoudig. Dan volgt opnieuw een zeer mooie touwlengte 5c (45m). Grote grepen op vlijmscherpe torens, de haken staan luchtig, maar mijn vertrouwen is duidelijk toegenomen. Bovenaan vluchten we in "Pour une poignée de gros lards" 6a+/5c (30m). Mooi, pittig einde. Nu wat meer jup'kes in de bar, 't is old-rock-video-friday.

Patrick in L2 van 'La Dérobée'
Voor de laatste dag kiezen we voor een extra lange route: "L'offre" - 200m 4b,5b,5b+,5c+,4c,5c+,5c. De route start vanuit één van de tunnelgaten van "sentier Martel". We zijn juist op tijd. Nog één cordée achter ons van Fransen uit Metz. We vorderen vlot, maar na de eerste touwlengte komen de klemblokken en friends al uit de rugzak. De haken staan soms ver en soms wat extra tussen steken kan geen kwaad. Vandaag heb ik de zwarte piet echt wel getrokken, maar mij hoor je niet klagen. Alle moeilijke touwlengtes in barsten zijn voor mij. De groenere touwlengtes zijn voor Patrick. Sommige stukken zijn een beetje afgeklommen, meer zeker een mooie route. Als laatste onderneming van de dag hadden we afgsproken om eens een toprope route aan de bovenzijde van de wand te proberen, namelijk 'Débiloff profondicum'(6c+). Uiteindelijk doen we 'sinfonie del vento' (7a+ 30m). Stevige prul. Maar zeker een luchtige onderneming! Met een hoop keren blok raak ik boven, kleine grepen, kleine voeten, complexe bewegingssequenties, leerrijk.
Amai, content dat ik terug naar huis mag, elke dag stralend weer en elke dag veel geklommen in goed gezelschap met lekker eten en drinken. Zo moet een klimvakantie dus zijn.

'Sinfonie del vento' is de rechtse overhangende graat

Kobe in toprope in 'Sinfonie del vento'

Altijd moeilijk om volle pintjes te fotograferen.
Thanks aan Patrick voor de foto's

donderdag 28 april 2011

Back to Font

Opnieuw naar Fontainebleau met de bende van't BRT. Leuk weekend, lekker eten, goed gezelschap.
Hierbij nog een filmpje van Ivan met de boulders die ik recent samen met Igor opende.
U751 - Ivan gebruikt hier een andere methode. Wij gebruikten ook nog het gat onderaan de boeg. Deze ziet er ook prima uit. Erik heeft hem van't weekend ook ingeblikt, chapeau!


The Fire King


La Pirouette


Alvast leuk dat ze herhaald worden. Ik denk dat we de quotaties nog wat moeten aanpassen. La pirouette 6c. Omdat bleau.info vroeg of we gestart waren op een dun matje of op de crashpad, heb ik recent ook de echt lage start gedaan, een harde knakker en dan echt wel 7a. Echter niet zo logisch in het tijdperk van de alsmaar dikker wordende crashpads. En ook niet de meest mooie pas van de route, dus laat er hem maar vanaf zou ik zeggen. En voor The fire king 6c+. Ik ben nog aan't werk aan de zitstart van 'the fire king', maar daarvoor mag het niet zo warm zijn. Maar dan zal ik eens op tijd moeten opstaan, vrees ik.