Mali - trip report

De start van dit reisje is hectisch. Met de auto rijden op een besneeuwde autostrade richting Brussel,de TGV naar Parijs, staking in Parijs, na vertraging alsnog vlucht naar Mopti. In Mopti is't ochtend met een zalige 30°c waar Jo en mezelf al dadelijk van genieten. We onderhandelen een taxi naar het busstation 'savarré' en reserveren een busticket naar Hombori voor de namiddag. Toevallig ligt het 'via via hotel' juist naast dit station, dus tijd voor een soepje. Onze gids laat ons het kleine dorpje in savarré verkennen en we worden onverwacht op afrikaanse thee getrakteerd door vriendelijk bewoners. Het inladen van de bus laat een diepe indruk na. Geiten in een zak, veestapel op't dak,... Uiteindelijk voorzien ze een andere bus wegens een overboeking van de bus. We starten met 40 personen op de bus, maar naarmate we vorderen groeien de aantallen. Uiteindelijk zitten we met 80 à 90 personen in de bus met de ramen dicht, praktisch een sauna. Laat op de avond aankomst in Hombori. De locale gidsen sleuren onze tassen al uit de bus en we roepen hotel Kohli. Geen probleem onze nieuwe gids kent de weg. Een eenvoudig avond maal met een pintje en slapen. We beslissen om met onze gids een wandeling te maken naar de 'Clé de Hombori'. Dit is een mooie wandeling naar de col tussen de Hombori en de Clé de Hombori. Toch even wennen aan de warmte, zo'n 35°c in de schaduw. Maar eerst bezoeken we de markt, de beesten verkoopplaats en de oude stad van Hombori. 'S avonds nog een bezoek aan een bruiloft in de oude stad. Volgende dag gaan er een 'transport public' naar de markt van Duentza. De ideale gelegenheid om mee te reizen naar Daari, het doel van onze reis. Meerreizen met de locale bevolking achterin de bak van een grote vrachtwagen. We worden mooi afgezet langs de weg in Daari. Ze vergeten het geld in ontvangst te nemen. De chauffeur verschijnt in de late namiddag opnieuw om het geld te vragen. Een van de meest verrassend dingen van dit land: diefstal wordt niet getolereerd en aanzien als onrespectvol. Eén van de weinige landen waar je je fototoestel gewoon op tafel kan laten liggen.

De meeste bekende rotsformatie: 'hand van fatima'
vlnr Kaga Pamarin, Kaga tondo, Wandel debridu, Wanderdu, Suri tondo, Hendu Tondo.


Relaxing in de camping met stofwolken.

We verkennen onze omgeving en klimmen op de blokken aan de voet van de Kaga tondo. Op 800m van de camping. Niet ver naar onze maatstaven, maar onder de stalen zon toch een onderneming. Het is duidelijk, klimmen op wanden in de zon is een ware beproeving. Enkele blokken zijn ware juweeltjes om op te boulderen. Veel boulderblokken doen me denken aan foto's van rocklands (zuidafrika). Het is zeer gesculpteerde zandsteen met mooie rode kleuren, de wrijving varieerd echter van glad tot zeer ruw. We ontmoeten er nog enkele Belgen Jonathan en Elise, toffe mensen voor een gemoedelijke babbel.

De blokken onder de Kaga tondo.

Onze eerste route 'Jean Villar' op Wanderdou. Het is ongeveer 4 touwlengtes met de moeilijkste pas 5c. Een mooie aanloop naar de col. De start was een beetje zoeken, maar we starten juist. Na de eerste touwlengte komen we de eerste plaquettes tegen. Een bombé'tje waar ik me bijna in verslik. De moeilijke pas is wel juist aan de haak. Die dag zien we niets op de top van de Wanderdou enkel veel stofwolken. De afdaling is eenvoudig.

De 2e route, de 'Hendu tondo' ( 9 touwlengtes). Dit is een vrijstaande toren rechts van de Suri Tondo. We kiezen van de route 'Les sénégales'. We starten teveel rechts, waardoor we 3 touwlengte teveel klimmen. Eenvoudig terrein, veel traversé veel grote losse blokken. Trouwens de losse blokken kan je in deze routes niet verwijderen, de vonken van de vallende blokken kunnen een bosbrand veroorzaken aan de voet van de wand! We blijven dan te lang in de normaalroute klimmen. Na 3 touwlengtes beseffen we dat we rechtsaf hadden gemoeten. We beslissen te rapellen en daarbij vinden we terug aansluiting op de juiste route. Dan volgen enkele sublieme touwlengtes, schoorstenen, blokken, graatklimmen. Enkel op de relais staan haken. Net onder de vrijstaande toren is het terrein onoverzichtelijk. Per toeval kiezen we een parcours dat aansluit op de laatste crux pas, die ons naar de achterzijde van de toren brengt. De cruxpas is goed af te zekeren, een eigennaardige pas om aan de andere zijde van de graat te raken, met een ware afgrond onder je voeten. Een indruk wekkend relais onder 3 mega grote rotsblokken die als een dak boven ons hoofd hangen, daarachter verschijnen de torens van de Suri tondo. Jo zoekt een weg door dit dak.

Jo enkele touwlengtes voor de top van de Hendu tondo.

De afdaling is impressionant. Het risico de je touw hier blijft steken is echter zeer groot. Na 2 rappels sta je in de col tussen de Suri Tondo en de Hendu tondo. Impressionant, er ligt zelfs een dode aasgier. De laatste lengtes rappelen we in't donker. Deze rappels gebeuren allemaal in de schoorstenen van de normaalroute.
Met de koplamp richting ons avondmaal, couscous, rijst, spaghetti met vleessaus? Ma eerst na cola.

De 3e route 'Marriage traditionel' op de Wanderdou. Een volledig geequipeerde route van 9 touwlengtes max 6a. Een supermooie route, supermooie rots. Om op het plateau te komen eindig je met 'Divors automatique', met een blazend beest in de barst, spannend. Het klimnivo blijft toch steeds aanhoudend 5e graads. Routeverloop is eenvoudig met enkele tips van de topo.

De wanderdou ( Marriage traditionel / La raison )


Een frans cordée in L2 van 'Marriage traditionel'


Jo aan de oude muurtjes aan de laatste lengte van 'Marriage traditionel'


Kobe in 'Divorse automatique'


Kobe somewhere on the rock.

De 4e route 'La raison', Enkel de relais zijn geequipeerd (als je ze vindt), 9 touwlengtes, dik 5e graads. Jo start met de eerste interessante touwlengte, complex parcours maar mooi (als je de start door de struiken niet meerekend). De 2 touwlengte is moeilijk. Ik kies ervoor links te gaan. Ik eindig in een harde 5e graads hoekversnijding met weinig zekeringsmogelijkheden. Ik kan trouwens niet zien of ik langs deze weg boven geraak. Ik heb geluk en vindt een tussenrelais op slaghaken op rechts. Dan volgt een subliem stuk plaat met verrassend veel zekeringsmogelijkheden, een stevige 5c. Na 10 omhoog ondek ik de relais 10m links. Vandaar een eenvoudig stukje traverseren op terrassen. En Jo ontdekt de relais 5m rechts van hem. Ik kies vervolgens een weg doorheen de meest solide zone, omdat er een toren met lossen blokken net boven mij staat. Materiaal op en nog steeds geen relais. Ik maak een tussenrelais. Ik start opnieuw en ga linksop in de hoop daar de relais te ondekken. Weer fout, de relais is 10m rechts vanmij. Opnieuw traverseren. De weg zoeken vraagt tijd, de rots is bijna overal even moeilijk, er zijn geen duidelijk verticale barsten om te volgen. Het niet zoeken van de relais kan je blijkbaar veel tijd besparen. De wand wordt minder steil. Uiteindelijk rest er ons nog een touwlengte 5+. Waarvan de start de moeilijkste moet zijn. Ik steek redelijk wat protectie in de start. En na 25m, begint de wand compacter te worden en ook opnieuw steiler te worden. Uiteindelijk zit ik in een positie die ik moeilijk kan afklimmen met praktisch geen materiaal meer, met nog 15min daglicht. Ik beslis om na een goede zekering naar de hoekversnijding 15m rechts vanmij te traverseren. Een goede beslissing, net 5m voor echte de relais maak ik mijn relais. Jo klimt de hachelijke touwlengte na in't donker(zonder koplamp). Een spannende traverséé! Ik klim de laatse 5m naar de echte relais in't donker, gelukkig niet meer moeilijk. We wandelen naar de top en dalen af. Opnieuw ne dikke cola of 2.

Bezoek aan de Tellem huisjes / Dogon begraafplaatsen.
Onze laatste dagen benutten door een bezoek te brengen aan de Dogon vallei. Een zeer indrukwekkend land, met een zeer gastvrije bevolking.

Dank aan Jo voor de foto's en't avontuur

Mali

Nu met de kerstdagen naar Mali.
Alvast wat info op site van Bernard Marnette.
Klik hier


Mali - Kaga Tondo - Hombori ( fotograaf Bernard Marnette )

Font Freeze

Twee dagen naar Fontainebleau met een toffe bende.
Sandrine is duidelijk in goede doen. Ik ben niet echt warm te krijgen.

Sandrine in 'Le Menhir'

Bram topt 'Le menhir' met hulp van super spotters!

Kobe having fun in 'jet set' by night

Nat, natter, natst?

Zondagmorgen op tijd uit bed. Weer of geen weer, ik wil naar buiten. Een beetje natte rots gaan aaien. Met Rudi afgesproken om in de Ardennen een route te behaken. En de wand lag verrassend droog. Een leuke dag!
Voor het verslagje van Rudi klik hier.

Clean-up day in Freyr

Samen met het BRT en het NKBV van't weekend hard gewerkt in Freyr. Wegens het vochtige weer een vettige bedoening. Eén team verzamelt vuilnis, terwijl het andere team het pad naar de 'Al lègne' opfrist. De collectie van de dag, een band van een vrachtwagen, tuinstoeltjes, 4 tal vuilnis zaken, kapot tentje, 20-tal ijzeren staven, metalen slot, autoradio,... Vorig weekend hebben helpers van CAB en KBF de bivakweide reeds onder handen genomen ter gelegenheid van 50-jarige bestaan van de Duchesne hut. Mooi werk!

Tom vervangt een traptrede(fotograaf Pieter Dirksz)

Patrick en Floris ruimen op en Patrick ontdekt, dat de band geen slijk-lap heeft.

Kobe en Rine vervangen een traptrede.(fotograaf Pieter Dirksz)

Materiaal transport, Patrick, Kobe, Maarten, Rine en Magalie (fotograaf Pieter)

Patrick test de vrouwen t-shirts (fotograaf Pieter)

Het pad zal zich nog eerst wat moeten stabiliseren, vooralleer het echt beter is.
We vieren de avond met een welverdiend etentje in de Chamonix. Een clean-up day met 10 vrijwilligers is een gezellige bedoening. Ook vieren we het afscheid van Dick van Vegchelen bij het NKBV. Dankzij hem heeft het BRT veel kansen gekregen om ervaring op te doen in't buitenland. Nog eens bedankt Dick voor al deze kansen! En veel geluk met je toekomstige projekten.

Peter Beliën Memorial 2009

De PBM 2009 is een succes. Leuke boulders en vooral zeer gevarieerd. Iedereen vond een route om in te werken. Mijn 'form' was niet super maar ben toch tevreden met een 25e plaats. De spannende finale maakte de avond compleet.
Tot volgend jaar!

Turkey

Wat een mooi land is Turkije. Bijna twee weken in't land van de zon.
Part I: Het klimfestival in Olympos
Een aangenaam klimfestival bij Kadir's Treehouses met Lies, Marjan, Patrick,Durk en baby Max. Dit jaar iets rustiger dan andere jaren wegens de overstroming van enkele weken tevoren. En dit na een volledige wederopbouw na een grote brand enkele jaren geleden. En toch slaagt Kadir erin om de sfeer te behouden.

Kadir's Treehouse in Olympos (foto Marjan)
Bijna elke dag kunnen klimmen, nooit gedacht dat je met regen nog steeds kan klimmen in Olympos.
Een zeer gastvrije ontvangst door alle Turkse klimmers. Leuke sfeer,leuke party's en mooie rotsen, wat wil ne mens nog meer? We geven een lezing ivm klimmen en't milieu. Ook de filmpjes van Bram Janssens en van het NKBV komen goed van pas. We overhandigen de donatie van Traxs aan Shirley, Metin en Sinan.
De 50 maillon-rapide's geschonken door Traxs (foto Patrick)

Öztürk in sector 'Cennet' (foto Patrick)
Ook het bezoek aan de oude site van 'Phaesalis' is een tof tussendoortje, zeker met baby 'Max' een mooi avontuur. De geplande boottocht naar de nieuwe sector 'Ceniviz' is niet kunnen doorgaan wegens te hoge golven. Geen nood, dit zal voor een volgend festival zijn.
Enkele mooie routes in Olympos:
-Kemoterapi, Olympos getto, Rektal tuse(sector Hörgüc getto)
-Oscar, Engerek (sector Hörgüc)
-Sisifos, Nikotin, Kisa camel, Senlik(sector Dershane)
-Günah, Pegasus (sector Cennet)

Part II: Klimmen in Geyikbayiri
In 'Geyikbayiri' komt de rest van de bende erbij, namelijk Tom, sandrine & Bart. Dus klimmen tot de armpjes 'plof' zeggen. We worden hartelijk ontvangen door Klaas Willems. En baby Max voelt zich dadelijk thuis in de nieuwe bungalow.

Sandrine A.K.A 'grosse Dalmutti' in 'Fat Burner' (foto Bart)

Sandrine in 'Bizon' op tufa-stage (foto Patrick)
Ik heb tijdens mijn vorige bezoeken redelijk wat projecten verzameld, of beter gezegd wat dingen niet uitgeklommen. Deze keer heb ik de meeste projecten kunnen afmaken, enkel 'Lycian Highway' bleef nog over. Tom klimt redelijk snel 'Sucker Punched'(7a). Sandrine klimt 'Fat Burner'(6c+). Bart klim 'Diplomarbeit'(7b) en Pusht bush'(7b+) onsight. En hij klimt ook nog 'Inner smile'(7b) en 'Jaja City'(7a+) redpoint. Mooie prestaties!

De bende (foto Lies)

Tom & Kobe in 'Drill instructor' en 'Inner Smile'(foto Sandrine)

Max in 'Akyarlar' (foto Marjan)

Tom in 'sucker punched' (foto Sandrine)
Ook een dagje naar de kust, naar 'Akyarlar', klimmen, zwemmen, zonnen,..

De bende 'diving'(foto Marjan)
De laatste avond was een leuk afscheid, feesten met cocktail's tot de taxi ons kwam halen. Hopelijk zijn hier geen foto's van. Dank aan Klaas en de bende van Josito voor het feestje.

Enkele mooie routes in Geyikbayiri:
-Nirvana, In Ordan, Muhtar (sector Magara)
-Siesta, Saxofon, Retsa, Inner smile, Drill instructor, Bizon, Jaja city, Pusht bush, Yagmur Duasi, Colonist, Lu (sector Sarkit)
-Bagdad Café, Takoz, Poseidon(sector Poseidon)
-Rigolos, Mukata, Renotoros (sector Ottoman)
-Bartabas, Mevlana (sector Mevlana)
-Diplomarbeit, Sucker Punched, Aquaduct (sector Trebenna west)