.

Geyikbayiri

2012-01-17T15:08:00.000-08:00

De kerstdagen naar Turkije.
Alvast wat foto's

Met dank aan de fotografen, Glenn, Bart, Sandrine en Bies.

De 3 musketiers in sector 'alabalik'(=forel)

De skype-verslaafde Bram 'on the rocks'

Bart in 'right cave' sector

Sandrine in de 'alabalik' sector

Bungalow fun in the sun

Climbersgarden restaurant

'Puss et boots'

Kobe in een werkje van Michel Piola

Glenn enjoying the sun

Weer & werk

2011-10-25T11:02:00.001-07:00

Eerst een werkweekend met LBV en Bergpallieters in de aanhoudende regen.
Het pad onder 'the Wall' krijgt steenslag. De tunnel sector revisie pad en verwijderen losse blok uit 'speedy gonzales'

Bergpallieters onderleiding van Peter aan de tunnel

De gele vlek is waar de losse steen zat in 'speedy gonzales'

Dan een weekend met BPA en WBV.
We werken hard aan the wall sector. BPA poetst boven 'the wall' en WBV legt terrassen op Castel 5 en behaakt nog de links route 'profit & loss' - 5c. We ruimen ook nog wat oude plaquettes op en verplaatsen 1 haak in 'vette os'. We poetsen 'the fridge' grondig. En behaken nog 'le Bouc rosé' - 6a/b?

Castel 2 - the wall (centraal)

Bies en Tom in 'Le Bouc rosé'

Les petits éclairs

2011-10-03T10:05:00.000-07:00

De lekkere éclair'kes van de bakker van Anseremme zijn precies te warm gewassen, zoals mijn 'witte' sokjes. Het leek wel een schaalmodel voor smurfen en Jeroen lacht natuurlijk vrolijk met mijn gekrompen ontbijtje.

Kees in de rustpas van 'les petits éclairs'
We vliegen er dadelijk in met het inspecteren van een route links van 'Schtroumph' op de noordwand van Castel 4. Ik dacht eigenlijk aan een korte route, maar na een betere inspectie komt er toch een route uit van 20m. Een harde boulderstart van een 3-tal bewegingen 6b? Hierop volgt de rest in 5e graads nivo.

Kees in op de eindgraat van 'Les petits éclairs'

2x Kees in 'Les petits éclairs'
De wegbeschrijving van 'les petits éclairs' 6b? (8+1) 20m:
Je klimt tot in't zadel en vervolgt een rotsgraat die je langs links neemt tot aan de relais van 'Peppi'. Dan klim je langs de luchtige rotsgraat naar het relais van 'Dirty Rastamoon'.
Ondertussen klimt Kees zijn route 'Via Karin' (5a), verkent de lijn er links van en test nog een aantal andere routes, waaronder de 'Bospoeper' (6c/7a?) en 'Arriba!' (7a).
Jeroen en ik voelen ons onderhand opgewarmd en gaan eens voelen aan 'Bomber' (6b+). Ik klim het vlot in toprope en Jeroen doet een verdienstelijk poging met wat extra airmiles. Hij is duidelijk de opwarming al voorbij. Ik beslis om hem dan maar eens op kop te klimmen en in campusstijl naar het einde is de oplossing. Het einde moet eens grondig gepoetst, maar voor de rest een verrassend mooie route.
Jeroen is warm, dus hij gaat voor de 'First ascent' van 'Les Petits éclairs'. Mooi gedaan, vooral die trillende beentjes!
Op zondag ben ik op tijd in 'Le Moulin' voor ne capuchino, dan rustig wat metaal gaan sprokkelen in de 'via ferrata', één haakje gaan bijzetten in 'Les petits' éclairs' en nog wat routenamen geschilderd / gecorrigeerd.
En ik verken nog samen met Suan en Jeroen het overhangende futuristische project 'The curved spacetime'. Dit project is op't einde van de dag klaar en ik voel me 'bien cuit' van de zon. Jeroen knalt met succes, de armpjes nog eens in't rood met 'Arriba!'

Topo 'les petits éclairs' en 'Dirty Rastamoon'

The Curved spacetime project
Met dank aan Jeroen en de mooie foto's

Topo Pont à Lesse

2011-09-26T13:15:00.000-07:00

Wat info ivm de routes in Pont à Lesse:

Castel 1 - Rocher de la Lesse
-n°13 - Devil's slab - 5c (5+1)
-Adaptation - 5c (7+1) - verlenging van n°16 - La Fissure centrale
-project - 5c (extra 3+1) - verlenging van n°23-24

Castel 1 - noorzijde
-project
-project

Castel 2 - linkerzijde 'the wall'

-Fridge Hugging - 6a+ (7+1)
-Bok en nootjes - 6a/b (6+1)
-Via Karin - 5a (6+1)
-La Tirette - 4c (4+1)

Castel 2 - The Wall
-project (the iclimb) - 6m
-Lilliputter - 5c (1+1)- 6m - van Geert & Bram (route van werkdag BPA)
-Cristal greep - 5b+ (4+1) - 6m
-Toit Géant - 5a (3+1) - 6m
-Nazgul - 4c (2+1) - 6m

Castel 2 - the wall (centraal)

-Radler alcoholfrei - 5c (6+1)
-Le Bouc rosé - 6b? (6+1)
-....project
-Missing link 7a+/7b?

Castel 2 - 2e nivo
-project
-project
-project

Castel 4

Dirty Rastamoon - 7a
Les petits éclairs - 6b?
Bomber - 6b+

-project "The Curved spacetime" - 7?

Castel 4

6. Asterix - 6a/b (groene haken)
8. Black Moon - 6c+/7a - langs rechts eenvoudiger, met grote maanvormige bak en rechtdoor over laatste hard stevig.

Castel 4 - Tunnel

-Joke likes Nutella - 7?
-Bospoeper - 6c/7b?

-Arriba - 7a
-Arriba extended - 7a (voegt niets toe aan arriba, als't regent nog 1 droge route)
-Jägersteak - ? project van Bram
-Jägersteak light - 7? FA Bram Lambrechts
-Speedy Gonzales - 5c

Castel 5
-Profit & loss 5c+
-Indian summer ? - links van n°5.9, relais is identiek

Dirty Rastamoon & La Tirette

2011-09-19T10:39:00.000-07:00

Met de bende van Limburg, Peter, Iris, Bies en Kees naar Pont à Lesse. Het is bloedheet. We installeren de touwen op Castel 2 en zetten de brandweg tijdelijk af om een aantal grote losse stenen te laten vallen. De communicatie met walkie talkies verloopt vlot. Het duurt iets langer als gedacht en hinderen hierbij een klimschool. Alle dingen kun je nu eenmaal niet plannen als vrijwilliger. De vallende stenen hebben de draadafsluiting langs de brandweg licht beschadigd. Deze moet opnieuw vastgemaakt aan de palen. We ruimen de stenen op.
Dan proberen we het project van vorige weekend vrij te klimmen. We trekken strooitjes om te kijken wie eerst mag. Kees wint en wandelt rustig door de route en komt met een 'big smile' naar beneden. Een mooie First Ascent. Ik ben nerveus, vergeet de voetsteun in de crux en verpruts mijn eerste poging. Genoeg uitvluchten! Bies probeert hem in toprope en maakt duidelijk progressie. Mijn 2e poging is de goeie, wel niet zo zuiver als ik gehoopt had. Alsnog gellukkig, want de route klimt als ne droom en is zeer gevariëerd. Een licht dynamische boulderstart, een 'no hands rest' met de voeten in een grote bak in de plaat. Dan volgt de crux, 5 bewegingen in in rechte wand op kleine greepjes. Dan een grote beweging naar een bak boven het dakje en de lichte overhang op grote grepen uitklimmen tot aan't relais. We noemen hem 'Dirty Rastamoon' (7a). Het verwijst naar een anecdote in de boek 'revelations' van Jerry Moffat betreffende Ben Moon.
Ondertussen hebben Iris en Peter al 2 routes gepoetst, die vorige week door Kees en mezelf al gestart waren. Voor degene die nog kunnen bewegen onder de hete zon, is't routes klimmen. Op't einde van de dag zijn 'Via Karin'(4c) en 'Fridge hugging' (6a+) klaar. Nog ne goeie pizza in de 'Moulin', een pintje in de Chavée en dan heb ik mijn bed hard nodig. En dus op zondag platte pillen.

Iris test 'Fridge hugging'
Dit weekend hard gewerkt met BPA en WBV in Pont à Lesse met een grootse werkdag. Met meer als 35 personen zijn paden verbeterd, routes gepoetst, de grote steen van 'Vette Os' kapotgeslagen, hout afgevoerd, vuilnis geraapt, enkele routes afgewerkt... Een mooie organisatie door Tom en Thomas.'S avonds waren vooral de steenslagers nogal stillekes.
Op Zondag klim ik met Peter de nieuwe route van Bruno en Johan(e.a.). Mooi werk, een stevige 5c in de start. En we klimmen ook nog de recent verbeterde route 'Muchos'(5a/b). Ook mooi werk. Na de padenaanleg had ik al een poging gedaan in 'Fridge Hugging'(6a+), maar moest naar de ketting springen. Op zondag ging het beter, toch niet te onderschatten. Wel één van de mooiere licht overhangende routes van 'Las pontas'. De bende van Bart bevestigen dit, zelfs met enkele extra airmiles.(In de start staan nu veel haken, fragiele rots) Peter en ik starten met het verkennen van de barst rechts van 'Via Karin', en dit is echt één van de mooier 4e graads routes. Misschien eerder voor de speleo fanaten, barstklimmen, ge krijgt er wel wat vuil kleerkes van! We noemen hem 'la tirette', als je hem klimt begrijp je dadelijk de naam. Een mooie first ascent van Peter, mooi geklommen!

Kobe in 'La Tirette' (4c?)

Las Pontas

2011-09-07T14:55:00.000-07:00

Met Kees eens het 'roof-project' gaan verkennen in Pont à Lesse. En dit is inderdaad hard. Een dikke 7e graad, voorlopig lukken de passen nog niet, dus hebben we dit even laten rusten.
Links van 'Peppi en Kokki' hebben we een zeer mooi route geopend. Hier moet je al je klimcapaciteiten uit de kast halen om het relais te halen. Een harde boulderstart met een volledig rust op het erop volgende plaatje. Enkele harde passen op de verticale wand. Een fysieke pas in het dakje en daarna de lichte overhang uitklimmen op grote grepen. Ergens begin 7e graad?
Ook verkennen we de wand links van 'the wall'. Redelijk veel grote losse blokken bovenaan, die we niet dadelijk kunnen verwijderen zonder een team dat de paden eronder kan afzetten.
Met de warme temperaturen een fysiek zwaar weekend. Kees geraakt erdoor met de hulp van een paar goede 'smarties' zoals hij ze noemt. En ik ben zoals gewoonlijk weer volledig zwart van de zand.

De sector links van 'the wall'

ijzerhandelen in Mozet

2011-09-07T14:49:00.000-07:00

In Mozet zijn bijna alle routes in de loop der tijd herbehaakt. Echter veel van de oude behaking is nog steeds aanwezig. Deze oude slaghaken zijn al sinds enige jaren een doorn in't oog. Enkele klimmers stelden voor om hier eens iets aan te doen. Vandaar de ijzer-collecte-dag in Mozet. Het weer is opnieuw een beetje vochtig, zodat we ons toch ne keer of 10 een beetje vochtig voelen.
Op't einde van de dag zijn de meeste oude haken weg op het 'eekhoorn massief' en heeft de route 'Fuut' opnieuw een relais. En ook op't 'Arendsmassief' worden er nog oude uitstekende draadstangen verwijderd met de nieuwe 'JR-tool'. Een gereedschap gemaakt door Bram (aka Junior), dit werkt snel.
Jo en Peter verzagen nog 2 omgevallen bomen, die de weg over het pad versperren. Samen met Jeroen pak ik 'Meesje' onderhanden een mooie 6c op 'cola-lipjes-haken'. Ook de route 'Vos' en 'Koala' krijgen een nieuwe maillon-rapide in't relais.Met Jeroen, Jo, Peter en Wim een gezellig weekend.

BRT Bolt Breaker from Jeroen van der Staaij on Vimeo.

De JR-tool in actie, met dank aan Jeroen voor het filmen en de edit.

Babyclimb

2011-09-07T14:46:00.000-07:00

Het is hoog tijd om de nieuwe baby's van vrienden eens te bezoeken. Het draait uit op een klimweekend met een stevige barbeque in Pont à Lesse. Een super hete klimdag op Castel 1. Max doet zijn eerste klimpasjes op rots, indrukwekkend. En ook Maarten, Magalie, Lies & Patrick doen opnieuw hun eerste klimpasjes op rots sinds geruime tijd. De borstvoeding pauzes voor de nieuwe aanwinsten: 'Meerim' en 'Per' zijn welkom,ook voor de klimmers, het is echt bloedheet. Zondag is het zwemmen aan het dammetje langs de Lesse.

Max in actie

Junior eats some "Jägersteak"

2011-08-09T12:35:00.000-07:00

Op zaterdag met Bart gaan klimmen in Pont à Lesse. Wegens het aanhoudende vochtige weer naar de tunnelsector gevlucht. Liever een droog dak dan een nat pak! Bart test 'Arriba'. Ik ga voor de verlenging 'Arriba extended' in een poging voor de 'first ascent'.

Hoewel ik persoonlijk weinig belang hecht aan een first ascent, de route loopt nu eenmaal niet weg, hé. Maar als ik de kans krijg om een mooie lijn te behaken, is de motivatie duidelijk groter om hem te klimmen. En motivatie voor een route is voor mij belangrijk. Dan geef je net iets meer, als het moeilijk wordt.

Beide routes hebben dezelfde kwotatie, ergens 6c+/7a. De 'extended' versie voegt eigenlijk niet veel toe aan de lijn van 'Arriba'. De enige plus van de route is dat als het regent je een extra route hebt om te klimmen. Bart werkt zijn methode uit en trapt dan 2x zijn voettredes uit het dak. Even wat afreageren en dan is hem gelukt. Ik klim me volledig in de verzuring in mijn eerste poging, de 2 lukt wel. ( Op belclimb zie ik dat ik niet de eerste in de route ben, dus een 2de beklimming en geen first ascent) De rotsen zijn opnieuw droog, dus we willen 'Asterix' klimmen. Bart heeft zijn schoen net aan of het drupt. Kl... Toch maar proberen, enkele ogenblikken later breekt de bui goed los. Nat tot op ons ondergoed huiswaarts, met lekkere Scampi's bij Sandrine.

Op zondag gaan Joke en Bram Junior mee om opnieuw te werken aan het 'Jägersteak' project in de tunnel. We warmen op met het klimmen van 'Adaptation'. De route die ik vorige week met Wouter behaakte op Castel 1. Even de maillon-rapide's van de relais nog even goed vastdraaien. Dan op weg naar de tunnel.

Junior in 'Jägersteak'
We ontdekken nog enkele mogelijkheden op de linkerwand naast de tunnel. Een korte en moeilijke rechte wand op gaatjes, Junior's favoriete grepen! Mijn vingers staan nog steeds een beetje krom. Junior behaakt 'Jägersteak' met rood geverfde haken. Dit is een zeer hard project net rechts van Arriba'. Ook 'Jägersteak light' krijgt haken, dit is via 'speedy gonzales' instappen in 'Jägersteak', dus zonder de hyper moeilijke startpassen ( dikke 7e graad?). Dan behaken we de rechte wand. De rechter route is de eenvoudigste genaamd 'Bospoeper'. De linkse noemt 'Joke likes Nutella'.

Junior in 'Bospoeper'
Omdat de haken snel drogen doet Junior een poging in 'Jägersteak light', een indrukwekkende 'First ascent'. Supermooie bewegingen, ik krijg alvast zin, om hier mijn tanden eens op stuk te bijten. En dat stukbijten zal zeker gebeuren.

Junior in 'Jägersteak light'
Daarna moet de 'Bospoeper' eraan geloven. Amper 5m hoog met 3 haken, maar niet te onderschatten (dunne 7e graad?).

Junior in 'Bospoeper'
In de rustpauzes schilderen we enkele routenamen op de wand, voornamelijk zodat iedereen nog begrijpt welke route waar loopt. Deze namen kunnen later weggeborsteld indien de topo een update krijgt. En van de voorspelde regen niets gezien. En 'thanks' aan Junior en Joke om mee te komen helpen aan de hardere routes en te genieten van de zon.

Topo 'Jägersteak'

Topo 'Nutella & Bospoeper'

Kobe in 'Joke likes Nutella'
Met dank aan fotograaf Joke Ignoul voor de foto's.

Drywall finishing

2011-08-03T13:14:00.000-07:00

De vakantiedagen weten te vullen met het bouwen van muurtjes. Rustig aan de fysiek werken noemt men dit.

Het afgewerkte muurtje.
Samen met Junior en Billy nog aan een hard project aan de tunnelsector gewerkt. Coole passen, vermoedelijk ga ik voor de "light" versie. Die start is wel erg hard. Maar Junior is in form, dus dat moet lukken, hé.

Ook met Wouter De Meyer de route n°16 op castel 1 genaamd "la fissure central" een rechtstreekse uitklim gegeven met een eigen relais, zoals in de topo reeds aangeduid. We hebben hem "Adaptation" genoemd. Nivo 5b+/5c? 7+1 setjes. Eigenlijk zat er al één haak in maar voor de meeste klimmers stond hij wat hoog. We hebben dus een haak en een relais toegevoegd.

L'Evêque en Grand Lui

2011-07-20T12:09:00.000-07:00

Opnieuw wat alpinisme met Bart. Hoewel door het onstabiele weer maar voor een weekje. We starten met wat motorpech in't midden van de Ardennen. Touring bellen, 45min wachten, slangeskes terug aankoppelen op de turbo en opnieuw op weg. We starten met zuidwest graat van L'Evêque (3716m) in Arolla (CH). Dus lopen we aan op de Cabane de Vignettes (3160m), niet de mooiste aanloop naar een berghut, eerder een noodzakelijk kwaad. Een logischere optie is aanlopen naar Cabane de Dix, met eerst een beklimming van 'Montblanc de Cheillon' en dan de overschreiding van de 'Pigne d'Arolla' om zo in cabane de Vignettes te geraken. (deze deden we reeds vorig seizoen)

L'Evêque
We starten met ontbijt om 4u30 een late start. De oversteek van de glacier du M.Collon is een hele trip, maar uiteindelijk staan we in't zadel aan de voet van de rotsgraat. Een beetje twijfel bij de start. We voelen allebei de hoogte, vers van de Belgische 0 m boven zeespiegel en het weer geeft duidelijk kans op onweer. De eerste touwlengte op rots is even schrikken. Een gladde moelijk af te zekeren plaat, niet echt eenvoudig met bergschoenen. Dan is't het een eindje stappen richting de schouder van de graat over losse blokken, maar alsnog redelijk veilig terrein. Dan start het echte rotsklimmen opnieuw. De 3e touwlengte doen we elk een stukje omwille van touwwrijving. Ongeveer 3e graad met hier en daar een aardig interessant pasje. Zeer mooie en solide rots.

Bart in de 3e touwlengte 'Eveque'
Dan volgt de crux-lengte, 4e graad. Een mooie hoekversnijding die doodloopt op een dakje. Deze valt goed af te zekeren en op bergschoenen opnieuw een uitdaging. Ik kan er met volle teugen van genieten, zelfs nu de wolken ons volledig in de mist hebben gehuld. Dan volgt er nog 3e graads terrein tot de top. We klimmen verder in corde tendu. Dan kiezen we ervoor om de graat zelf te beklimmen, alvast de snelste oplossing met het wispelturige weer. De graat wordt scherper en ik klim vast tot op een scherpe rotsgraat. We maken een relais, ik steek een friend achter een losse blok bij gebrek aan beter, leg een lint rond een rotspunt die waarschijnlijk zal blijven liggen en waag de pas. Eerst uithangen aan de scherpe rotsgraat dan optrekken en paardrijden. Rustig gaan staan op een klein plateau en een oude rotshaak clippen. Dit is volgens de topo dus "expo" in 3e graads terrein.

Kobe in op de luchtige rotsgraad 'Eveque'
Er volgen nog 2 luchtige passages, maar deze kan je redelijk goed afzekeren. En even later staan we al op de top. De wolken zijn deels opgelost en we genieten van het uitzicht. Op deze berg zijn we helemaal alleen. Nog een vloeibaar fietsdrankje en wat foto's. De afdaling langs de normaal route gaat vlot, er is een duidelijk spoor. De sneeuwcondities zijn niet super maar acceptable. Opnieuw de gletscher over en terug naar de Cabane des Vignettes voor een pintje en dan terug naar Arolla.

Bart bij de start van de afdaling 'Eveque'
Een filmpje van enkele Franse klimmers geeft een mooi beeld van de klim.Klik hier

Als rustdag gaan we boulderen in 'Médonnet'. Dit ligt boven het stadje 'Salanches'. En we zijn aangenaam verrast door de kwaliteit van het gebied. Perfect voor 1 of 2dagjes boulderen. We bezoeken de klassieke sector. Mooi in de bos gelegen blokken van perfecte gneiss. Wel agressief op de vingers.

Kobe in de zoveelste poging op "L'Arnaque" 6c+

Bart in "n°53 de départ assis van Arête technique" (6c+) de topboulder van't gebied

Bart in "n°24 A droite assis" (6a)

Bart in "N°72 rouge dévers" (6a)

Van Blogger

Bart in "N°72 rouge dévers" (6a)

Op de regendag bezoeken we Chamonix. Bij onze terugrit richting camping in 'La Fouly' blijkt één van de brugjes te zijn weggespoeld. Een extra lange maaltijd in een locaal restaurant dringt zich op. Nog laat op de avond hebben de Zwitserse wegenwerkers de brug al hersteld. Eindelijk richting ons matje!

We beslissen om een poging te wagen op de 'Grand Lui'(3509m) arête nord-ouest et traversée(PD+volgens topo maar met huidige condities rustig AD).
Voor meer info ivm de route klik hier
We lopen eerst aan op cabane Saleina in een vochtige mist en worden hartelijk ontvangen in een rustige gezellige hut met een tas warme thee. Zo moet dat dus! Ze maken de kachel aan in de droogruimte, zodat onze spullen droog zijn voor de klim van morgen.

Zicht op de top van "Grand Lui" met zijn kenmerkende gendarm.
Opstaan om 5u30, ontbijten en een korte aanloop over de morene. We zitten al snel op de gletscher, die moeten we traverseren tot onder de voet van de 'Grand Lui'. Dit is een hele trip. Op sommige plaatsen enkele meters blank ijs traverseren, voorzichtig. Ook een redelijk brokkelige passage rots valt te traverseren. Vermoedelijk door de weinige sneeuw van't voorjaar.

Zonsopgang boven de wolken tijdens de aanloop

Uitzicht tijdens de aanloop
Uiteindelijk staan we onder de sneeuwwand en Bart spoort de volledige weg, een korstje harde firn, met eronder zachte sneeuw. Voor Bart een mooie opwarmer, dankje! Na een kort stukje rotsgraad volgt nog een mooie scherpe sneeuwgraad naar de top.

Bart op de sneeuwgraat naar de top van "Grand Lui"
Een mooi uitzicht, ook omdat we boven de wolken zitten. We besluiten op onze Franse vrienden te wachten voor de afdaling in het firncouloir met wat losse stenen bovenaan. Kwestie van niets op onze kop te krijgen.

Kobe 'having a break" op de top

Onze Franse vrienden op de sneeuwgraat naar de top.

Zicht van de top richting de cabane de Saleina
De afdaling blijkt het moeilijkste van de klim te worden. Een steil coiloir van zeer harde firn met lawinegeulen. Zigzaggen lukt enkel bovenaan. Deels klimmen we simultaan af met gezicht naar de wand. Pittig, vooral omdat het couloir op een rotswandje eindigd. Het einde is opnieuw een losse troep stenen. Even opletten! Dan staan we veilig terug op de gletscher, oef!

Zicht op't afdaalcouloir van "Grand Lui"
Bij de afdaling van de gletscher lopen we vast op de grote spleten van de gletscher omdat we deze door de mist niet goed kunnen zien. Gelukkig zien we door een klein gat in de wolken even de hut liggen, daarvoor moeten we echter terug de valleiwand omhoog. Een deel van het pad is vermoedelijk weggevaagd door een voorjaarsstorm of lawine. Een zeer mooie beklimming, hoewel ik vermoed dat de afdaling beter langs een andere weg moet in de toekomst, als de gletscher nog verder afsmelt.
Door het wispelturige weer houden we het na één week bekeken. Met onstabiel weer kan je beter niet in de bergen zitten. Alvast 2 mooie beklimmingen en zeker aanraders.

Pont à Lesse verkenning

2011-06-28T13:01:00.000-07:00

Zondag een zwoele zomerdag opweg met Jo, Wim en Peter in Pont à Lesse. Na dat koude voorjaar en de rust is't opnieuw wennen aan de drukte en de warmte. We starten met de routes links van de via-ferrata.
-Quark 5b - mooie route, hier moeten de oude plaquettes nog verwijderd.
-Viper 6a - door de haakposities klim je verloren, niet ongevaarlijk als je ook niet de haken van de linkerroute meegebruikt.
(de quotaties zijn door mezelf gegeven)
-L'Hôpital 5c - mooi, hoewel je met een val in de crux kans maakt om op een krul van de via-ferrata te vallen.

Wim in 'L'Hôpital'

Kobe in 'Quark'
Dan verhuizen we naar rechts:
-Chaos 5a - mooi, de start moet nog een beetje gepoetst
-Blizzard 5c - zeer mooi, pittig pasje op't einde. Deze haken kleuren zou het routeverloop van de naburige routes ook tengoede komen.
-Momentum 5c+ - technische, in de start staat nog een verloren haak, te verwijderen
-Asterix 6a+ - pittige start en lekker lang! Nog een beetje zanderig. Zal er eens met de bladblazer in moeten. Mooie poging van Peter!

Jo in 'Chaos'

Wim in 'Momentum'
Dan is't echt te warm in de zon, we verhuizen naar de noordwand.
-Schtroumpf 5a+ - zeer mooi
-Kokki 6a - mooi, nog een beetje zanderig. De greep om de eerste haak te clippen, best eens controleren. Daar kan je anders lelijk vallen. (de variante 'peppi' is mij niet duidelijk?)

Kobe in 'Schtroumph'
Een warme dag met kameraden, met erna een snelle verfrissing in de 'Cham'

Drywall testen

2011-06-26T14:02:00.000-07:00

Drywall noemen ze de muurtjes die je in Engeland ziet tussen de schapenweien. Opgetrokken zonder mortel, gewoon een hoopje gestapelde stenen. Dit wilde ik eigenlijk altijd wel eens maken. Nu kreeg ik de kans dit eens te proberen.
De boormachine is juist hersteld en er moesten eens wat ideeën getest voor het bouwen van een trap / muurtje in Pont à Lesse. Dus op zaterdag eens rustig alleen wat getest en gestapeld. De bedoeling was om naar een duurzamere oplossing te zoeken dan houtentredes. Voornamelijk ook om verdere onderhoudswerkzaamheden beperkt te houden.

Het muurtje, met de houten traptredes.

Het boren van de voettredes in het gestappelde nieuwe muurtje.

Het muurtje met de via-ferrata beugels gemonteerd.
De beugels staan wel iets te ver van elkaar. Dus volgende keer zal ik iets meer aandacht moeten besteden aan de positie van de ankerstenen. Het is echt wel puzzelen voor gevorderden.

Voor het vervolg zou een werfstelling met een aanloop helling / ramp wel praktisch zijn. Dan kan je met de kruiwagen tot boven rijden. Ik schat nog 2 dagen werk ongeveer. Dit was ongeveer 5u werk en in't kader van mijn trainingsprogramma voor de Alpen een stevige basis.

En toen kreeg ik de stenen niet meer uit de kruiwagen. Einde oefening.

Topo update Pont à Lesse

2011-06-19T10:54:00.000-07:00

Hierbij een aanvulling op de topo van Pont à Lesse

1. The cutlery project - nog te behaken
2. Super 7 (7a+/7b)
3. ...... nog te behaken
4. Het vijf'ake (6c/A0)
5. Cobra (6a)
6. Asterix (6a?) de groene haken, start in Cobra voor 3 haken dan rechtsaf.
7. Le port-à-ledge (6a/6b) zeer mooie route, technisch en fysiek
8. Black Moon (6c+/7a)- vrijgeklommen door Kees Breek onsight
9. Momentum (5c++)
10. Blizzard (5a+)
11. Chaos (5a)
Blizzard en Chaos zijn gisteren gepoetst.

Asterix

2011-06-15T14:47:00.000-07:00

Weer een paar dagen in Pont à Lesse gewerkt. Op zondag alleen een dak project verkent op Castel 4.7 tussen routes 'de laatste loodjes' en 'delicaat'. De moeilijkheid lijkt mee te vallen, de volgende keer eens proberen. Dan nog even 'Black Moon' verkennen en controleren in toprope, dat moet lukken(6c+).
Op maandag met Peter aan de slag in de oude route boven het uitkijkpunt. Ik stel voor om hem 'Asterix' te noemen, ook omdat hier ergens vroeger één van de routes zo'n naam had. Deze route start nu in 'Cobra'(6a) tot de 3e haak en dan ga je rechtsaf en blijven klimmen tot helemaal boven. De moeilijkste pas blijft de start van 'Cobra' en het terras er net na opgeraken dus ook ongeveer 6a. Wel een leuke toevoeging aan de wand. We klimmen tussen door nog even 'Speedy Gonzales', 'Joker' en 'le port-à-ledge'. Vooral de laatste is stevig voor 6a. Moe en voldaan huiswaarts.

Work in progress

2011-06-07T12:11:00.001-07:00

Het verlengde weekend, wegens andere verplichtingen laat beslist om alsnog te gaan rebolten in Pont à Lesse. En bijgevolg, helemaal alleen op vrijdag een mooie lijn geopend net links van 'Momentum'. Ik noem hem 'Black Moon', naar een route in turkije waar ik nog hard in zal moeten werken. En ook omdat er één van de crux-passen op een maanvormige greep zit. Nivo 7a/b, de platte greep op het einde met een te lage voet is de echte crux vrees ik. Zal dit van't weekend eens proberen te klimmen. Op zondag in de hevige onweersbuien een verlenging aan 'Arriba!' gezocht, samen met Wim. Het is een nieuwe start die 3m links van de originele start begint, dit maakt het nivo vermoedelijk iets harder! Van 7a naar 7a+ of van 7a+ naar 7b.
Ook nog een defecte maillon-rapide aan de relais van de routes boven het uitkijkpunt vervangen. Leuke dag in echt hondenweer.

Topo sector 'Tunnel' route 'Arriba!'

Cleaning up projects

2011-06-01T14:24:00.000-07:00

Enkele weekends geleden nog een paar routes geopend in Pont à Lesse samen met Peter. Van't weekend eens een aantal projecten gaan klimmen met Jo en Sandrine. We starten op de veel te drukke sector van 'Castel 1'. Na een volledig voorjaar, waarbij we het hele gebied alleen voor ons hadden, is't niet echt wennen. Ik word er zelfs nerveus van. We verhuizen naar de 'tunnel' sector. Ik controleer de haken van 'Speedy Gonzales'(5c). Een mooie route van Peter. Een beetje overhang op grote grepen. Dan klimmen we 'Shrek/Tequila on the rocks'(6b). Daarna een eerste keer in de nieuwe route 'Arriba!'(7a+). En deze lukt dadelijk. Het is 5m recht omhoog met een nivo 6b, dan 2m horizontaal plafond oversteken waar de 7a+ pas zit, dan dik 6e graad uitklimmen in het einde van 'shrek'. De plafondpas is waarschijnlijk moeilijker als je kleiner bent, morfologisch dus. Ik verwijder nog de werkplaquettes in het dak en hang nog een ontbrekende ketting. Dan gaan we eens naar de zonnige kant kijken, een beetje te warm. We klimmen nog 'Momentum' dat voor nivo 5b+ wel redelijk hard is. Dan gaan we eens kijken in mijn langdurig project 'Liquid progression'. In de start beslis ik om de eerste 2 haken te preclippen. De complexe passen net boven de grond maken het clippen redelijk ongemakkelijk en het clippen zelf vraagt een moeilijke extra beweging. Het project lukt redelijk snel. Rine klimt nog de extra lange route 'Luka'(6a). Dan heeft iedereen een terrasje nodig. Een zeer leuke dag met de bende.

Jo in 'Tunnelvision'

Kobe aan't zekeren in 'Tunnelvision'

Kobe aan't opruimen in 'Arriba!'
Met dank aan Sandrine voor de foto's

Gorge du Verdon

2011-05-14T13:31:00.000-07:00

Eerst een waarschuwing!. Het is een lange tekst. Verder lezen is niet levenbelangrijk. Je kan altijd wachten tot de foto update en naar de prentjes kijken.

Een mooie klimweek in de Verdon met Patrick. Het logement op de klimmerscamping 'Bourdon' in het dorpje 'La palud-sur-Verdon is zeer handig. Voor mij mag enkel het douchewater iets warmer! Een bakker, pizzacabane, café en een 8 à 8 supermarktje ( 5 à 5 volgens de locals) binnen wandelafstand. En het café serveert Jupiler en Leffe van het vat.

Panorama op de Verdon
We starten met 'Free Tibet' - 100m 6a, 6a,5b,5c,6a,2
Bij de start zie ik, Xavier Bonjean en Christophe Lehner op het terras van 'Refuge de la Maline'. Ze geven een stage voor de CAB en doen vandaag dezelfde route. Wij sprinten naar beneden en zoeken naar de start van onze route. Uiteindelijk zonder succes, Xavier wijst ons gellukkig de weg. Het is mooi klimmen. Als de haakafstanden wat verder zijn, is't het nivo ook duidelijk lager. De laatste touwlengtes zijn de mooiste, zoals de traverse en het dakje. De zichten op de 'Gorge du Verdon' zijn soms adembenemend en geven het geheel een extra avontuurlijk gevoel. Het uitwandelen naar de GR-paden lukt niet echt, dus uiteindelijk mikken we dan maar op de kleine asfaltweg.

Xavier en Christophe met stage van CAB

Patrick in de traverse van 'Free Tibet'

Patrick in de laatste touwlengte van 'Free Tibet'
We hebben nog tijd, dus besluiten om nog één kleine sportklimgebiedjes te bezoeken: 'Le Bastidon'. Een korte aanloop bergaf van 15min met een duidelijk pad. Mooie routes, met zachte quotaties en voldoende haken. We drinken nog rustig een jup'ke op't terras van 'Refuge de la Maline'.
-Voyage dans L'aude là ( 6a - 25m)
-C ( 6b - 23m) zeer mooi!
-K ( 6a - 18m) mooi!
We beslissen om de volgende dag eens een langere route te doen: "Arête du Belvédère" - 250m 5b, 6a+, 3c, 5b, 4c, 5c, 3b+,5b
Op de wandeling naar beneden ontmoeten we de bende Belgen opnieuw. Ze hebben ook voor dezelfde route gekozen, maar ze slaan de eerste 2 touwlengtes over. Ik start onzeker met de eerste touwlengte. De haakafstanden en de afgeklommen voettredes geven niet veel zelfvertrouwen. Mijne mentaal kraakt een beetje. Patrick krijgt dan de 6a+ voor de kiezen, redelijk afgeklommen barst / graat. Wel redelijk wat haken. Ergens na de 3e haak een beetje pech, slip, blok en door. De oplossing is blijkbaar een knieklem. Nota aan mezelf, barst- en schoorsteen klimtechnieken opnieuw van onder het stof halen. De rest van de route is aangenaam en gevariëerd. Ergens rond 2u staan we boven. Xavier had al gevraagd wat we in de namiddag gingen doen. Ik grap tegen Patrick, dan doen we toch nog zo'n route. We beslissen opnieuw af te dalen en de aangrenzende route ook nog te doen, waar 's ochtends ook al een bende belgen naar boven was vertrokken.
De route: "Les dalles" - 250m 5b, 5b, 4c,3b, 5c, 5c+, 5c, 2,5b. Na wat oponthoud in het afdaal couloir met enkele trage afdalers, starten we opnieuw. De eerste touwlengtes is barstklimmen in een heel homogene moeilijkheidsgraad. Ik begin terug te wennen aan de klimtechnieken, Patrick staat al super scherp! Na een 4-tal touwlengtes staan we terug achter de Belgen. We volgen op een rustig tempo. Ook de laatste touwlengtes in de 5e graad is genieten. We worden uitgenodigd om met de Belgen mee te eten in de "refuge de la Maline", gevolg door een filmpje. Een leuke en gezellige avond. Na de film is ons kaarske uit. Nog een rit naar de camping en maffen!

Kobe wachttijd aan't vullen op 'les dalles'

Een mooie ochtend op de camping
We staan 's morgens op zo stijf als een plank. We besluiten om de route: "Babouchemolle" - 35m (110m 5b, 6b+,6a,) 6a te proberen. We dalen opnieuw af tot aan de rappelstand. Na de eerste rappel blijft het touw bij het vallen verstrikt in een afgezaagd boompje. Pech! Met het resterende touw klimt Patrick (onopgewarmd) de 35m 6a voor. Een stevige prestatie, door de haakafstanden en opwarmen met super technische bewegingen op een stijle plaat met vage greepjes!. Ik klim na, oef. Boven beslissen we te opteren voor een nog op te maken plan B. We gaan opzoek naar de route "Adieu Zidane". We vinden de start van de route niet. Dus plan Bbis, sportklimmen in "Félines", de aanloop is bloedheet en onduidelijk. Op onze terugweg hebben we opnieuw wat steenmannetjes gebouwd. Dat moet helpen. Enkele mooie route geklommen.
-il bidone 6a+ (15m)
-P 6a (30m)
-Private dancing 6b (L1-25m) een mooi onsight van Patrick, ik met knikkende knieën.

Patrick in 'Private dancing'

Kobe in de uitklim van 'Babouchemolle
We bezoeken nog even het dorpje "Moustiers". Een oude stad, echt wel de moeite. Opnieuw 's avonds een paar jup'kes in de bar, da smaakt.

Lac de Sainte-Croix

De Verdon komt hier in 'Lac de Sainte-Croix' - postkaart materiaal

Het dorpje 'Moustiers'
We willen hierna onze rappeltechnieken wat beschaven, dus beslissen om richting sector "Saut d'homme" te trekken. De routes zijn eenvoudig te vinden en de aanloop op een paar stappen van de parking. We dalen af samen met enkele Luxemburgers en rappelen zonder enige problemen. Na wat prullen starten we uiteindelijk in "Minets gominés" - 100m 5c, 6b+, 6a,5c. Ik klim rustig de 5c, een trage ochtendopwarming. Patrick heeft de 25m 6b+ aan zijn broek. Een zeer homogene moeilijkheid, moeilijk te lezen en alle passen moet je oplossen met je voeten een eind boven de haak. Patrick slaagt erin om van haak naar haak de relais te halen. Mooie prestatie! Ik klim hem met veel moeite vrij na en kom volledig 'pumped' aan op de relais. Het is een prachtige omgeving, maar het engagement om boven te raken is steeds aanwezig. Dit alles vraagt ook een grote mentale inspanning. Aan het dakje boven de relais kruip ik teveel naar links, fout van de piloot, blok. Meer rechts één harde pas en nog wat mooie haakafstanden en relais. Patrick klimt dan de mooie athletische 5c, scherp.

Ren en stimpy op relais nr3 van 'Minets gominés'

Patrick in L3 van 'Minets gominés'

Patrick in L4 van 'Minets gominés'

Kobe in L4 van 'Minets gominés'
We gaan nog even kijken in't sportklimgebiedje "La Valauté". Veel te veel bomen en volk naar mijn goesting. Plan Bbis, we wandelen doorheen de tunnels van 'Sentier Martel' om eens naar de bekende route "La demande" te gaan kijken. Impressionant, 320m spleetklimmen. Op de terugweg doe ik op volle snelheid nog een "face-plant". Ook wel kop-in-de-steentjes-duik genaamd. De schade, 2 geschaafde ellebogen en de ringvinger die wat trekt in de pees aan de elleboog. Geluk gehad, ik denk dat ik te oud wordt voor die spellekes.

De tunnels van 'Sentier Martel'
De volgende morgen opnieuw rustig naar de bakker en we trekken daarna richting sector "dalles grises". We starten in de populaire route: "Afin que nul ne meure" - 150m 5c, 5c, 5c, 5b+, 6a+. Een zeer mooie homogene route met lange touwlengtes. Hoewel een beetje afgeklommen. Ik zal me vooral de 5b+ herinneren. Traverseren op een plaat met scherpe watergaten met haken om de 7m. Niet vallen is dus de boodschap. De moeilijkste en laatste touwlengte 6a+ is voor Patrick, de deal dat hij 's morgens altijd start met de eerste touwlengte brengt hem geen geluk. Hij mist de bak op de laatste overhang, één blok en gelukt. We eindigen met sportklimmen in de sector "Septième saut" met nog mooie ruwe grepen.
-Grigri 6b/6a (15m)
-K 6a(+) (15m)
-Grise Alice 6c+/6b+ (20m) een mooie flash van Patrick
En ja, weer een paar jup'kes in de bar. Belgen en hun bier, hé.

Kobe in L3 van 'afin que nul ne meure' (vermoedelijk)

Voeten op de relais 4 van 'Afin que nul ne meure'
De tenen beginnen 's morgens pijn te doen. We willen eens iets moeilijkers proberen met: "Ticket danger" - 200m (6c/A0,6c,6a,6a,6a),6a+. We hebben pech. We starten te laat er zit al een ganse bende in de route, we beseffen dit pas na de 1e rappel. Patrick klimt er dus de laatste touwlengte op kop terug uit. Eigenlijk hadden we dit kunnen zien, vanaf het uitkijkpunt. Een vreselijk afgeklommen wand, met delicate voeten. De haken staan voldoende ver, dus voorklimmen geblazen. Eén stuk op kop is zeer delicaat. Dit maal was plan Bbis al gemaakt. We gaan kijken naar 'La Dérobée" - 180m 6b+. De bende Belgen van de CAB is in deze sector langs verschillende routes naar boven aan't komen. We passeren de bende in de rappel. We passen ons parcours naar boven aan naargelang onze goesting en de aanwezig klimmers. De start is voor Patrick met touwlengte 1 van "La Dérobée" 5b (30m). Een beetje brokkelig van de impact van de vallende stenen. De touwlengte 2 is voor mij 6a (45m), een zeer mooie impressionante barst, met oplossingen waar je het niet verwacht. Dan kruipen we in L2 van "Le rasoir" 5b+ (25m), mooi en eenvoudig. Dan volgt opnieuw een zeer mooie touwlengte 5c (45m). Grote grepen op vlijmscherpe torens, de haken staan luchtig, maar mijn vertrouwen is duidelijk toegenomen. Bovenaan vluchten we in "Pour une poignée de gros lards" 6a+/5c (30m). Mooi, pittig einde. Nu wat meer jup'kes in de bar, 't is old-rock-video-friday.

Patrick in L2 van 'La Dérobée'
Voor de laatste dag kiezen we voor een extra lange route: "L'offre" - 200m 4b,5b,5b+,5c+,4c,5c+,5c. De route start vanuit één van de tunnelgaten van "sentier Martel". We zijn juist op tijd. Nog één cordée achter ons van Fransen uit Metz. We vorderen vlot, maar na de eerste touwlengte komen de klemblokken en friends al uit de rugzak. De haken staan soms ver en soms wat extra tussen steken kan geen kwaad. Vandaag heb ik de zwarte piet echt wel getrokken, maar mij hoor je niet klagen. Alle moeilijke touwlengtes in barsten zijn voor mij. De groenere touwlengtes zijn voor Patrick. Sommige stukken zijn een beetje afgeklommen, meer zeker een mooie route. Als laatste onderneming van de dag hadden we afgsproken om eens een toprope route aan de bovenzijde van de wand te proberen, namelijk 'Débiloff profondicum'(6c+). Uiteindelijk doen we 'sinfonie del vento' (7a+ 30m). Stevige prul. Maar zeker een luchtige onderneming! Met een hoop keren blok raak ik boven, kleine grepen, kleine voeten, complexe bewegingssequenties, leerrijk.
Amai, content dat ik terug naar huis mag, elke dag stralend weer en elke dag veel geklommen in goed gezelschap met lekker eten en drinken. Zo moet een klimvakantie dus zijn.

'Sinfonie del vento' is de rechtse overhangende graat

Kobe in toprope in 'Sinfonie del vento'

Altijd moeilijk om volle pintjes te fotograferen.
Thanks aan Patrick voor de foto's

Back to Font

2011-04-28T13:16:00.000-07:00

Opnieuw naar Fontainebleau met de bende van't BRT. Leuk weekend, lekker eten, goed gezelschap.
Hierbij nog een filmpje van Ivan met de boulders die ik recent samen met Igor opende.
U751 - Ivan gebruikt hier een andere methode. Wij gebruikten ook nog het gat onderaan de boeg. Deze ziet er ook prima uit. Erik heeft hem van't weekend ook ingeblikt, chapeau!

The Fire King

La Pirouette

Alvast leuk dat ze herhaald worden. Ik denk dat we de quotaties nog wat moeten aanpassen. La pirouette 6c. Omdat bleau.info vroeg of we gestart waren op een dun matje of op de crashpad, heb ik recent ook de echt lage start gedaan, een harde knakker en dan echt wel 7a. Echter niet zo logisch in het tijdperk van de alsmaar dikker wordende crashpads. En ook niet de meest mooie pas van de route, dus laat er hem maar vanaf zou ik zeggen. En voor The fire king 6c+. Ik ben nog aan't werk aan de zitstart van 'the fire king', maar daarvoor mag het niet zo warm zijn. Maar dan zal ik eens op tijd moeten opstaan, vrees ik.

The classics

2011-04-18T14:51:00.001-07:00

Als voorbereiding op de vakantie naar de "Gorge du Verdon" is't meerdere touwlengtes klimmen met Patrick in Freyr. Eerst een stevige kop koffie in de 'cham' met de bende van Limburg. Een stevige start met "Arête Jongen", amai stevige 5c. Mijn koude spieren en duffe kop reclameren. Waarschijnlijk van de dakwerken van de dag ervoor bij Wim en de aansluitende barbeque bij Patrick en Lies. Gezellig en lekker! Dan volgt de 2e touwlengte, 'la serenade' een pittige blokpas die patrick na enige studie oplost en vervolgens verloren klimt in de losse brol. Een topo zou toch wat geholpen hebben ipv wat vage aanwijzigingen van mij. Deze route wordt duidelijk nog zelden geklommen, meer gras dan rots bovenaan. Gellukkig lost hij alles op een veilige manier op. We klimmen uit met het einde van "Al Lègne".
Opnieuw een stevige start met de eerste touwlengte van "L'amour". Mooie passen op super gladde rots. Deze keer voor Patick en ook met een klein rugzakje met water voor de naklimmer. Voor mij is't nogal warm, mijn lichaam moet zich duidelijk nog aanpassen. We vervolgen met 'four-four à la montagne', met mooie passen op middelmatige rots. Ik klim ook ineens door met een grassig einde tot aan de voet van "la voie Lecomte". Patrick fietst redelijk vlot door het dak. De haken van de deze route zijn dringend aan vervanging toe! Je hebt het idee dat als je te hard ademt ze eruit vallen. In de 2e touwlengte zit een groot blok los (120x30x20cm). En daarbij staan enkele ingemetste rotshaken nog paraplu van voorgaande vallen. Mooie route, beetje glad, slechte haken, los blok en bovenaan veel planten.
We eindigen in schoonheid met "éperon walker" op sector "La Jeunesse". Patrick klimt snel en ik klim zonder enige vorm van concentratie de prul na. Blijkbaar zijn de spieren wel in form, 3 voetfouten, 3 handfouten en nog bovengeraakt in deze athletische route. We vervolgen met het luchtige en scherpe juweeltje "Fra diabolo". Nog wat toestanden op de rotsgraat van de "La Jeunesse". In't zadel zitten een paar beginnende klimmers die er zichtbaar mentaal doorzitten. Hun kameraden wachten midden op de graat en zijn er later opnieuw achter gegaan. Toffe klimdag met lekker warm weer.

Metaal-detecteren in Pont

2011-03-29T12:06:00.001-07:00

Opnieuw een weekendje equiperen in Pont à Lesse. Deze keer hebben we voornamelijk oude haken verwijderd. Dus afboren van plaquettes, uitslaan van slaghaken. Verwijderen van relais kettingen,... De werkkist van hilti werd met elke uitstap zwaarder en zwaarder. Leuke bende. Op zondag in Freyr geklommen, wegens een rallycross in Pont à Lesse. Mijn projecten zullen nog even moeten wachten. Mijn voetenwerk heeft duidelijk vooruitgang geboekt.

Nog leuk nieuws. Ivan Moreels en zijn bende hebben onze recent geopende boulders in Fontainebleau geklommen. Altijd leuk om feedback te ontvangen.
Link: Crashpaddummies
Een ook Liesbet is blijkbaar terug op de blokken van bleau te vinden na haar zware blessure.

Progression in 'Missing link'

2011-03-25T13:27:00.000-07:00

Een druk weekend, 2 dagen lesgeven aan de trainer B kandidaten van het KBF.
Het is eigenlijk verrassend leuk om aan gevorderde klimmers een les te geven over het equiperen van een rotsklimroute. En ook van't weekend weer zelf iets bijgeleerd.

Er zijn nu 2 nieuwe routes op Castel 1 op de links kant van de grote plaat. Het zijn 2 eenvoudige routes. We zijn nog op zoek naar routenamen. Misschien 'Missing Hilti'?
Aan de voet van de wand staat nu ook een demo-relais, waar je op de grond de touwhandelingen kan inoefenen. Op het pad naar boven staat een extra haakje op vraag van BPA. En ook 'Le trou du spectacle' heeft nu ook zijn eigen relais, dit kon omdat er opnieuw ketting op voorraad is. Nu nog wachten op de 'maillon-rapide's'. Het is wel een beetje druk op de wand met de klimschool van BPA. We verkennen 'the cutlery project' op 'Castel 4'. Een beetje te scherp en te brokkelig naar mijn goesting.

Stijn in 'the cutlery project'
Op zondag zijn we nog maar juist begonnen of een ganse bende stroomt toe. Mijn topo van de sector trekt blijkbaar volk aan. Vermoedelijk omdat de klimmers graag een nivo weten vooralleer ze ergens inkruipen.

Kevin in 'Hole in one'

We verkennen op sector 'the wall' nog 'liquid progression' en we verplaatsen er de 3e haak en installeren de ketting. Nu moet het wel lukken om de derde haak te clippen zonder op je gezicht te gaan. Hoewel het 'onsight' klimmen van deze route echt wel een opgave is. Ook 'hole in one' krijgt een ketting. We verkennen ook nog 'the impossible wall project' links van 'Missing link'. Ik werk samen met Stijn in 'Missing link', tenminste in toprope. En hij vindt de oplossing voor de cruxpas, en onwaarschijnlijk genoeg lukt dit voor mij helemaal op't einde van de dag, in toprope weliswaar. De rust in de kop, doordat ik moe ben, maakt het verschil.

ambiance in 'Tunnelvision' (3+/6c) chassis-diameter-afhankelijk

Sofie in 'Tunnelvision'
Met dank aan Sofie en Kevin voor de foto's

The Game we play

2011-03-14T16:11:00.000-07:00

Een leuk weekend met Bart en Igor op de boulders van Fontainebleau. We starten op 'rocher de Bouligny' met 'la citadelle'. Een prima sector om op te warmen.

Bart op La Citadelle
Al snel slenteren we richting 'Hypotension-assis'. Igor doet hem natuurlijk 'onsight'. En Bart in een paar pogingen. We gebruiken ook een greep rechts bij de start. Blijkbaar niet zoals bleau.info . Maar zeker geen greep die echt uit de route ligt. Is't volgens de regels van't spel? Alvast een mooie boulder, met een 'coole move' bij de uitklim. Onder 'Hypotension' ligt ook nog een laag overhangske 'Sous-tension' . Wij verzinnen nog een moeilijkere variant op rechts uit. Zonder de grepen boven dakrand links van de graat. Iets in de buurt van 7a. We starten wel met linkerhand 1 greep lager dan op't filmpje. Dan stappen we richting 'Le presse purée'. Igor heeft hem al snel. Ik moet hard oefenen op de start. Bart vlamt hem ook na enkele pogingen. De start lijkt op bleau.info toch met rechterhand 1 greep lager te starten. Dus volgens de regels van't spel starten we 1 pas verder. Echter zeker een leuke route volgens onze methode.

Bart in 'Le presse purée'
Igor test de routes op 'les beaux quartiers'. Stevige nest! We reppen ons snel naar 'restant du long rocher'. Igor herhaalt nog even'The fire King'. Bart klimt 'La Pirouette'. Ik verkl.. zijn prestatie door de lage zitstart te proberen. Deze is zeker 7a. De iets hogere start lijkt eerder 6c. Het verschil van starten zittend op crashpad of zonder is hier duidelijk een verschil. The game we play. Bart besteed veel energie aan 'the fire king'. Ik probeer de zitstart van 'cochon de terre'. Maar val net voor de grote greep, wegens voetfout. Dan is de 'jus' op. Igor doet goede progingen in 'la bérezina-assis'. Ik prul nog maar eens in 'carnage'. En herhaal 'Cortomaltese' opnieuw, echt wel een verrassing.

Zondag een veldloop wedstrijd op parking van 'trois pignons'. Na eindeloos veel pogingen samen met Bart lukt 'La cent blaques'. Oef, het plaatklimmen lukt nog. Amai, den hardste 6a van de bos.

Bart in La cent blaques'
Igor knalt dan 'satan m'habite debout'. Bart komt zeer dicht bij, ik eindig steevast in de stenen. Dan 'le manderin sans convention'. Bart en Igor klimmen vlot uit. Ik moet iets meer moeite doen. Volgens bleau.info worden de grepen op rechts niet gebruikt. Beetje verwarrende naam voor een route die een illiminante is. 'Sans convention' wil meestal zeggen, met alle grepen. Deze methode voelt zeker niet als 7b aan, eerder 7a, maar zeker niet minder mooi. Echt wel toffe bewegingen.

Igor in 'le mandarin sans convention'
Dan 'Brazil', daar begrijp ik niet veel van. En te scherp om te blijven proberen. Igor eindigt de dag met 'la bérézina-assis' en 'Infidèle'. Mezelf heel tevreden om samen met Bart en Davy te werken in 'charcuterie'.
Een leuk weekendje. En fontainebleau blijft toch een zoektocht naar juiste bewegingen en oplossingen. Kwotaties en 'juist' geklommen boulders verliezen hierbij, in mijn ogen, veel van hun waarde. Het blijft het plezier van het zoeken en het vinden dat me aantrekt in het boulderen. Het zoeken naar oplossing voor een op het eerste zicht onmogelijke boulder.

Pont à Lesse droog?

2011-03-01T10:27:00.000-08:00

Van't weekend redelijk kunnen klimmen met Peter in Pont à Lesse, ondanks de negatieve weersvoorspelling. We starten met 'Dis que tais te'(5c). Redelijk fris aan de vingers. Mooie passen, wel nog wat poetswerk te doen bij warmer weer. Peter raakt niet echt warm. Dan testen we 'Isla Navarino'(6a), kort meer zeker niet te onderschatten. We verklaren onszelf opgewarmd en ik klim 'Tequila on the rocks'(6b). Redelijk impressionante route, met speciale passen. Ook weer kort, maar in de overhang moet je toch niet teveel twijfelen.

Peter in 'Dis que tais te'
We verhuizen naar hogerop, een beetje uit de wind. We klimmen wat eenvoudige routes:
- Julie 4b
- Pierre 4b
- Vondelingske 5b

Peter in 'Julie'

Peter in 'Vondelingske'
Dan is't tijd om het dakproject (arriba, arriba!) eens te voelen.

Peter in 'arriba, arriba!'
De verticale start tot aan't dak is technisch en mooi (6b/c). De dakpas is duidelijk 7e graad. Het lukt een 4-tal keer. Enkel de haakposities zijn zeer moeilijk te bepalen. Als je in de crux-pas valt, dan sla je tegen het dak bij een poging op kop. Peter geraakt redelijk hoog, duidelijk beterschap in zijn klimtechniek. Bij mijn laatste verkenning ben ik al 'begaaid'. De armpjes plooien niet meer. Van't weekend nog eens naar Fontainebleau. Terug boulderen maar nu zonder touw!

Le forêt de Fontainebleau

2011-02-25T14:53:00.000-08:00

Hier een filmpke van enkele klimmers van Finland, die perfect de sfeer weergeeft van Fontainebleau. Na dit te zien begint het weer serieus te kriebelen. Alleen het weer nog! Iets minder vochtig aub.

Tickmarks and Picnics from Alvi Pakarinen on Vimeo.

Toffe gasten, vorig jaar toevallig gezien in de bos.

Verkennen routes in Pont à Lesse

2011-02-23T17:01:00.000-08:00

De laatste weekend's hard gewerkt aan verschillende klimroutes met Peter, Bies, Thomas, Tom, Geert, Bruno, Patrick... Er zitten alvast enkele pareltjes tussen.
Het lijstje:
sector 'the wall'
- Endurence 5a: Met zijn volle 6m klimmen redelijk op uithouding
- Zondvloed 5a: Ten tijde van de overstromingen van de Lesse.
- Piton volant 6a+: Mijn capaciteit om slaghaken te slaan is niet 'altijd' perfect. Peter ontmoet boomstronk na het begeven van de slaghaak.
- Glasbreuk 5c+: De gsm van Bruno vertoont nu een 'klein' krasje.
- Liquid movement 7a/b: De routenaam is een verwijzing naar de overstromingen, maar de route vraagt ook vloeiende bewegingen om ook maar kans te maken dat je de relais ooit bereikt.
- Hole in one 6c+ : Hier heeft god goed zijn best gedaan. Gemaakt om te klimmen. Coole moves!
- Missing link 7/8 : In't het middendeel zit een extreem harde crux.

sector 'Castel 1'
- Flagrant dépi 6a : Zeer mooie oude route, luchtig en krachtig
- Le trou du spectacle 5c : Een oude route
- Vela la pena : Een verlenging van Thomas en Patrick

sector 'Castel 4'
- Dis que tais te 5c : Stevige start, fragiel einde. De routenaam moet je eens heel rap zeggen.
- Isla Navarino 5c+ : Kort en krachtig, genoemd naar een Chileens eiland
- Tequila on the rocks 6b : De gaten zijn precies een frigo in de koude, en iets met overdaad aan tequila is 't niet goed voor...

Van't weekend misschien eens een poging doen in 'Liquid movement' en de andere 3 routes die ik nog niet geklommen heb.

Verkennen routelijnen in Pont à Lesse

2011-01-22T09:35:00.000-08:00

Enkele weekends wat routelijnen aan't verkennen in Pont à Lesse.
Vorige zaterdag eindelijk alle bewegingen aan elkaar kunnen plakken. Echt hyper technisch! I like a lot! Nivo ongeveer begin 7e graads? Het is echt een uitdagende en esthetisch uitziende lijn, enkel wat kort misschien(12m). Het is een loodrechte wand met 1 verticale barst van echte zuivere kalksteen.
Morgen eens afwerken, als het weer wilt meezitten tenminste.
Update foto's

Ijsklimmen!

2011-01-22T09:31:00.000-08:00

Vorige jaar net nog een dagje kunnen genieten van wat ijsklimmen in de Ardennen met een leuke bende vrienden.
Zie website van mijn zusje voor verslagje met foto's
klik hier
Update, enkele Foto's van Bart.

Kerst boulderen in Fontainebleau

2011-01-03T09:52:00.000-08:00

De condities waren niet top, koud en vochtig. Het gezelschap maakte veel goed. Elke dag toch steeds geklommen, hoewel soms in arctische condities!

Bart bij de inspectie van de routes in 'restant du long rocher'

Iets in Parijs

De 'sacre-coeur' in Parijs.

Blizzard

2010-12-06T10:00:00.000-08:00

Opnieuw een dagje boulder prospectie met Igor in Xhoris. De condities waren redelijk winters.

Onderweg naar de boulders

Even gaan kijken of de ijsroutes al enig ijs vertonen. Nog hopen op een weekje koud weer!
De weg naar de boulders is ploeteren en glijden door de sneeuw. Buiten spotten moet je dus, matten verschuiven, de mat sneeuwvrij houden, ijs afkrabben. Maar we zijn buiten in de bos met mooie zichten op besneeuwde bomen.

'the landingzone'
We openen 2 routes op de puddingrots overhang. Uitklimmen is misschien ook mogelijk, echter niet in de sneeuw.
1. Little Santa - Zitstart ronde blok, links op (6a/b?)
2. Blizzard - Zitstart ronde blok, rechts op ( 7a?)

Project voor een volgende sessie. Het ligt niet in conditie, vochtige grepen door de smeltsneeuw.

Een mogelijk harder project, semi-highball. En ja, het is licht overhangend!
We eindige de dag met de boulders links van de wand van 'Felled tree' en 'Hibernation'. Een 7a traversé en een paar gedefinieerde straightups. Hier moeten we de uitklim eerst eens onderhanden nemen. Leuk dagje liggen spelen in de sneeuw. Als de video lukt, dan zet ik hem online.
Heb het nieuwe filmpje achter het vorige geplakt. Het is dus de laatste minuut film voor de nieuwe boulder.

Xhoris boulder from kobe on Vimeo.

Bibber bloc

2010-11-29T13:57:00.000-08:00

Weer of geen weer, ik wil van't weekend buiten. Met Igor boulders gaan zoeken in Xhoris bij temperaturen onder 0°C. Het bos is mooi met die witte rijm op de takken. Enkele mogelijkheden gevonden na een 2-tal uren over heuvels kruipen. Na wat werk kwamen er 2 redelijke routes uit. Uitklimmen is niet aangewezen.
1. Felled Tree 6a/b - staande start met kant
1'. Felled Tree assis 7a - zitstart met kant
2. Hibernation 6a/b - staande start wand
2'. Hibernation 7a - zitstart hoek / wand

Topo Xhoris

Igor aan een mogelijk traverse en minimale straight-ups
De video volgt, en naar gewoonte is de kwaliteit van de korrel onder nul!

Xhoris boulder from kobe on Vimeo.

Lapis trainingsbord

2010-11-27T07:08:00.000-08:00

Het 2e handse trainingsbordje van Lapis hangt op. De handige harry in mijzelf moest even wakker worden, maar het is gelukt.

Morgen met Igor wat boulders openen in de Ardennen, tenminste als we er vinden. Hopelijk is het meer als een leuke wandeling!

Pont à Lesse

2010-11-24T11:34:00.000-08:00

Eerst dagje boulderen op de 'Peter Beliën Memorial'. Mijn klimmaatje van Fontainebleau raakt tot in de finale. Dikke bal Igor.
Dit weekend was't weer een werkweekend in 'Pont à Lesse'. Deze keer met een ganse bende van BRT, LBV, WBV,BPA,... Beetje veel volk voor de werkzaamheden in veiligheid te laten verlopen. Soms een beetje behelpen, maar er is zeker redelijk wat werk verzet. Een leuke bende.
Op zondag bleven we nog met 3 over, om de gepoetste lijnen eens te verkennen. Mooie rots, hoewel de rechtse routes allemaal redelijk kort zijn.

Peter in project met voorlopige naam 'piton volant'. Omdat hij mijn versgeslagen rotshaak uit de wand trekt! Nivo 5b?

Jo in project met voorlopige naam 'prise bouchardé'. Nivo 6b/6c = bloc/morpho

New problems in Fontainebleau

2010-11-10T17:28:00.000-08:00

Recent met Igor in Fontainebleau enkele problemen onder het mos gehaald en geklommen. Eigenlijk puur toeval. De boulders wilden niet drogen en we wilden toch warm blijven, dus mos borstelen is een prima oefening. De info volgt hieronder, de quotaties zijn maar een schatting. Klim en geef uw mening.

Topo 1 - bloc papillon

Topo 2 - bloc papillon

De eerste problemen zijn variaties op de bloc van 'le papillon'. Een aantal problemen waren reeds ontdekt door local Alexis Allayaud.

1. Cochon de terre (6a)
type : arete
description : left arete on the boulder of Le Papillon (boulder with the character "H"). Standing start with an undercling and a sloper and exit via the arete.

2. The Fire King (7a)
type : overhang / slopers / traverse fltr
description : on the boulder with the character "H". Standing start with an undercling and a sloper, traverse to the right (without using the horizontal crack by convention) and exit in Le Papillon.

3. La pirouette (6c/7a)
type : arete / sitstart
description : on the boulder with the character "H". Sitstart as for Le Papillon but exit on the left arete in Cochon de Terre.

De twee andere problemen liggen 20m terug langs het blauwe pad (tov papillon) aan de linker zijde.
1. La boule d'épaule (7a?)
type : roof / sitstart
description : along the blue path, near the boulder marked "K". Sitstart with two pockets as for U751 and exit on the left side of the prow.

2. U751 (7a+/7b?)
type : overhang / traverse fltr / sitstart
description : along the blue path, just before the boulder marked "H". Sitstart with two pockets as for La Boule d'Épaule, traverse to the right along the prow and exit by the arete.

Topo 1 - boule d'épaule

Topo 2 - boule d'épaule
Hierbij volgt een kort filmpje met de problemen ( de intro is 'bérézina-assis' ). De kwaliteit is, hoe zal ik het zeggen, slechter dan slecht, precies mijne camera in ne pot verf laten vallen. Dus als je problemen hebt met: gespikkelde, gewassen, gehakkelde, haperende, grijze filmpjes, kijk niet verder.

Magic Forest Fun! from kobe on Vimeo.

Fontainebleau met Igor

2010-11-08T11:46:00.000-08:00

Drie dagen met Igor naar Fontainebleau. Dat is stevig doorklimmen! De eerste dag zijn de condities maar vochtig. En omdat we wat tijd hebben, poetsen wat nieuwe boulders. Meer nieuws hierover binnenkort.'s Avonds knalt Igor nog even Bérézina-Carnage. Ik ben tevreden met 'Cortomaltèse' mijn eeuwigdurende project. We komen Tim en Peter tegen, 's avonds volgt een goed kampvuur'ke, met een biefstukske op de kolen!

Kobe in 'naamloze' boulder
Dag 2, we kiezen voor zekerheid, 'Rocher Fin', midden in 'trois pignons', zo droog als de woestijn. We spelen wat in de zand en werken dan toch een paar uur in 'Mémoire d'outre tombe'. Met succes, echt een mooi probleem met redelijk veel bewegingen. Ik besluit de dag met 'La charcuterie', ook een eeuwigdurend probleem, ik ben groter geworden zeker? Opnieuw een mooi kampvuur'ke, deze keer is't pizza, we zijn lui.
Dag 3, We beslissen om de routes die we op dag 1 poetsten eens te gaan proberen. Veel geluk deze keer, alles lag kurkdroog. Enkele mooie problemen gevonden op de bloc van 'le papillon'. Igor komt zeer dicht bij zijn 2e project van't weekend. Volgende keer gaat hem eraan!

2x Fontainebleau

2010-10-19T11:27:00.000-07:00

Even 2 weekends op rij naar Fontainebleau. Eerst met mijn zusje en Erik. Zie verslagje hier. Met die 2 klimmen is altijd apart. Je moet gewoon fit opdagen en de bewegingen uitvoeren volgens de tips en info. Echte luxe.

Nele in 'Trou'

Erik in 'naamloze 7a' rechts van 'Dévers s'y colle'
Dan met Bart en Igor 2 dagen ravotten op de blokjes. Igor is duidelijk in vorm. Bart en ik waren zeker niet aan't prutsen, maar dat viel niet op naast Igor. Zijn toplijstje voor 2 dagen: Sur-Prises 7c, Divine Décadence 7b, Brulaap 7a+, Jokari 7a+, Sale Affaire 7a, Infinite Down 7a, La Bérézina 7c, Crazy Horse 7b, Gauche 7a, Le Petit Phoque 7a, Trou 7a, Concept 6c+. Vooral 'la Bérézina' en 'sur-prises' maken een diepe indruk.

Igor in 'crazy horse' (fotograaf Bart)

Igor in 'Sale affaire' (fotograaf Bart)
Voor mezelf eindelijk 'crazy horse' kunnen klimmen. Zeer mooi probleem, dat voor mij met 4 extra bewegingen als standaard, alsnog is gelukt. Bart klimt 'le petit phoque' en 'jokari'. Ook 'sale affaire' kwam hij bijzonder dichtbij. 'T was weer tof in de bos!

Ettringen - Trizeps en super nova

2010-10-04T06:58:00.000-07:00

Met de bende na Ettringen (D) met (te) heet weer.
Na de opwarmer 'Amerikanische traum'(6b) zijn de beentjes gewoon een de spreidstanden. Ik pas wegens reeds gedaan, Bart en Sandrine vlammen. Bart probeert 'Trizeps'(6b+) nog wat zoeken en doet daarna met de vingers in de neus.
Na een toprope opwarmer klim ik hem uit. Redelijk content, had er al 2 dagen ervoor in gewerkt. Laten we zeggen dat de route me niet zo ligt. Maar zeker een mooie route. Het klemblokje halfweg helpt wel voor de moraal. Sandrine vlamt gewoon flash, chapeau. Tussendoor klimmen we de verplichte barstroute 'Irrgarten'(5+), duidelijk te warm weer voor zo'n route. Daarna wordt er gewerkt in 'supernova'(7a) zonder succes. Lijkt eerder een vingervreter en gedrocht voor extra grote mensen.

Bart in 'super nova'
Vandaag tijd gestoken in't herstellen van de BRT-boormachine. Een nieuw metalen kapje gemaakt voor de luchtfilter i.p.v. het half kapotte plastieke. Voorlopig werkt het alvast!

Boormachine BRT met de 'nieuwe' luchtfilter

Eco-werkdag van Limburgse Bergsport Vereniging

2010-09-27T11:47:00.000-07:00

We werken hard aan een sector 'the wall' in 'Pont à Lesse'. We maken de wand toegankelijk door het kappen van bomen. Met deze bomen timmeren we de de terrassen in elkaar aan de voet van de wand.

sector 'the wall'
Op vraag van de hoteleigenaar verwijderen Iris en Bies ook nog enkele grote losse blokken aan de start van de via-ferrata. Eén blok kantelt zijdelings naar de start van de eerste beugels van de via-ferrata. Dus nu is er een opstapje.

Blokje aan start via-ferrata
Onze klimdag op zondag is redelijk in't water gevallen. Maar alvast een leuk weekend waarbij er veel werk is verzet.

Jo creatief met de kettingzaag

Iris, Bies en Peter werken aan de plateau's. Eddy en Jo lopen daaronder ergens in de steenslag zone!

Tour Volant part II

2010-09-08T11:08:00.000-07:00

Opnieuw oude route nieuw leven ingeblazen. Voor eerst slaghaken als zandkoekjes uit de wand zien kruimelen. Een ganse bende deze keer: Tom, Jo, Iris, Bies, Peter. Enkele mooie routes ontdekt. Het harde werk heeft wel zijn effect op de vingers.

Kobe's pinkje

Tour Volant
Iedereen bedankt voor de grote inzet. Wat een leuke bende. Die maar blijft klimmen.

Tour Volant - Flying Tower

2010-09-03T14:59:00.001-07:00

Een zwaar weekend! Met Peter een oude klimroute terug nieuw leven ingeblazen. Een goed gevulde dag, klimop en losse stenen liggen sleuren. En in wat voor een rotsroute, een schoorsteen die eindigd in een dak met hoekversnijding. Een oude roestige half afgebroken slaghaak geeft de weg aan. De klimop raakt beneden volledig verstrikt in een aantal dunne boompjes. Halsbrekende toeren moeten uithalen om de hoop takken te ontwarren. Niet mijn beste idee! Hangend in het statisch touw met boomzaag balancerend op een hoop takken en klimop, yihaa! Oftewel geschaafde tarzan! En ondanks aandachtige touwbehandeling toch een steen langs het statistisch touw gejaagd. De schade: een 100m touw op 40m van het einde 3/4 overgeschaafd. Een 'paar' schaafwondjes van bovenop die hoop takken in een doornstruik te springen. Hoewel het poetswerk niet klaar is, wil ik kost wat kost de schoorsteen proberen. Peter trapt in de start een grote trede uit en schaaft zijn enkelgewricht goed open. De soms vochtige en geranium-zand-bak-achtige grepen maken het niet gemakkelijk. De moeilijkheidsgraad zal ergens 5c / 6a zijn vermoed ik.

Sector 'Tour volant' - hoogte 20m
De dag erna afgesproken met old-school rebolter Wim om verder te werken. We prulllen verder en testen de 2 aangrenzende routes. De linkse, een golvende wand met sublieme passen en grepen. Buiten 1 pas lukt alles. De rechtse blijkt ook de moeite, een rechte wand met redelijke grepen tot een groot terras. Op het terras komen is 'interressant', Wim wringt er een worstel-beweging uit. Ik moet een ander methode zoeken. Een 'heelhook' op terras, een onderhands lipje halen en handwisselen. Voet uitdrukken op het terras tot je rechtstaat. Iets 6a/b-achtig? De overhangende toren is ook verkend. Ik ben nog niet zo zeker of deze toren eigenlijk vaststaat. Tussen de hoofdwand en de toren is een 20cm brede spleet. De sector is hierbij hernoemd tot 'Tour volant' of 'vliegende toren'. Hopelijk heb ik ongelijk!

Alpinisme in Champex - Arolla - Chamonix

2010-08-20T12:41:00.000-07:00

We starten op onze geliefde camping in 'la fouly' met Bart. Een stevige aanloop naar 'cabane du Trient' in de Champex vallei, waar we 's nachts amper slapen. Mijn rugzak staat onder het raam, en de nachtelijke regen doet zijn werk. Ik neem hem juist op tijd weg voordat alles nat is. Dan de snurkers, ongelooflijk! Dat ne mens zo'n lawaai kan maken? Een klein onbijt en dan aanlopen naar de 'Aiguille Purtscheller' (3475m) voor de zuidgraat.

Aiguille Dorée met 'Col copt', duidelijk niet in conditie.

Aiguille Purtscheller
We kruipen over de 'rimaye' naar de start van de route, maar we vertrouwen het weer niet. Veel wind en onheilspellende wolken vanuit Chamonix. We beslissen dan maar over te gaan op een gletscherwandeling. We dalen af via 'col du tour' om zo aan te sluiten op de normaal route van 'petite fourche' (3520m). Een leuke wandeling met wat klauteren op de rotsgraat op het einde. We hadden eigenlijk kunnen doorsteken naast 'Tête Blanche' ipv in die diepe put van de 'col' weer omhoog te moeten. Maar onder het moto 'da is goed voor de fysiek?' kruipen we er weer op. We beslissen om af te dalen naar de lager gelegen hut 'cabane d'Orny'. Gezelliger en enkele oude bekenden ontmoet, namelijk: Iris en Bies op stage met LBV. Opnieuw vroeg op voor een 2 poging op 'aiguille Purtscheller'. We staan samen met een britse gids en zijn amerikaanse klant aan de start van de rotsroute. Bart start met de eerste touwlengte (5c/6a). Best pittig, een serie barsten die eindigen in een grote hoekversnijdig, waar de crux zit. De tweede touwlengte (4c) is iets eenvoudiger, voornamelijk parcours zoeken op luchtige rotsgraat. Waarna ik vanaf de rotstoren mij dadelijk laat zakken tot de volgende relais. Bart volgt en ik laat hem zakken. Dan volgen 2 eenvoudige touwlengtes, waarna we eindelijk aan de voet van de grote schoorsteen staan. Het is mijn beurt, het ziet er stevig uit. Het blijkt allemaal best mee te vallen. Een zeer impressionante touwlengte, hoewel Bart met rugzuk hier waarschijnlijk anders over denkt. Het 2dee deel van de schoorsteen is kort. Ik zoek een weg naar boven en vind nog een super mooie barst / hoekversnijding. Gewoon genieten, wegens touwwrijving maak ik relais zo'n 10m onder de top. Bart mag de laatste crux doen naar de top. Klemmen in een hoekversnijding. En dan top. De britse gids volgt de standaard afdaalpiste. Wij volgen de afdaalroute beschreven in de topo. Na enkele rappels en wat zoekwerk. Staan we terug net boven de rimaye bij onze rugzakken en beetje natte klimschoenen van de sneeuw. We besluiten af te dalen tot de vallei. De weervoorspellingen van de volgende dagen zijn niet goed.

We lopen aan naar 'cabane des dix' samen met Lieselot, Thomas en Rine in Arolla. Een vrolijke bende en een rustige dagske. We warmen op met de normaalroute op 'la Luette' (3548m) om Lieselot de kans te geven te wennen aan de hoogte. De rest van de bende is al een beetje geacclimatiseerd. Het eten is super, wie gaat er klagen als't 'à volonté' is?

Thomas, Lieselot en Sandrine op weg naar top 'La Luette'
De gletscher voor 'La Luette' is een waar doolhof voor een paar honderd meter. Een zeer oude laag ijs met een dun laagje verse sneeuw. Redelijk verraderlijk om in een spalt te vallen. We zoeken voorzichtig een weg naar boven. Eens doorheen het doolhof, is het wandelen tot boven. Een leuke tocht. Rustig een koekske en een mooi uitzicht op vele toppers van de Alpen. Yes, straks opnieuw eten. Het liggen in de zon is niet voor mij, die sessie van een paar uur op de rustdag voel ik nog redelijk goed ( en dit zeker nog een week lang ).
De 'Montblanc de Cheilon' (3869m) is de volgende interessante berg in de omgeving. We kiezen voor de voorjaarsroute. Een mooi parcours, waarbij je een weg moet zoeken doorheen de vele spalten. Dit was alvast een beter optie dan de drukke route op de rotsgraat.

Op weg naar 'Montblanc de Cheilon'
We vorderen snel en net voor de voortop staat een stevige wind. Dan komt de leuke rotsgraat. Vooral de laatste touwlengte is een leuke uitdaging. Solide rots met grote grepen en goede zekeringsmogelijkheden. Iedereen raakt zonder veel problemen op de top.

Lieselot tussen de ijstorens bij beklimming 'Montblanc de Cheilon'
De afdaling verloop super vlot. Dus opnieuw zonnen en wachten op weer eten! Yes. We eten deze keer buiten op't terras. De hut is volledig volgeboekt.

De bende met zicht op de top van 'Montblanc de Cheilon'

Montblanc de Cheilon

Sandrine 0.001cm voor de top 'Montblanc de Cheillon'

Cabane des dix
We bestuderen de route voor morgen alvast, de overschrijding van de 'Pigne d'Arolla' (3796m). Opnieuw een kort ontbijt en deze keer een dikkere rugzak, omdat we voor de overschrijding gaan. Het merendeel van de route is stappen op firn.

Pigne d'Arolla
De start bij de overgang van ijs naar firn ligt wat slecht, de rest is echter perfect in conditie, zelfs met het extreem warme weer. Achter elke helling schuilt weer een ander vergezicht. Voordat ik het besef staan we op de top. De afdaling gaat vlot, zelfs in de papsneeuw. Een stukje taart in de hut en dan dalen we verder af naar de Arolla. En Yes, een lekker etentje met de dames in Martigny.

Omdat er veel weerberichten volgen met onstabiel weer, besluiten Bart en ik tussendoor enkele routes op 'le Brévent' in Chamonix te proberen. De rots is 'gneiss' met voornamelijk volledig volledig behaakte routes.
We wilden starten met 'le poème à Lou', maar ik maak een foutje met het lezen van de topo. En we besluiten een andere route te kiezen: 'la voie frison-roche' 200m TD- max 6a obligatoire 5c, volledig behaakt. link topo.
In de eerste touwlengte zit een stevige pas op een dalletje (6a). Toch even slikken voor mij, met rugzak. De 2e touwlengte (5b) is oppassen, als je van de route afwijkt is de rots fragiel. De 3e touwlengte (5c) is mooi. Een traverse met een evenwichtspasje zonder handgrepen duiken naar rechts. Dan 'Bouchon' of file. Een fris wandje en een uurke wachten, bibberen. Mijn beurt, oef. Een atletische 6a, klemtechnieken in een hoekversnijding. Duidelijk de laatste jaren toch beter leren klimmen, het liep vlot. Dan een wandeling over een terrasband. De laatste touwlengte is opnieuw mooi, 30m hoekversnijding (5c). Nooit moeilijk, wel altijd zoeken. Een leuke route, met teveel prutsers in de route. Dus wees op tijd op de teleferique! Een ganse dag in de mist gezetten en toch kunnen klimmen. Good choice!

Onze 2e poging in 'le poème à Lou' strand met een bende prutsers voor ons. We beslissen om in de aangrenzende route te starten, moeilijker, maar geen prutsers, die 0,00001m/min klimmen. Dus we starten 'la fin de babylone' 220m ED- max 6c obligatoire 6b, volledig behaakt.

De eerste touwlengte is technisch 6a maar niet moeilijk. De 2e touwlengte start met een athletisch dakje 6b. Dan volg er een stevige touwlengte 6b+, voornamelijk goed route lezen en de juiste grepen kiezen. De 4e touwlengte is een luchtige traverse, evenwichtswerk. Die ik verpruts met eventjes het setjes te pakken, leesfoutje! Dan een continue verticale 6b. Dan de 2e crux van de route, een 6c dakje. Het dakje gaat vlot, maar eens erop staat volgt nog wat geconcentreerd voetenwerk. Dan een verticale tot overhangende wand op grote grepen (6b). De uitklim is eenvoudig op 2m na (6a). Nog ne lekkere zandkoek van de bakker and bob's your uncle. Elke touwlengte op mooie en solide gneiss, met veel variatie in de touwlengtes.

We bezoeken ook het bouldergebiedje van de 'col de Montets' (Chamonix). Een leuk gebiedje als je eens een half dagje tijd hebt. Niet groot, maar enkele leuke blokken. Er zijn er 2 zeer dicht bij elkaar namelijk sektor 'Argentière' en sektor 'Vallorcine'. De eerste is de grootste met het meeste mogelijkheden.

Bart en Kobe na't eten
Als allerlaatste poging in het wispelturige weer proberen we de 'Zinalrothorn' in Zermatt.

Aanloop naar Rothorn hut
Na de aanloop en het verplichte schaakspelleke, waarbij ik het allerlaatste en kleinste jupilerke win van den bak, sneeuwt het de ganse nacht. Het ontbijt is uitgesteld en we ontdekken later een mooi besneeuwd landschap. Einde oefening.

Sneeuwballengevecht naast Rothorn hut

Zicht op Monte rosa massief

Ettringen in de zomerhitte!

2010-08-19T07:00:00.001-07:00

Een topdagje in Ettringen (D) met Bart en Sandrine. Het vakantie verslag steekt nog in het typmachine. Dus nog even geduld.
Na een beetje zoeken vinden we eindelijk het juiste gat in de grond, namelijk 'Schwarzer Zirkel'. Boven in de maisvelden is't snikheet. Beneden in de steengroeve is het zelfs frisjes. Bart schiet al snel in '1000 Teufel'(6b). Duidelijk een harde opwarmer. Ik geraak er nipt op.

Ettringen sektor 'Schwarzer Zirkel'

Bart in '1000 Teufel'
Dan klimmen we de hoekversnijding ernaast 'Seinesgleichen geschieht'(6a). Leuk met opnieuw 1 stevige blokpas. Bart start in 'Presskopf' (6a+/6b), wat een startpassen? Een hielhook aan je hand en daarna nog athletisch evenwicht zoeken. Het lukt dankzij de methode van Bart.

Kobe in 'Presskopf'
Dan de barst van 'Feurertaufe'(6c). De beginpas is venijnig scherp. Bart werkt hem uit en daarna eenvoudig af. Sandrine lost de startpas uiteindelijk op zonder de scherpe greep, en cruised hem tot boven. Ik durf de scherpe greep niet te nemen en de andere methode is voor mij te gefrommeld. Van de passen in de eindbarst lukt mij niet veel.

Bart in 'Feuertaufe'
Tussendoor doen we een eenvoudige route 'blutiger samstag'(5c), dat Sandrine rustig uitklimt. Ik geraak zelfs niet tot het relais, de handjes doen zeer van al dat klemmen.

Sandrine cruised 'Blutiger Samstag'
Bart valt 'Oger'(6c/6c+) aan. We missen onze grootste camalot (thuis gelaten wegens te zwaar ), de barst is duidelijk van een foute maat, de vuisten klemmen net niet, wegens te breed. Ik klim hem na, moet dat barstklimmen toch ooit leren. Handen voor de eerste maal getaped, duidelijk nuttig. Maar een stukje vergeten en daar staat nu een mooi korstje op. Kortweg barsttechniek is duidelijk een andere wereld, waar ik nog veel moet leren. Dan nog een wandelingske in het dorpje 'Mayen' met een lekkere etentje in op een terrasje.

Champex & Arolla

2010-07-23T10:49:00.000-07:00

Met Bart de alpenvakantie ingezet met 'Petite Fourche' en 'Aiguille Purtscheller'. Dan met Lieselot, Thomas en Rine 'la Luette', 'Montblanc de cheilon' en 'Pigne d'arolla'. Hopelijk nu het zwaardere werk. Voorlopig werkt het weer niet mee.

Willy & Heinz

2010-06-29T15:12:00.000-07:00

Berdorf heeft altijd al een speciale plaats gehad in mijn hart. Mijn eerste klimvakantie met mijn zusje buiten belgie, een plaatselijk gekopieerde topo met hakentrek quotaties. Veel slaghaken. De tijden zijn veranderd, maar mijn klimgoesting zeker niet. Toen ik voor het eerst lijnen zoals 'Heinz' en 'Willy' zag, dacht ik, daar moet ik echt nog veel voor leren, vooralleer ik daar inkruip. Van't weekend deze 2 routes geklommen. Een vreemde ervaring! Moeilijk te beschrijven. Precies alsof na jaren staren naar de slagroomtaart in de etalage van de bakker, je er eindelijk eens mag van proeven. En amai, dat smaakt. We zijn met een ganse bende, Marc, Glenn, Bart, Igor, Rine, Pé, Michel,Guy,... Later op de dag probeer ik 'yellow submarine', een mooie route, voornamelijk technisch. Uiteindelijk lukt het, hoewel ik de crux-pas verknoei. Pé knalt hem lekker soepel. Ik probeer samen met Igor nog 'Gincobiloba'. De start-pas lukt niet, de andere passen gaan maar net. Echt wel boulderen met touw. De rest van de dag kijk ik hoe de meeste uit 'L'infernale' vallen! Superleuke klimdag met een leuke bende.

God s(h)ave the queen part II

2010-06-29T15:11:00.000-07:00

Een tweede sessie in 'GSTQ' en 'lachez les fauves' samen met Ollie. Bijna alle oude haken van 'Lachez les Fauves' zijn verwijderd. Enkel de ringhaak halfweg moet nog afgeslepen worden. Ook in 'GSTQ' zijn alle oude haken eruit en de laatste lijmhaken geplakt. Enkel de onvermurmbare slaghaak net voor het relais wil er niet uit. Dat zal ook met de slijpschijf moeten, gevaarlijk werk!

Snoeien in Flône

2010-06-29T15:10:00.000-07:00

Opnieuw een werkweekend met het BRT in Flône. Een tweede en voorlopig laatste snoeidag. De vorige werkdag lokte alvast positieve reacties uit bij DNF. Nu alvast wachten op de milieuvergunning. Dankzij Peter, Raf en Iris van het LBV en een ganse bende van het BRT schieten de werken aardig op. Het terrein is moeilijk veel grote stenen met ertussen struiken. De hakselaar haalt deze keer wel het einde van de dag. Van 10u30 tot 16u30 wordt er knalhard, gezaagd, gesleept, gehakselt,... Uiteindelijk zit iedereen uitgeteld op de grond. Taak volbracht. Dit vraagt om een bbq'ke, dankzij Patrick en Lies is alles tiptop in orde. Dat smaak. Net voor het eten repareer ik nog even de relais van 'Li prumir' in 'Awirs', door de plaquette van de relais opnieuw een moer te geven. En ook de wassende vegetatie wordt even gekortwiekt. Iedereen bedankt voor het harde werken en de grote opkomst.

God s(h)ave the queen part I

2010-06-29T15:08:00.000-07:00

Een eerste werk-sessie met het BRT in Freyr. Iets wat al van vorig jaar in de planning stond maar er nooit van kwam. Door een duidelijk afspraak met de CAB mogen we hier aan't werk. Onder bepaalde voorwaardes weliswaar:
1. We geven een lijstje van routes welke we willen herbehaken. En enkel deze routes mogen we dan herbehaken
2. Geen nieuwe routes, enkel herbehaken. Nieuwe routes brengen de toekomst van het gebied in gevaar.
3. Geen haken toevoegen, dus enkel bestaande vervangen. Indien toch noodzakelijk dit overleggen met CAB.
4. Alle oude troep eruit halen, dus niet enkel nieuwe haken zetten
5. Klassieke lijnen voorlopig off-limits, tot we een beter zicht op de zaak hebben hoe we deze willen herbehaken.
We starten met de enkele routes op de 'Tête du lion', namelijk 'God s(h)ave the queen' en 'lachez les fauves'. De eerste route heeft verschillende type haken, voornamelijk de 'longlife plaquettes' en de plaquettes in de traversé hebben hun beste jaren gehad. De relais is echter het echte gevaar, 3 haken waarvan er één nog redelijk is. De tweede route is volledig behaakt met speleo-plaquettes, ook wel eens colalipjes genoemd. Deze halen de huidge normen niet, het lipje scheurt af na herhaalde keren vallen. We werken samen met Tim, Ollie, Niels aan het herbehaken van de routes. Leuke dag, met een statisch touw wat toch redelijk sopt van het Maaswater op't einde van de dag. Nog iets eten in de 'Cham' en doodmoe na huis. Iedereen bedankt voor de hulp en de ambiance.

Réaliser son rève

2010-06-29T15:06:00.000-07:00

Een dagje met Rudi werken in 'rocher de Maizeret'. Na het feestje van de Trouw van Maarten & Magalie de ideale afsluiter van het weekend. We werken de route van Rudi, 'Réaliser son rève' volledig af. De route is recent ook vrijgeklommen door Jurgen Lis met een waardering van 7a+ zeker de moeite waard. Speciale bewegingen in een licht overhangende wand met een verticale lip van enkele meters lang.

3x Font

2010-05-27T23:03:00.001-07:00

Door omstandigheden heb ik 3 weekenden op rij in fontainebleau geboulderd. And yes, I like the magic forest.
Eerst een baby-treffen met Max en Wolf. De eerste dag met Max, Lies, Patrick, Rine, Marijke naar 'Franchard sablons'. Er volgt een moeizame opwarming. Enkele toppers:
-Blue 2 rustige start
-La Verdâtre (blue 3) rine's zwarte beest, toch maar mooi afgelapt
-La Réticence (red 2) speciale start op muur met minder leuke eindgrepen
-La Promptitude (red 4) mooie ronde eindgrepen
-Morsure aux Doigts (red 6) maar 1 beweging en P.J. zelfde route, maar zitstart langs links erin traverseren. Een beetje brut.
-Le Nez (red 12) een beetje akelig
-blue 4bis eenvoudig
-La Voie du Gynécologue (blue 6) vreemde start,zou het aan de routenaam liggen?
-La Dérobade assis De zitstart is super brut, de eindpas ook brut opgelost
-L'Arête du Poisson (red 10) mooie uithoudingsroute
De volgende dag is't weer maar triestig, uiteindelijk krijgen we een kleine regenbui, waarna er toch nog te klimmen valt. We spelen allemaal in de traversé 'Coup de Canon (red 15)'.

Patrick in 'coup de canon'

Rine in 'coup de canon'

Lies in 'Coup de canon'
Lies wandelt stevig wat kilometers met Max op de rug. We werken nog allemaal in 'le surplomb feuilleté' en 'de naamloze boeg'. Patrick vlamt hem zelfs met de natte uitklim. Rine doet een zeer goede poging. Marijke en Rine vertrekken richting Saffres.

Patrick in 'le surplomb feuilleté'

Marijke aan't opwarmen onder 'iceberg'
Ik boulder nog stevig verder met Patrick.
-L'Angle Arrondi (red 53) mooi evenwichtsprobleem
-Le Marbre Brisé (red 54) werken op de vingers
-Bouddha assis harde zitstart
-Le Toit Ouvrant supermooi dak met mooie grepen
-Le Toit Ouvrant direct dak op pockets
's Avonds volgt een stevig kampvuur als Tom, Guen en baby (peuter) Wolf arriveren.
Met de bende naar Apremont.
-Sea blue 1 eerste route van Lies, lekker hoog
-Sea blue 2 leuke traverse
-Sea blue 3bis harde start op scherpe grepen
-Sea blue 9bis een kwartierke liggen zand schuppen, ne kleine had er zijn emmerke omgekiept in de eindgrepen. En nee, gene van ons peuters.
-Sea blue 14 krachtig op de vingers
-Sea blue 14bis mooier, wel beetje expo
-Salmon 71 super mooie graat
-Sea blue 20 hard voor't nivo, superleuk

De bende op weg naar Apremont

Kobe in één van de 'sea blue'

Tom in 'sea blue 20'
Dan werken we samen met een Texaan in 'Modus Vivendi' . Jaren geleden had ik dit al eens geprobeerd. Nu met succes. Tom en Patrick komen zeer dicht. Ook 'Jiu-Jitsu' lukt mij, een speciaal probleem, met een dynamische pas waarbij je benen wegzwaaien. De klein mannen vinden hier vooral in het zand superleuk.

Wolf en Max in de zand
De volgende dag, een opwarmsessie met de dames, mijn poten / vingertjes doen pijn. Het kindercircuit op rocher du Canon. Superleuk, terug leren bewegen op rots. Dan vechten de mannen met een aantal hardere rode routes.
-Caprice (red 34) evenwicht
-L'Astragale (red 33) grote bewegingen
-Le Pion Cassé (red 32) evenwicht en vingers
-L'Œuf de Colombe (red 31) Tom demonstreert hem even, sloperprobleem
-Le Dé (red 30) beetje expo, maar supermooie graat
In de laatste route van't weekend knallen we allemaal 'La Dame de Pique(red 39)'. Een hoge verticale wand met stevige passen. De eindpas is stevig. De strijd tussen Patrick en Tom was super leuk om te zien. De motivatie droop er af.

De planning van het 2e weekend liep volledig anders als verwacht. Het herbehaken in Freyr liep mis. Ollie kon er niet op tijd kon geraken. Dan maar noodgedwongen last-minute alleen in de auto springen en naar Fontainebleau rijden. Gelukkig mag ik meeklimmen en eten met 'bleau roots'. Een leuke bende. We starten in Apremont Bizons. Rood 7-8, allemaal stevige prullen. De boeg is supermooi, een evenwichtsprobleem. We proberen alle mogelijkheden op blok van 'rood 9-10'. Eerst de staande start van rood °10, hard en brut. In de ligstart wordt hard gewerkt, voornamelijk door Paul. Zonder succes, voor de startgreep is't te warm. Rood °9, is mooi. De traversé rouge 9-10 wordt gedemonstreed door Bart Minnebo, daarna geloof ik er ook in en klim hem uit. Wat een rare voetposities! Nog even en ik kan mijne dikke teen in mijne mond steken. We leren Olivier jeteren, je gat naar beneden en lanceren. Ik spot Bart met biberende knieen in 'Ultimatum', met akelige foothook hoog op de blok. Dikke bal, ik pas. Dan 'Pied à coulisse', smurf knalt. De meeste van ons zijn al redelijk gaar. Rine wil haar project nog eens proberen 'Le menhir'. Bart klimt hem in 1e poging, volledig 'in the zone'. Paul valt bijna van de eindgreep, wat meestal 'tutatuta' als gevolg heeft. Mooi gedaan. Rine raakt zeer ver. Ze mist enkel nog net dat beetje extra. Nog even 'crazy horse' proefdraaien, ik mis nog ne extra bicep of zoiets. Lekkere pasta, beetje pintjes, kampvuur, gezellige babbel. In Gorge du Houx, proberen we op te warmen, beetje moeilijk. 'Bras long' lukt met een dynamische beweging. De route er net links van is net iets te hard voor mij, Bart en Niki knallen 'Transition', dit is een mooi probleem, de eindpas kan je dynamische oplosssen. Liesbet komt dichtbij. Dan met Olivier een wandje, 'J2'. Na veel werk klim ik hem uit. Olivier werkt hard, zonder succes. Aan zijn motivatie zal het niet liggen. Bart klimt nog even 'Gargantoit'. Op zoek naar 'Rocher de L'Ermitage' wandelen we veel, zonder één mooi project te vinden. Jammer. Een late sessie op 'Lapin ou canard' en 'Ah,plus facile!'. Niki klimt beide flash, sterk. Liesbet slaagt in 'Lapin ou canard' en werkt 'Ah, plus facile!' alvast goed uit voor de volgende keer. Later Neil Hart in deze route gezien. En blijkbaar is er een eenvoudigere oplossing dan de mijne!
Pizza bij mijn zusje op camping, mooi eindelijk nog eens een klimdag met de familie. We starten met 'Brulaap' en 'infinite down'. Nele zoekt de juiste klimpositie in 'Brulaap'. Ik werk 'Infinite down' uit. De passen lukken. Maar de opeenvolging van de sequenties is vermoeiend, waardoor de eindpas telkens mis gaat. Na enkele goede pogingen klimt nele 'Brulaap' uit. Als ze dit al kan, net terug uit revalidatie, dan volgen er zeker nog hardere prestaties. En ook op technisch vlak heeft ze grote vooruitgang gemaakt. Die louche voettrukjes had ik duidelijk niet zelf gevonden. En ze werken, na wat vloeken op de te scherpe startgreep, klim ik hem ook met Enya als 'zon uit mijn ogen-houder' en nele als 'greep aanwijzer'. Erik kan niets doen met de startgreep, hij krijgt zijn vingers er niet in. Erik probeert 'Jokari' en na enkele pogingen slaagt hij in de dyno. Mooi gedaan. Ook 'Contre-verite' en 'la verite' lukken snel. Door het zien, geloof ik er ook in. Vooral 'Jokari' is een mooi ding. De familie gaat naar huis. Ik speel nog even in 'mur lombard' en klim 'Luna' de boulder geopend door Nele. Mooie grepen en mooie passen. Zeker een aanwinst voor het gebied.

Het 3e weekend met Nele en Erik naar Fontainebleau. Die hun 2e thuis is eigenlijk bleau. De condities op zaterdag zijn wat warm en vochtig. Nele knalt 'Profil Macabre' na enkele pogingen. Ik heb 2 problemen, mis lichaamspanning en vingerkracht. Na een nieuwe voetpositie gaat het beter, dan trap ik een stuk van de nieuwe voetsteun. Oef, geluk het lukt nog altijd, maar dan lost de hielhook in de volgende pas, wegens slechte verklemming. Uiteindelijk lukt het, oef. Erik slaagt bijna in 'Wallaby'. We proefdraaien in 'Pacman', maar de eindpas is moeilijk. Nele doet een goede poging in 'la voie des Belges', tot een akelige val. Na veel oefenen springen Erik en ik de dyno 'Vision d'Escaflowne'. Stevig beestje, met een eigenaardige inverse startpositie. We eindigen met 'Virage Sauvage'. Zeer hard op de vingers. Een ijsje, ne lekkere pasta en 'bob's your uncle'. Het regent de ganse nacht, maar uiteindelijk zijn de klimcondities zeker even goed als de dag ervoor. Nele warmt op met 'Extraction Terrestre' , een mooie prestatie. Het ziet er zelfs niet moeilijk uit. Dat blijkt toch anders als je er zelf inhangt. De hielhook boven je hoofd, voelt aan alsof mijn heup uit het gewricht schiet. Dan ontdekken we '70° à l'Ombre'. Een supermooi dakprobleem maar 1m boven de zand. Erik knalt de startcrux praktisch in eerste poging. Nele vindt een eenvoudigere oplossing voor de start en klimt hem daarna vlot uit. We passeren nog in langs 'Yoga' en ik knal hem na enkele harde pogingen. De eindpas is de crux. Mooie bewegingen. Voor verslagje zie hier
Leuk zo wat ravotten in de bos.

Mooi, weer in het bos

2010-04-28T13:41:00.000-07:00

Prachtig weer in Fontainebleau, hoewel de echte bleausards het waarschijnlijk te warm vinden. We starten met een uitgebreid ontbijt van topchef Bart. De muesli is wat zanderig, vermoedelijk zit de rijstijl van Liesbet hier voor iets tussen. We starten met Bart en Igor in sektor 'Isatis' en lopen naar het einde van't circuit. Echt een topgebied als je wilt werken in 7a. We starten met 'Le coup de chaud' en 'L'antigel'. Bart vindt tijdens de ochtendwandeling een groot overhangend blok. Hier klimmen we de 3 mogelijke lijnen, vooral de rechtse is supermooi. Pockets, slopers en bakken in overhang, wat wil je nog meer? Dan de 'naamloze supermooie boeg' met grote passen. Igor knalt even later 'Abdolobotomy' bijna 'onsight', een slippende voet is pech hebben. Zijn volgende poging is dadelijk de goeie. Dankzij de goede info van Igor klimmen Bart en ik hem flash. Bart soepel, ik met een beetje geluk.

Bart in 'Abdolobotomy'
Op naar 'Plastikman'. De leuze van de dag 'Igor slaagt al na enkele pogingen'. Wij moeten op zoek naar een andere methode voor de eindpas, wegens niet sterk genoeg. De lage start met de knieklem bezorgt Bart redelijk wat schaafwonden op de knie. De oude vos in mij wordt wakker, en ik gebruik mijn linkerhand op de grond op me in de startpositie te duwen. En dan klim ik hem uit, maar duidelijk niet volgens het boekje. Even later zet ik dit recht, deze keer gaat wel bijzonder soepel. Bart geeft op, zijn knie is gaar.

Bart in 'Plastikman'
Nog een dakje, 'De Brevitate vitae' , na enkele pogingen geven we het al op. Dan kijk ik nog even of er toch niet ergens een heelhook oplossing mogelijk is. Yep, da gaat, redelijk logisch zelfs. Igor en Bart komen terug en even later knallen we hem allemaal uit. Het teamwork geeft resultaat. Dan lopen we Stijn en Sven tegen het lijf. Stijn slaagt er ook in 'De Brevitate vitae' met de juiste beta. Igor, Stijn en Sven proberen nog even de dyno 'froggy dick' zonder succes. Die is echt wel ver!

Sven in 'Froggy dick'
Opnieuw een dakje, 'Le surplomb feuilleté gauche départ bas'. Igor klimt hem als eerste na enkele pogingen. Vooral de eindpas blijkt ver. Bart en ik volgen met duidelijk meer pogingen. De startpas blijft voor mij akelig! Stijn en Sven blijven proberen, zonder succes.

Stijn in 'Le surplomb feuilleté gauche' (départ bas)
We lopen richting 'L'arrache coeur', veel te hoog naar mijn goesting. Bart komt het hoogste, maar is te moe om zich te engageren voor de eindpassen naar 2 kleine greepjes. Als je de handgrepen ongecontroleerd lost daarboven, is't toch wel een eind naar beneden.
Dan komt Rine erbij, de rest van de bende is redelijk gaar! Ik speel nog even met Igor, Jonas en Jan in 'Sur-Prises'. En probeer ook nog de zitstart, supermooi. Jan demonstreert de staande start, zeer impressionnant om te zien. Zoveel controle en precisie. We genieten van een lekkere pasta met veel groentjes, opnieuw van topchef Bart en een leuke avond in de bos tot in de vroege uurtjes. We starten in 'isatis' deel 3. Igor en Stijn testen alvast 'L'insoutenable Légèreté de l'être debout' , Ik werk lang in 'coup de foudre' op zoek naar de juiste passen. Rine slaagt in de staande start, mooi gedaan. Ik geef Igor mijn beta en hij knalt hem flash. Duidelijk gemotiveert door het mooie voorbeeld lukt hem mij ook. Hierbij trap ik het kleine voetsteuntje eruit. Sorry mannen! Bart en Sven blijven proberen zonder resultaat.

Rine in 'coup de foudre'
Stijn werkt 'Le surplomb feuilleté gauche départ bas' af, zijn project van de dag ervoor. Op naar sector 'hautes-plaines'. Igor knalt de superroute 'lapin ou canard' 'flash'. Rine raakt al ver. Bart slaagt na enkele pogingen. Enkele pogingen later zit 'Ah, plus facile' er voor Igor al op. Bart en ik blijven proberen. Met mijn laatste krachten lukt het mij. Wreed content.

Bart in 'Ah, plus facile!'
Igor ontdekt 'pulpfriction' en klimt hem snel, maar hij voelt duidelijk te licht aan voor 7b. De route is blijkbaar anders geopend, meer op rechts vermoed ik. Bart en ik klimmen hem ook redelijk vlot op de foute manier weliswaar. Ik trap natuurlijk een stukje uit de voetsteun van de start. Messieur bricoleur!

Igor in 'Pulpfriction'
Igor test nog even 'Deux faux plis en plats réels'. Op naar 'Bas cuvier', Rine wilde La marie-rose nog aflappen en ik had dat ook nog nooit uitgeklommen. Igor wilde 'La Bérézina' proberen. Na 2 pogingen slaagt Rine al in 'La marie-rose'. Een mooi probleem, hoewel al redelijk glad.

Rine in 'La marie-rose'
Wij spelen even voor rine's coach. Grepen worden gepoetst, matten gelegd, info gegeven. Ze moet ze alleen maar even aflappen, luxe niet? Ook de route op de kant rechts van 'la joker' lukt. Dan 'Le cul de souris', maar de scherpte is eraf. La Bérézina ligt er niet echt klimbaar bij. Igor geeft op, maar klimt met nieuwe beta nog 'La conque à doigt'. Bart raakt ook ver, maar het is zo donker dat we moeten bijschijnen met de koplamp. Einde oefening. Nog even een lekke band vervangen en hop naar huis. Toffe bende, mooie problemen.

Rotswerkdag in Flône

2010-04-12T13:05:00.000-07:00

Samen met de Limburgse Bergsportvereniging (LBV) en het Belgian Rebolting Team (BRT) een dagje ravotten in Flône. Momenteel nog niet toegelaten om te klimmen in afwachting tot verkrijgen van milieuvergunning. We starten met vertaging omdat iedereen vanuit limburg vaststeekt in de file. De autostrade is terhoogte van Bilzen volledig afgesloten en dit in combinatie met de wielertocht, toch een beetje feest op de weg.

Houtstapels en hakselaar
We maken de weide terug vrij van bomen, struiken en bramen. Alle snoeihout gaat door de hakselaar. Tenminste tot de aandrijfriem breekt. Maar dan is 3/4 van de weide reeds vrijgemaakt.

Hout sleuren
Eén aanhangwagen houtsnippers brengen we naar de kloostertuin. We zoeken vervolgens alle vuilnis bij elkaar en we leveren één aanhangwagen vol rotzooi af op't containerpark. Alles volledige te sorteren weliswaar.

Het kampvuur - fotograaf Iris Pype
Op naar de bivakweide en dan een warm kampvuur en dankzij Lies en Patrick ene lekkere barbeque. Iedereen bedankt voor het harde werk!

Fontainebleau en de weergoden!

2010-04-06T13:57:00.000-07:00

Het is druk in Fontainebleau! Wegens de weersvoorspelling op zaterdag beslissen we om eerst te gaan shoppen in Parijs. Een kort bezoekje aan de 'Vieux-campeur' en dan rustig een koffie'ke. In de namiddag warmen we op in 'Bas cuvier'. Nog maar eens 'Cortomaltèse', maar dat zit er niet in. Gebrek aan coördinatie na het autorijden. Dan testen we 'pif paf'. Igor, Lin en Junoir slagen in de dyno. Igor kijkt opnieuw in 'Carnage' en na een paar goede pogingen lukt het hem. Dikke bal, de trainingen in Leuven hebben duidelijk hun nut bewezen. We besluiten met 'L'aérodynamiet', Bram geraakt al erg ver! Ik geraak zelfs niet vertrokken. Iedereen is moe, op naar pizza en een pintje!
Op zondag projecten afwerken in 'Bas cuvier'. Opnieuw opwarmen en daarbij heeft Igor al zijn eerste project getopt 'L'Aérodynamiet'. Zoals altijd komt die warm uit de auto.

Junior in L'Aérodynamiet
Wij zoeken wegens de kermis-toestanden al snel rustiger oorden. We vinden 'noir désir', waar enkele noorderburen in werken. We beslissen in tussentijd 'l'angle allain' te proberen. Junoir klimt hem flash, Bart is iets trager. Wat hij goedmaakt in 'laser'. Juist als ik wil starten krijgen we een hagelbui op onze kop.

Bart in de linkse eenvoudigere variante van L'angle Allain' (links zie je laser)
Igor heeft intussen 'Aérosol' al geklommen. Terug richting auto en na een uurtje drogen opnieuw boulderen. Bart en Igor kijken eens in 'la bérézina' met enige progressie.

Igor in 'La Bérézina'
Igor klimt nog 'L'Hélicoptère' en 'Vaudou-sytème'. Ik werk met Liesbet in de traversée van 'lente agonie' tot we opnieuw een 2de hagelbui op onze kop krijgen. Einde oefening! Igor wringt er net bij de eerste regendruppels 'Carnage assis' nog uit. Opnieuw pizza en bier en ja ook nog een filmpje 'Asterix en de vikings'.
Maandag een stralende zon, met een ontbijt buiten op een terrasje in Font. Eerst opwarmen:
-La K
-Le quartier d'Orange
-La Porthos
-Le réveil matin
-les grattons du réveil-matin
In de opwarming lukt 'Hier Encore' . Ik kan enkel de staande start. Geen idee of dit juist is? Op naar 'Bleau's Art', een super probleem. Vraagt duidelijk nog veel oefening!

Bart in 'Bleau's art' met topspotter junior op half zeven!
Dan ontdekken we ook nog '100%Y' een uithoudingstraversée. Zeker voor terugkomen!

Junior in '100%Y'

Kobe in '100%Y' op zoek naar de rustpas...
We oefenen nog even op 'Infidèle' en 'Contrôle technique'

Junior in 'Infidèle' in volle vlucht, vermoedelijk naar beneden!
We sluiten de dag af met:
-la Gugusse
-Le cul de souris
De weergoden waren wat wispelturig, maar een tof weekendje.

Slippery when wet!

2010-03-21T12:30:00.000-07:00

Met Tom boulderen in de Ardennen in meer dan vochtige condities. Een mooie blok gevonden met enkele leuke boulder routes, wegens het vochtige weer deels in toprope. De topgrepen voelden aan zoals een donkerzwart runderbouillon'neke.

Tom in 'Route 3' met de super heelhook.

Tom in 'route 2'

Zicht op rechterdeel van blok

De mini-topo

De eindgrepen in specifieke conditie!
Leuk dagje, stikkapot! De bouldermatje steken in de was!

'The Energy levels' in Fontainebleau

2010-03-15T13:38:00.000-07:00

Opnieuw topcondities in Font, dus opnieuw 'vlammen' in Fontainebleau met de harde kern van de laatste weekends Bart en Rine. Deze keer met de aanvulling van Jasper en Olivier. We arriveren vrijdagavond laat en worden ontvangen door een Zambiaans vuurtje van cocoskolen en dennenappels. Wat pintjes en dan onze nest in. Veel bekend volk, Ivan, Tsai, Magalie, Michel, Thierry, Tom, Tim.. We starten na slechte koffiekoeken en een warme tas koffie in 'Manoury'. Even 10 keer opwarmen in 'blauw n°9'. Dan 'rood n°11' en 'la petite fresque' en 'la dalle de clodo'.

Bart in 'la petite fresque'
Na een tijdje begint iedereen warm te draaien, alleen Olivier geraakt niet uit de startblokken. Dan de toppers van de sektor. We ontmoeten een bende amerikanen, toch wel stevige klimmers. En ontdekken 'L'enchifrenée' dat duidelijk 5+ is met rechter greep, maar we proberen de variante met enkel de slopers! Oh boy, zo delicaat. Bart 'der technikmeister' heeft hem redelijk snel. Jasper en Rine geraken er ook redelijk vlot op. Ik geef bijna de hoop op. Dan 'Trou du bide', de truk met de 'toehook' helpt.

Jasper in 'Trou du bide'

Rine in 'Trou du bide' met topspotter Bart!
Dan tijd voor 'Baloo'. Na een 3-tal pogingen slaat Bart hem op de kop, sterk. Zijn eerste 7b in Fontainebleau, dat graniet sleuren in 'Magic wood' dat telt toch niet echt mee.

Bart in 'Baloo'

Kobe in 'Baloo'
Ik wilde 'Mowgli' proberen maar het is te druk. We verhuizen naar 'Usbeck'. Rine en Jasper knallen hem na wat zoeken met het voetenwerk. Volgens mij geen 7e graad, tenzij je verschillende grepen niet mag gebruiken, maar toch een mooie route. Dan werk Rine en Jasper in 'Stretchin'. Bij de meeste is de scherpte er af. Bart flasht hem, met de foute methode op de hoek. Niet moe te krijgen! Hij probeert ook nog 'Hibernatus', dat moet er zeker inzitten. We gaan zogezegd uitklimmen. Ik ga even op verkenning en ontdek 'Oasis'. Supermooie wand.

De franse klimmers in 'Oasis'
Ik ga terug om mijn spullen te zoeken en ja de uitklimroute blijkt een higball, 'le jardin suspendu' te zijn waar Bart en Rine duidelijk nog de 'ballen' voor hebben. Ik pas!

Rine in 'le jardin suspendu' - higballing
Bart en ik proberen nog 'Oasis'. Eerst de start uitwerken samen met enkel locals, Bart is leeg. Ik geraak semi-statisch tot de linkse eindsloper en maak dan een voetfout! Alvast een goed gevulde dag. Gezellig een pizza'ke naast Mimi. 'S avond kruip ik veel te laat en met voldoende alcohol in't bloed om de kou te trotseren terug in de tent. Sorry aan Ivan om hem wakker te gehouden.
Sommige van ons starten met een 'petit' dejeuner continental in bakkerij 'imperial'. Dus een sinaasappelsapje, 2 pannenkoekjes met maple-syrup, ne croissant, stokbrood, confituur, 2 gebakken eitjes. De prijs is navenant. Amai, da had ik nodig. Opwarmen in 'Franchard Isatis', mijn eerste routes zijn lachwekkend. Olivier is duidelijk wakker, hij knalt de ene na de andere wij hebben moeite met volgen! Dan slikt Bart zijn pillen en doet zijn ding... Iederen begint hardere boulders te klimmen, ik kan amper volgen.
Het lijstje:
-la mise à pied
-Le moulin à vent
-L'horloge
-La cascade
-Douche froide
Ik wijs Rine 'La nouvelle dalle' aan, , enkele pogingen later is't al gelukt. Olivier blijft ook proberen maar de 'rine-grepen' spelen hem parten. 'Tja lucifervingers hebben heeft dus ook voordelen. Jasper en Rine klimmen vlot 'la power-lolotte', dan proberen we de lagere start. De hurkstart ligt vochtig, staand lukt wel voor mij en Bart, Jasper krijgt de voetklem niet onder controle.

Jasper in de lagere start van 'La power-lolotte'
Jasper als poolstok springen vindt jeté's wel leuk, dus naar 'Vin rouge'. Uiteindelijk staan we samen met een bende locals vliegticketjes te kopen. Er blijven uiteindelijk nog 4 kanshebbers over. Jasper, ne lange fransman, ne kleine fransman en mezelf. Jasper knalt hem als eerste, dikke bal. Dan volgt die lange. Ik land de eindgreep 4 keer zonder resultaat. T-shirt uit en ja zuiver op de kop, easy right? De vingers hebben wel wat schade opgelopen.

Jasper in 'vin rouge'
Een kort bezoek aan 'respect d'intention' zonder succes.

Olivier en Jasper 'rusten'
Dan naar 'surplomb de la coquille'. Magalie, Michel en nog 2 anderen zijn er al in bezig. Druk dus in de frigo, dus niet te lang spotten in dat koud gat. Rine komt dichter dan vorige keer, Jasper had hem eigenlijk moeten toppen en ik slaag erin na veel te veel pogingen.

Jasper in 'surplomb de la coquille'
Bart ontdekt 'lapin ou canard', samen met 2 Finnen werk hij hem uit. Voor de Finnen is't hun eerste dag, dus weer even wennen. Ik doe eerst een poging in de linker uitklim 'Ah plus facile!'. Amai, ik krijg klop. Bart raakt tot aan de laatste grepen, maar daar is't vat af. Ik werk nog in 'Lapin ou canard'. Super coole pas, super slopers, vreemde heelhook. De afzonderlijke stukken lijken te lukken. En ja, hij lukt. Wat een tof einde voor dit weekend. Bart is redelijk stil op weg naar huis. Ik hoor hem zelfs zeggen dat hij eens 2 dagen niet gaat klimmen. Die is precies moe! Mijn energie peil is raar genoeg gestegen en dat na 8 uur boulderen. Dat is dus Font, mentaal een 'boost' en fysiek een wrak!

Zonder GPS in Fontainebleau

2010-03-08T15:02:00.000-08:00

Topcondities op zaterdag, koud, fris en droog met een klein voorjaars zonneke. Afspraak met Bart, Rine & Katrien aan 'Trois Pignons'. We trekken naar de verste sektor 'gros sablons'. Na veel zoeken ontdekken we de eerste mooie problemen. Dadelijk wennen aan de hoogte met 'blauw 21' . Ook de moeilijkere variante 'zwart 15 - L'anti-Lerch' moet eraan geloven. Dan, na wat oefening lukt ook 'zwart 15b - L'antillais'.

Katrien in "L'antillais" met topspotters Bart en Rine.
Dan het project van de dag: 'blauw 26'. Het is een lange traversé met 2 stevige crux-passen. Rine toont de oplossing voor de 2e crux, waar iedereen moeite mee heeft. Voor de 1e crux vind ik een dubbele knieklem. Iedereen klimt hem na enig zwoegen uit, behalve Katrien, die zeer dicht bij komt. We proberen ondertussen alle mogelijke variantes om warm te blijven.

Rine in 'blauw 26'
Op zoek naar 'la liberté' . Een hoge barstklim, met fysiek en zeer technisch evenwichtswerk. Rine probeert 'l'escalier' met de messcherpe grepen tot de vingers niet meer willen meewerken.

Bart in 'La liberté'
Bart blaast de motor op in 'la liberté' zonder succes. Ik geraakt er ook niet op. Katrien werkt aan de linkse zijde van 'zwart 29 - L'angle gauche', met succes. Bart knalt alsnog 'zwart 29' recht over de graat, stevig werk. Rine valt daar tussen één van de 4 crashpads, kwestie van goed mikken volgens mij, met licht gekweste enkel tot gevolg. Bart vlamt ook nog de akelige 'zwart 30 - les chauves-souris', mijne moraal wil niet meewerken. Als laatste links de start van 'La rampe' de morphologische route (zonder de uitklim naar rechts ).
Ik meld dat de terugweg niet moeilijk is. Maar Rine haar enkel in gedachte loods ik met kaart in de hand ons toch na 1u30 stappen terug aan de auto. Dat had een half uur moeten zijn en 2 heuvels minder, foutje van de piloot, sorry.
Pizza in de nieuwe pizzazaak naast Mimi en een paar pintjes verzachten de pijn!
Zondag is't frisser, met een ijskoude wind. Opwarmen is een pijnlijke zaak in sektor 'Isatis'. Opwarmer 'rood 31' en 'blauw 30'. Zeker 'wit 30 - L'incommode' is supermooi.

Rine 'wit 30'

Katrien in L'entre-toit.
Dan naar 'L'entre-toit' zitstart. Bart had hem al ooit geklommen en doet na enkele pogingen zijn herhaling. Katrien, Rine en ik sneuvelen allemaal op de eindcrux. Rine klimt hem in supersteil uit, haar 1e 6c. Dikke bal! Ik heb een goed moment net na wat warme thee en't lukt. Katrien doet verdienstelijke pogingen, spijtig, zonder succes.

Bart wil werken in 'surplomb de la Coquille assis' (7a+). Wij doen mee aan de staande start. Een beetje te hard, Katrien maakte nog het meeste kans. Bart doet een zeer goede poging in de zitstart!

Bart in 'surplomb de la coquille assis'
Het beste is eraf, we klimmen nog wat 'dalle'. Amai, dat was duidelijk lang geleden! Voor de fun nog even 'crocodile'. Leuke bende en topcondities!

Ettringen met mooi weer!

2010-03-03T11:06:00.000-08:00

Eindelijk nog eens kunnen buiten klimmen. Een top dagje klimmen met Bart in het Duitse Ettringen. Barstklimmen op super rots (basalt) met of en toe een 'friend' of 'klemblok'. Vooral dankzij Bart die duidelijk de weervoorspelling goed begrepen had, overal slecht weer behalve...

We starten met de afdaling in de steengroeve over platen ijs en sneeuw. De wand ligt tip top en redelijk droog en we krijgen het gezelschap van Harold en kinderen. Opwarmen met 'Kleinod' om de spieren los te schudden. En al snel start Bart in 'Umleitung' met de moeilijkere rechtdoor uitklim 'Grautvornix'. Supermooie passen, zeer delicaat. Dan opnieuw met friends spelen in 'Spektakulum'. Vorige keer lukte me de uitklim hoekversnijding niet, nu dus wel. Bart klimt hem in allerbeste stijl. Dan het betere werk, Bart klimt 'Im taumel der triebe' met de vingers in de neus. Delicaat evenwichtswerk in een hoekversnijding. Zeker de toproute van de sector. Wegens mijn aanslepende verkoudheid en andere uitvluchten beperk ik me tot naklimmen voor de rest van de routes. Dan het proefstuk van de dag: 'Mayflower'. Bart doet een goede poging, maar het specifieke barstklimmen vraagt wat oefening. Zijn 1ste poging was dadelijk de goeie. Sterk! Ik raak in de toprope voorbij de crux, maar verknoei de uitklim, met 2 vingers in het dynamiet-gat het alsnog verkl..
Dus nu enkel nog 'Cappucino corner' proberen. Bart hangt de setjes, maar daarna is't vat af.
Leuk om nog eens buiten met mooi weer te genieten van de rots!

DUST - bouldercompetitie

2010-01-19T02:15:00.000-08:00

Zaterdag een leuke bouldercompetitie in Monk bouldergym in Eindhoven.

Persoonlijk niet in goede doen, nog een virusje uit mijn systeem aan't werken. Het zou helpen moest ik de puntentelling eens beter bekeken hebben. Mooie boulders met veel variatie. Samen met Bart toch redelijk wat afgewerkt. Alleszins een goede trainingssessie met veel oude bekenden.

Klimverbod voor Comblain-la-tour en Sy

2010-01-14T06:47:00.000-08:00

Vanaf heden is er een klimverbod in Comblain-la-tour in afwachting van een goedgekeurde milieuvergunning. Een begrijpelijke beslissing van de overheidsinstanties. Dit is van toepassing op het volledige klimgebied. Voor de activiteit 'klimmen met verankeringen in de rots' is er een vergunning noodzakelijk om deze activiteit te mogen uitoefenen.

Hetzelfde doet zich voor in Sy op sector 'les Vignobles'.

Hopelijk schiet het papierenwerk goed op, zodat we alsnog kunnen genieten van deze 2 mooie klimgebieden in't najaar. Gelieve tot deze tijd het klimverbod te respecteren om deze gebieden alsnog een positieve toekomst te kunnen bieden.

Mali - topo

2010-01-11T12:14:00.000-08:00

Even topo-programma'tje aan't testen.
'La raison' en 'Marriage traditionel' op Wanderdou

Mali - trip report

2010-01-10T08:09:00.000-08:00

De start van dit reisje is hectisch. Met de auto rijden op een besneeuwde autostrade richting Brussel,de TGV naar Parijs, staking in Parijs, na vertraging alsnog vlucht naar Mopti. In Mopti is't ochtend met een zalige 30°c waar Jo en mezelf al dadelijk van genieten. We onderhandelen een taxi naar het busstation 'savarré' en reserveren een busticket naar Hombori voor de namiddag. Toevallig ligt het 'via via hotel' juist naast dit station, dus tijd voor een soepje. Onze gids laat ons het kleine dorpje in savarré verkennen en we worden onverwacht op afrikaanse thee getrakteerd door vriendelijk bewoners. Het inladen van de bus laat een diepe indruk na. Geiten in een zak, veestapel op't dak,... Uiteindelijk voorzien ze een andere bus wegens een overboeking van de bus. We starten met 40 personen op de bus, maar naarmate we vorderen groeien de aantallen. Uiteindelijk zitten we met 80 à 90 personen in de bus met de ramen dicht, praktisch een sauna. Laat op de avond aankomst in Hombori. De locale gidsen sleuren onze tassen al uit de bus en we roepen hotel Kohli. Geen probleem onze nieuwe gids kent de weg. Een eenvoudig avond maal met een pintje en slapen. We beslissen om met onze gids een wandeling te maken naar de 'Clé de Hombori'. Dit is een mooie wandeling naar de col tussen de Hombori en de Clé de Hombori. Toch even wennen aan de warmte, zo'n 35°c in de schaduw. Maar eerst bezoeken we de markt, de beesten verkoopplaats en de oude stad van Hombori. 'S avonds nog een bezoek aan een bruiloft in de oude stad. Volgende dag gaan er een 'transport public' naar de markt van Duentza. De ideale gelegenheid om mee te reizen naar Daari, het doel van onze reis. Meerreizen met de locale bevolking achterin de bak van een grote vrachtwagen. We worden mooi afgezet langs de weg in Daari. Ze vergeten het geld in ontvangst te nemen. De chauffeur verschijnt in de late namiddag opnieuw om het geld te vragen. Een van de meest verrassend dingen van dit land: diefstal wordt niet getolereerd en aanzien als onrespectvol. Eén van de weinige landen waar je je fototoestel gewoon op tafel kan laten liggen.

De meeste bekende rotsformatie: 'hand van fatima'
vlnr Kaga Pamarin, Kaga tondo, Wandel debridu, Wanderdu, Suri tondo, Hendu Tondo.

Relaxing in de camping met stofwolken.

We verkennen onze omgeving en klimmen op de blokken aan de voet van de Kaga tondo. Op 800m van de camping. Niet ver naar onze maatstaven, maar onder de stalen zon toch een onderneming. Het is duidelijk, klimmen op wanden in de zon is een ware beproeving. Enkele blokken zijn ware juweeltjes om op te boulderen. Veel boulderblokken doen me denken aan foto's van rocklands (zuidafrika). Het is zeer gesculpteerde zandsteen met mooie rode kleuren, de wrijving varieerd echter van glad tot zeer ruw. We ontmoeten er nog enkele Belgen Jonathan en Elise, toffe mensen voor een gemoedelijke babbel.

De blokken onder de Kaga tondo.

Onze eerste route 'Jean Villar' op Wanderdou. Het is ongeveer 4 touwlengtes met de moeilijkste pas 5c. Een mooie aanloop naar de col. De start was een beetje zoeken, maar we starten juist. Na de eerste touwlengte komen we de eerste plaquettes tegen. Een bombé'tje waar ik me bijna in verslik. De moeilijke pas is wel juist aan de haak. Die dag zien we niets op de top van de Wanderdou enkel veel stofwolken. De afdaling is eenvoudig.

De 2e route, de 'Hendu tondo' ( 9 touwlengtes). Dit is een vrijstaande toren rechts van de Suri Tondo. We kiezen van de route 'Les sénégales'. We starten teveel rechts, waardoor we 3 touwlengte teveel klimmen. Eenvoudig terrein, veel traversé veel grote losse blokken. Trouwens de losse blokken kan je in deze routes niet verwijderen, de vonken van de vallende blokken kunnen een bosbrand veroorzaken aan de voet van de wand! We blijven dan te lang in de normaalroute klimmen. Na 3 touwlengtes beseffen we dat we rechtsaf hadden gemoeten. We beslissen te rapellen en daarbij vinden we terug aansluiting op de juiste route. Dan volgen enkele sublieme touwlengtes, schoorstenen, blokken, graatklimmen. Enkel op de relais staan haken. Net onder de vrijstaande toren is het terrein onoverzichtelijk. Per toeval kiezen we een parcours dat aansluit op de laatste crux pas, die ons naar de achterzijde van de toren brengt. De cruxpas is goed af te zekeren, een eigennaardige pas om aan de andere zijde van de graat te raken, met een ware afgrond onder je voeten. Een indruk wekkend relais onder 3 mega grote rotsblokken die als een dak boven ons hoofd hangen, daarachter verschijnen de torens van de Suri tondo. Jo zoekt een weg door dit dak.

Jo enkele touwlengtes voor de top van de Hendu tondo.

De afdaling is impressionant. Het risico de je touw hier blijft steken is echter zeer groot. Na 2 rappels sta je in de col tussen de Suri Tondo en de Hendu tondo. Impressionant, er ligt zelfs een dode aasgier. De laatste lengtes rappelen we in't donker. Deze rappels gebeuren allemaal in de schoorstenen van de normaalroute.
Met de koplamp richting ons avondmaal, couscous, rijst, spaghetti met vleessaus? Ma eerst na cola.

De 3e route 'Marriage traditionel' op de Wanderdou. Een volledig geequipeerde route van 9 touwlengtes max 6a. Een supermooie route, supermooie rots. Om op het plateau te komen eindig je met 'Divors automatique', met een blazend beest in de barst, spannend. Het klimnivo blijft toch steeds aanhoudend 5e graads. Routeverloop is eenvoudig met enkele tips van de topo.

De wanderdou ( Marriage traditionel / La raison )

Een frans cordée in L2 van 'Marriage traditionel'

Jo aan de oude muurtjes aan de laatste lengte van 'Marriage traditionel'

Kobe in 'Divorse automatique'

Kobe somewhere on the rock.

De 4e route 'La raison', Enkel de relais zijn geequipeerd (als je ze vindt), 9 touwlengtes, dik 5e graads. Jo start met de eerste interessante touwlengte, complex parcours maar mooi (als je de start door de struiken niet meerekend). De 2 touwlengte is moeilijk. Ik kies ervoor links te gaan. Ik eindig in een harde 5e graads hoekversnijding met weinig zekeringsmogelijkheden. Ik kan trouwens niet zien of ik langs deze weg boven geraak. Ik heb geluk en vindt een tussenrelais op slaghaken op rechts. Dan volgt een subliem stuk plaat met verrassend veel zekeringsmogelijkheden, een stevige 5c. Na 10 omhoog ondek ik de relais 10m links. Vandaar een eenvoudig stukje traverseren op terrassen. En Jo ontdekt de relais 5m rechts van hem. Ik kies vervolgens een weg doorheen de meest solide zone, omdat er een toren met lossen blokken net boven mij staat. Materiaal op en nog steeds geen relais. Ik maak een tussenrelais. Ik start opnieuw en ga linksop in de hoop daar de relais te ondekken. Weer fout, de relais is 10m rechts vanmij. Opnieuw traverseren. De weg zoeken vraagt tijd, de rots is bijna overal even moeilijk, er zijn geen duidelijk verticale barsten om te volgen. Het niet zoeken van de relais kan je blijkbaar veel tijd besparen. De wand wordt minder steil. Uiteindelijk rest er ons nog een touwlengte 5+. Waarvan de start de moeilijkste moet zijn. Ik steek redelijk wat protectie in de start. En na 25m, begint de wand compacter te worden en ook opnieuw steiler te worden. Uiteindelijk zit ik in een positie die ik moeilijk kan afklimmen met praktisch geen materiaal meer, met nog 15min daglicht. Ik beslis om na een goede zekering naar de hoekversnijding 15m rechts vanmij te traverseren. Een goede beslissing, net 5m voor echte de relais maak ik mijn relais. Jo klimt de hachelijke touwlengte na in't donker(zonder koplamp). Een spannende traverséé! Ik klim de laatse 5m naar de echte relais in't donker, gelukkig niet meer moeilijk. We wandelen naar de top en dalen af. Opnieuw ne dikke cola of 2.

Bezoek aan de Tellem huisjes / Dogon begraafplaatsen.
Onze laatste dagen benutten door een bezoek te brengen aan de Dogon vallei. Een zeer indrukwekkend land, met een zeer gastvrije bevolking.

Dank aan Jo voor de foto's en't avontuur

Mali

2009-12-18T15:25:00.001-08:00

Nu met de kerstdagen naar Mali.
Alvast wat info op site van Bernard Marnette.
Klik hier

Mali - Kaga Tondo - Hombori ( fotograaf Bernard Marnette )

Font Freeze

2009-12-18T10:12:00.000-08:00

Twee dagen naar Fontainebleau met een toffe bende.
Sandrine is duidelijk in goede doen. Ik ben niet echt warm te krijgen.

Sandrine in 'Le Menhir'

Bram topt 'Le menhir' met hulp van super spotters!

Kobe having fun in 'jet set' by night

Nat, natter, natst?

2009-12-09T01:58:00.001-08:00

Zondagmorgen op tijd uit bed. Weer of geen weer, ik wil naar buiten. Een beetje natte rots gaan aaien. Met Rudi afgesproken om in de Ardennen een route te behaken. En de wand lag verrassend droog. Een leuke dag!
Voor het verslagje van Rudi klik hier.

Clean-up day in Freyr

2009-11-30T01:32:00.000-08:00

Samen met het BRT en het NKBV van't weekend hard gewerkt in Freyr. Wegens het vochtige weer een vettige bedoening. Eén team verzamelt vuilnis, terwijl het andere team het pad naar de 'Al lègne' opfrist. De collectie van de dag, een band van een vrachtwagen, tuinstoeltjes, 4 tal vuilnis zaken, kapot tentje, 20-tal ijzeren staven, metalen slot, autoradio,... Vorig weekend hebben helpers van CAB en KBF de bivakweide reeds onder handen genomen ter gelegenheid van 50-jarige bestaan van de Duchesne hut. Mooi werk!

Tom vervangt een traptrede(fotograaf Pieter Dirksz)

Patrick en Floris ruimen op en Patrick ontdekt, dat de band geen slijk-lap heeft.

Kobe en Rine vervangen een traptrede.(fotograaf Pieter Dirksz)

Materiaal transport, Patrick, Kobe, Maarten, Rine en Magalie (fotograaf Pieter)

Patrick test de vrouwen t-shirts (fotograaf Pieter)

Het pad zal zich nog eerst wat moeten stabiliseren, vooralleer het echt beter is.
We vieren de avond met een welverdiend etentje in de Chamonix. Een clean-up day met 10 vrijwilligers is een gezellige bedoening. Ook vieren we het afscheid van Dick van Vegchelen bij het NKBV. Dankzij hem heeft het BRT veel kansen gekregen om ervaring op te doen in't buitenland. Nog eens bedankt Dick voor al deze kansen! En veel geluk met je toekomstige projekten.

Peter Beliën Memorial 2009

2009-11-17T15:13:00.000-08:00

De PBM 2009 is een succes. Leuke boulders en vooral zeer gevarieerd. Iedereen vond een route om in te werken. Mijn 'form' was niet super maar ben toch tevreden met een 25e plaats. De spannende finale maakte de avond compleet.
Tot volgend jaar!

Turkey

2009-11-17T13:54:00.000-08:00

Wat een mooi land is Turkije. Bijna twee weken in't land van de zon.
Part I: Het klimfestival in Olympos
Een aangenaam klimfestival bij Kadir's Treehouses met Lies, Marjan, Patrick,Durk en baby Max. Dit jaar iets rustiger dan andere jaren wegens de overstroming van enkele weken tevoren. En dit na een volledige wederopbouw na een grote brand enkele jaren geleden. En toch slaagt Kadir erin om de sfeer te behouden.

Kadir's Treehouse in Olympos (foto Marjan)
Bijna elke dag kunnen klimmen, nooit gedacht dat je met regen nog steeds kan klimmen in Olympos.
Een zeer gastvrije ontvangst door alle Turkse klimmers. Leuke sfeer,leuke party's en mooie rotsen, wat wil ne mens nog meer? We geven een lezing ivm klimmen en't milieu. Ook de filmpjes van Bram Janssens en van het NKBV komen goed van pas. We overhandigen de donatie van Traxs aan Shirley, Metin en Sinan.
De 50 maillon-rapide's geschonken door Traxs (foto Patrick)

Öztürk in sector 'Cennet' (foto Patrick)
Ook het bezoek aan de oude site van 'Phaesalis' is een tof tussendoortje, zeker met baby 'Max' een mooi avontuur. De geplande boottocht naar de nieuwe sector 'Ceniviz' is niet kunnen doorgaan wegens te hoge golven. Geen nood, dit zal voor een volgend festival zijn.
Enkele mooie routes in Olympos:
-Kemoterapi, Olympos getto, Rektal tuse(sector Hörgüc getto)
-Oscar, Engerek (sector Hörgüc)
-Sisifos, Nikotin, Kisa camel, Senlik(sector Dershane)
-Günah, Pegasus (sector Cennet)

Part II: Klimmen in Geyikbayiri
In 'Geyikbayiri' komt de rest van de bende erbij, namelijk Tom, sandrine & Bart. Dus klimmen tot de armpjes 'plof' zeggen. We worden hartelijk ontvangen door Klaas Willems. En baby Max voelt zich dadelijk thuis in de nieuwe bungalow.

Sandrine A.K.A 'grosse Dalmutti' in 'Fat Burner' (foto Bart)

Sandrine in 'Bizon' op tufa-stage (foto Patrick)
Ik heb tijdens mijn vorige bezoeken redelijk wat projecten verzameld, of beter gezegd wat dingen niet uitgeklommen. Deze keer heb ik de meeste projecten kunnen afmaken, enkel 'Lycian Highway' bleef nog over. Tom klimt redelijk snel 'Sucker Punched'(7a). Sandrine klimt 'Fat Burner'(6c+). Bart klim 'Diplomarbeit'(7b) en Pusht bush'(7b+) onsight. En hij klimt ook nog 'Inner smile'(7b) en 'Jaja City'(7a+) redpoint. Mooie prestaties!

De bende (foto Lies)

Tom & Kobe in 'Drill instructor' en 'Inner Smile'(foto Sandrine)

Max in 'Akyarlar' (foto Marjan)

Tom in 'sucker punched' (foto Sandrine)
Ook een dagje naar de kust, naar 'Akyarlar', klimmen, zwemmen, zonnen,..

De bende 'diving'(foto Marjan)
De laatste avond was een leuk afscheid, feesten met cocktail's tot de taxi ons kwam halen. Hopelijk zijn hier geen foto's van. Dank aan Klaas en de bende van Josito voor het feestje.

Enkele mooie routes in Geyikbayiri:
-Nirvana, In Ordan, Muhtar (sector Magara)
-Siesta, Saxofon, Retsa, Inner smile, Drill instructor, Bizon, Jaja city, Pusht bush, Yagmur Duasi, Colonist, Lu (sector Sarkit)
-Bagdad Café, Takoz, Poseidon(sector Poseidon)
-Rigolos, Mukata, Renotoros (sector Ottoman)
-Bartabas, Mevlana (sector Mevlana)
-Diplomarbeit, Sucker Punched, Aquaduct (sector Trebenna west)

Double trouble in Freyr

2009-10-13T15:27:00.000-07:00

Twee opeenvolgende dagen klimmen in Freyr. En dan nog goede condities aan de rots wat wil ne mens nog meer? Eerst een dagje met Patrick. Na Max bij de babysit te hebben afgezet richting Freyr. We warmen op met 'Zygomar', 'Traverséé des 6 jours' en laatste lengte van 'directissima'. Zo snel als we aan de koffie zitten op't terras aan de Chamonix begint het te regen. Timing noemen ze dat! Namiddag terug topcondities in Le genie des alpages, Negresses vertes,Professeur bras de beurre en Corde Magique.

The 'double trouble' @ Directissima - fotograaf 'Edouard Deramee'

Op zondag met Erik, Naomi & Pepsi op stap. Vooral met Pepsi heb je veel bekijks en veel lol. Veel mist 's morgens maar later op de dag supercondities. Veel koffie's in de Cham dus om de kou zolang mogelijk uit te stellen. We warmen op, en Erik werkt 'corde magique' af, waar hij vorige keer na hard projecten in 'airoplane blindé' te moe voor was. Ik klim 'a vue' La madone, iets wat al zolang op mijn verlanglijstje stond, wat een mooie route. Erik doet een goede poging maar mist wat continuiteit. Tot mijn eigen verbazing klim ik 'Bourrin Malin' 'a vue'. Blijkbaar beginnen de duursessie in FC. Olympia op de brengen.

Donatie Traxs

2009-10-13T09:36:00.000-07:00

Dankzij Traxs, onze vaste leverancier voor hardware van't Belgian Rebolting Team, gaan we niet met lege handen naar het Turks klimfestival. Gratis 50 splinternieuwe maillon-rapide's voor de Turkse equipeerders.

Donatie Traxs

En wij zullen ze terplaatse overhandigen! Dus geen transportkosten, hoewel we waarschijnlijk een onderbroekske minder zullen kunnen meenemen.

BRT - werkdag met enkele bergpallieters

2009-10-13T09:27:00.001-07:00

Op zaterdag zijn het geen topcondities aan de rotsen. Af een toe wat motregen, maar niet voldoende om de gemotiveerde bende: Jo, Tom, Rudi, Christophe en Pieter tegen te houden. We verwijderen wat klimop van de wand. In deze condities ziet iedereen na een 10-tal minuten al redelijk zwart van de zand.

droogrek na een klam dagje rotsen poetsen

Leuk dagje, waar vooral het locaal café redelijk veel indruk maakt.

Boulderen in de Ardennen

2009-09-28T09:26:00.000-07:00

Zaterdag het zuiden van België eens gaan verkennen. Met als resultaat enkele boulders geopend. Hoewel ze een beetje gezocht / eliminante zijn, zitten er enkele mooie bewegingen in. De eerste is een traverse. Ik noem hem 'Le coin illiminante'(4?) Hij start rechts met 2 handen op punt en voeten rechts van de barst. Einde is links na lage blok.

'Le coin illiminante'
Op de tweede blok zit een leuke stevige traversé van links naar rechts 'Le pied coincé' (5c/6a?). De straight-up is even moeilijk maar maar 1 beweging. 'La directe' (5c/6a). Deze start met linkerhand op lage punt en rechterhand op onderhands net erboven.

Le Pied coincé from kobe on Vimeo.

Een filmpje van Le pied.. kwaliteit 'sucks' maar was wel fun! Ik heb het filmpje speciaal in een badje zwarte verf laten liggen, vandaar de obscure tinten. Toffe boulders maar zeker niet de moeite om speciaal naar toe te rijden.

Vlammen met Igor in Fontainebleau

2009-09-14T02:21:00.000-07:00

We starten in het gebiedje van 'Dame Jouanne'. Igor warmt op met 'Usbek'(Onsight). Een leuke boulder. Wel zacht voor een 7a. Maar de topo heeft altijd gelijk. Ik oefen alvast 'Stretchin' en 2 pogingen later lukt het. Igor doet hem bijna flash. Maar eerst doet hij na enkele pogingen reeds 'Hibernatus' 7b, sterk! En dit onsight! Duidelijk zijn ding. Dan naar 'Baloo', enkele pogingen later heeft Igor hem in al de 'pocket'. Dat noemen ze opwarmen, voor Igor 1x7b en 2x 7a in nog geen half uur klimmen. Igor wijst me de boulder van Jan Gorrebeek: 'L'Oeil de boîte dans l' épaule'. Mooie pas bovenaan, met zoals de routenaam al zegt: 'gaatje in de schouder'. Op naar 'Soupçon'. Daar had ik samen met Erik en Nele al mee kennisgemaakt. Hard en met een paar grepen die me niet liggen en ne kl.... zitstart. Na enkele wanhopige pogingen om de midden-sequentie te klimmen, kies ik voor de meest fysieke oplossing. Deze lukt eindelijk na verschillende pogingen. Oef! Bij Igor is het beste er even af. En die kl... zitstart telkens opnieuw doen is redelijk frustrerend. Ik val nog even uit 'cuicuishosky' met een stevige schaafwonde op de schouder tot gevolg. We kijken nog even naar 'Asics' en dan naar 'Jet set biscuit'. Dit is een dyno vanuit een vreemde voetpositie naar een scherpe grote greep. Onder het motto: 'gewrongen lichaamsposities zijn mijn ding' spring ik hem. Igor krijgt dat gewrongen gedoe niet onder controle. We besluiten naar 'Bas Cuvier' te rijden om onze training op te drijven. We proberen 'Carnage' en we maken beide progressie. Wat een boulder, knalhard! Ik probeer de supermooie naamloze 7a+ traversée. Maar de laatste 'mantelbeweging' krijg ik er niet meer uit. Ook in 'Cortomaltèse' doen we stevige pogingen, zonder succes. Eén keer geraak ik met 2 handen op bovenste platte greep en laat toch nog los! Idioot. Tussendoor klimt Igor nog even 'Charcuterie'. Ik krijg hem niet onder controle. Om 10u zitten we bij Mimi aan de pizza.
Zondag staan we opnieuw in 'Bas cuvier'. Ik reken af met de mooie naamloze traversée en doe hem 1e poging, 1e route van de dag. Igor is nog niet warm. Later komt hij terug en klimt hem alsnog, dikke bal! Dan opnieuw 'Cortomaltèse' proberen samen met een sympathieke Japanner. Igor klimt hem uit, mooi gedaan. Ik blijf knoeien en de Japanner blijft glimlachend naar zijn bloeidende vingers kijken. Tussendoor doen we nog 'Pif Paf' op de statische manier. Dan ontdekt Igor nog een juweeltje van een traversée 'vive la mousse'. Zeker en vast de mooiste route van het weekend. De soeplesse, lenigheid, kracht, uithouding en controle worden allemaal getest. Samen met de Japanner werken we erin. Ik klim hem eerst uit, waardoor bij Igor de motivatie ook stijgt. En natuurlijk klimt hij hem ook uit. Stikkapot vertrekken we rond 4u huiswaarts.

Awirs - werkweekend BRT & NKBV

2009-09-09T15:19:00.000-07:00

Iedereen bedankt voor de sfeer en het harde werken!

Snoeiwerken in Awirs

Hard @ work

Pauze

Avond BBQ in de buurt van Comblain-la-tour

Lush Life

2009-08-31T14:53:00.000-07:00

Eindelijk nog een klimdag. Samen met Patrick, Sandrine en 2 jeugdklimmers van Bleauteam de rotsen onveilig gemaakt.

Bleauteam in 'Ni sans, ni avec...'
Sandrine knalt na enkele goede pogingen 'Sur les traces du maître' (7a+). Duidelijk in topvorm. Patrick oefent hem alvast eens en zonder veel moeite gaan alle passen. Ik test 'Origine of symmetry' zonder veel succes. Dan het projekt van de dag voor Patrick 'Lush Life'.

Patrick in 'Lush Life'

Even inoefenen en dan een redelijk vermoeide blik van dit gaat vandaag niet meer lukken. Sandrine doet ook een poging en is verrast door de bewegingen, maar na 'sur les traces' is dit toch teveel van't goede. Patrick slaagt alsnog in zijn 1e poging. Moe genieten we nog van een pintje in de zon in Comblain-au-pont. Met dank aan Sandrine voor de leuke foto's.

Bosmaaien 'à volonté'

2009-08-31T14:45:00.000-07:00

Een weekendje bosmaaien. Samen met Harold Moody het pad naar de rotsen van Comblain-la-tour terug vrijgemaakt.

Herstelling van traptrede
Ook nog 2 traptredes en de barrière hersteld. En toch nog tijd gevonden om 'lush Life' vrij te klimmen. Wat een superbewegingen. Redelijk explosief!
Op zondag een uurtje of 5 met de bosmaaier gezwaait in Freyr. De bivakweide had duidelijk een korter gazon nodig.

Hagedis eet een wormpje
Dan nog even een brandje geblust ontstaan door onvoorzichtige toeristen. Ja, die dachten die gast met zijne bosmaaier gaat ons hier wegjagen en zullen we onze hete kolen snel in de struiken gooien, dan heeft hij niets gezien. Slimme toeristen! Moet ik daar mijn drinkwater aan spenderen.

Bleau Time

2009-08-18T14:26:00.000-07:00

Eindelijk met Erik & Nele nog eens in het bos geraakt. Boulderen in de zomerzon. Beetje warm, maar prima om een aanval te doen op enkele daken. Nele klimt 'Usbek'(7a) onsight. Sterk! Ik klim hem flash. Dan werken we allemaal in 'Baloo' (7b). Nele is gedwongen de 'kleine mensen' methode te gebruiken. Deze is volgens mij duidelijk moeilijker. Erik en ik proberen de 'grote mensen' methode. Na het uitwerken, lukt hij. Erik komt dichtbij, maar schuift weg met zijn voet. Volgende keer moet hij zeker lukken. Update: intussen hem Erik hem reeds geklommen. Proficiat!

Kobe in Balou (met dank aan fotograaf Nele Bellinkx)
'Asics' blijft voor mij een onmogelijke puzzel, waarvan de stukken niet in elkaar passen. Nele klimt nog 'soupçon'(7a). Bij mij staat de benzinemeter dan al op nul! Stik kapot. Erik probeert 'Cuicuishovsky'(7a), welke duidelijk moet lukken als het vel op zijn knie terug is. Op zondag klimmen we 'Cahin-caha'(7a+). Thuis stel ik vast dat je voorbij de start crux als je om de hoek gaat de onderste blok niet mag gebruiken. Mooie route zelfs met blok. Daarna werken we in 'Rince-Mi'(7a), samen met Liesbet en Jan. Nele flashed hem, Erik klimt hem na enkele pogingen en ik blijft mijn vingers zonder succes martelen. Daarna proberen we 'Rince-doigts' (7a). Afhankelijk van welk parcours dat je neemt moeilijk of gemakkelijk. Beide opties lukken iedereen. Leuke weekend. Voor meer foto's en meer info zie ook Travelblog van Nele & Erik.

Magic Wood

2009-08-05T15:39:00.000-07:00

Alvast enkele foto's van Magic Wood.
Met dank aan Bart voor de foto's

The Beachbloc

Bart in 'Fauna Flash' 6b+

De sloper van 'Slip slap slop' 7a+

Kobe in 'slip slap slop' poging n°29?

Kobe in 'traversatta' zonder succes
Enkele mooie boulders:
-91a,een dakje, zeer 'soft'(7a)
-Gorilla (6c) het klein greepje is niet noodzakelijk!
-Gina Wild (6c) eigenaardige zitstart
-Super crack (6c) barst gemaakt om te klimmen
-Gotcha(6c) traverse van een graat
-93 (6c) kleine greepjes
-Madame etoile (6b+) klassieke travers
-Fauna Flash (6b+) mooie start

Trip report 'La traversée royale'

2009-08-03T04:28:00.001-07:00

Met Bart dus een 2e poging ondernomen op dit projekt. We lopen dus opnieuw naar de 'refuge de Concrits'(2602m) vanuit de parking in 'Le Cugnon'(1175m).

Refuge Conscrits met slecht weer

Refuge Conscrits met mooi weer.
Deze keer met mooi weer en geen verse sneeuw. Onze tussenstop in 'Magic Wood' van enkele dagen heeft de verse sneeuw volledig doen smelten. De volledige namiddag op het terras in de zon gelegen, kijkend naar de steenbokken(Bouquetins).

De steenbokken aan de hut
We staan ergens rond 3u30 op en starten de klim richting 'Aiguille de la Bérangère'(3425m). In deze condities aan puinhelling met 'schroot' tot op de top. In de start lukt het ons aardig om de steenmannen te volgen maar net voor dat we het sneeuwplateau bereiken raken we de weg kwijt. We zien sneeuw, dus we doen de crampons aan omdat we vermoeden dat de rest ook op de sneeuw verdergaat. Na 100m sneeuw zien we dat de rest van de beklimming gewoon over de rots gaat, de crampons terug uit. Het sneeuwveldje naar de top is maar een zakdoek groot en de rotsgraat is de eenvoudigere oplossing. De rotsgraat gaat verder naar de 'Col de a Bérangère'(3348m). De sneeuwcondities zijn beneden alle peil, ofwel is't verijst ofwel is't 'slush'. Bij elke voetstap ontdek je andere sneeuwcondities onder je voet. De klim naar de 'Dômes de Miage' is een gevaarlijke onderneming. De sneeuw ligt volledig verijst en de rotsgraat ligt zonder sneeuw, bijgevolg alleen maar een losse hoop stenen. Ik kies voor de losse stenen, duidelijk de foute oplossing. We hadden touwlengtes moeten trekken op de ijswand. Na wat hachelijke stappen op de losse troep stenen komen we veilig bij de sneeuwgraat. Het is terug betere firn, niet perfect maar wel veiliger als de voorgaande toestanden. We kruisen de eerste klimmers die de klim in omgekeerde richting doen. Wij zijn blijkbaar de enige die vandaag de doorsteek naar refuge du Durier wagen. De beklimming volgt de scherpe sneeuwgraat over de verschillende 'Dômes de Miages'(3672m). In totaal zijn het 5 toppen. Enkel de klim vanuit de 'Col de Miages' is nog stevig omhoog.

'Dômes de Miage' met zicht op 'Bionnassay' en 'Mont blanc'
De afdaling naar de 'Durier' is een lange dalende rotsgraat bestaande uit losse stenen.

Een zicht op de afdaling
Met 1 rappel van 10m. Voorzichtig afklimmen is de boodschap. Na in totaal 8u klimmen bereiken eindelijk de hut.

Refuge Durier
We blijven tot een uur of 6 in de zon liggen, met een mooi zicht op de Bionnassay. We bevinden ons boven de wolken, wat een vreemd zicht.

Luieren boven de wolken
Bart speelt voor 'waterboy' voor de hut. Wegens een gebrek aan stromend water wordt smeltwater van de gletscher in flessen gegoten en gebruikt voor het koken. Het avondeten is een echt festijn: een stevige soep met vers gebakken brood, een spaghetti met spekblokjes en als dessert een stevig stuk cake. Om 3u staan we op en vertrekken richting 'Aiguille du Bionnassay' (4052m). Eerst een hoop stenen omhoog, gelukkig staan er steenmannen. Dan een mooie firnwand waarna je de sneeuwgraat bereikt tot aan de eerste rots. De eerste touwlengtes zetten de toon. Een pittige klim op voornamelijk mooie en solide rots. We besluiten onze crampons aan te houden en touwlengtes te trekken. Op de 5 korte touwlengtes steek ik maar 3 tussenzekeringen, een beetje weinig. Bart haalt enkele aangepaste technieken uit de kast, zoals beenverklemmingen, met de nodige schrammen als gevolg. Ik klem bij de start van de 5e touwlengte mijn stijgijzer in een barst, met veel moeite krijg ik mijn voet terug. Onze leercurve is hoog vandaag. Het resterende stuk naar de top is een mooie steile sneeuwgraat. Vandaar krijg je ook zicht op de rest van de beklimming. Je ziet het vervolg van de graat tot aan 'Piton des italiens' en daarachter 'Dôme de Gouter'.

De top van 'Aiguille du Bionnassay' met zicht op 'Mont Blanc'
De sneeuwgraat is puur genieten, scherp, luchtig en een stevige afgrond aan elke kant.

Het verdere verloop van de route richting 'Dôme de Gouter'
Na 'piton des Italiens' slaat bij mij de motor af, vermoedelijk slecht water gedronken. Ik voel me vreselijk moe en heb darmkrampen. Met wat afzien en onder aanmoedigingen van Bart geraken we tot aan 'Dôme du Gouter'. Bart loopt rustig fluitend achter me aan, die staat nog fit.

Een zicht op de 'Mont Blanc'
Nu 2u stijgen naar de top van de 'Mont Blanc'(4807m), oef. Na de 'Dôme du Gouter' vervoegt ons sneeuwspoor de normaalroute van de 'Mont Blanc'. Eigenlijk een grote snelweg naar boven. Aan de 'Vallot hut' staat een stevige wind en we besluiten een goretex-jas aan te doen. Tijdens deze verkleedpartij, neemt de wind met een stevige ruk de zonnebril van Bart zijn hoofd. Onvindbaar verloren. Dan maar zonder zonnebril. Mijn motor sputtert nog altijd. Uiteindelijk bereiken we de top, waar we niet lang blijven. Bart zonder zonnebril, ik ne platte vis en een stevige wind zijn enkele redenen.

Top van 'Mont Blanc'
In snel tempo dalen we af. In geen tijd staan we terug aan 'Dôme du Gouter' en enkele koeken later aan 'refuge du Gouter'. We dalen dus af langs de normaalroute. Aan de hut ne peperkoek en cola en de motor draait weer. Over de afdaling naar 'nid d'aigle' , dit is het treinstation onder de hut, ga ik niet veel vertellen, enkel lang stappen tussen de bendes steenbokken. Nog wat chaos aan de balie van het station, 1u20 min treinrit en we zitten aan een frisse pint in Saint-Gervais.
Nog bedankt Bart voor het maken van de foto's

Trip report 'Dent Blanche'

2009-08-03T04:25:00.000-07:00

Dent Blanche via normaalroute 'Wandfluegrat' (4357m)

Dent Blanche vanuit de aanloop naar de hut
Voor we dit project aanvatten hebben we nog een poging ondernomen op 'Dômes de Miage'. Maar een korte samenvatting van dit tripje: kobe mompelt iets van wat een nat kl..weer, mijne nest is helemaal nat, hoe lang nog na de hut, ik vind de weg niet met al die nieuwe sneeuw. We wandelen wat rond op de gletscher zoals verdwaalde steenbokken in de verse sneeuw achter een bende bejaarden klimmers op zoek in de mist naar een berg. Eén van die bejaarden had me al vergast om ne 'mooning'. Niet licht verteerbaar zo vroeger in de ochtend. Ook de italiaanse gidsen turen wat hulpeloos in de mist op zoek naar referentiepunten. We besluiten af te druipen. Net 30min nadat we rechtsomkeer maken trekt de mist op. We dalen af, 4u doelloos ronddwalen was genoeg. We mogen in de voortent van onze nederlandse buren ons soepje opwarmen. Handig als het zo hard regent. Na de rustdag en kleren-droog-dag besluiten we dat het weer in Zwitserland beter is en verplaatsen ons richting 'Dent Blanche'.
We lopen aan naar de 'refuge Dent Blanche'(3507m) vanuit het dorpje 'Ferpècle'. Een klim van 1700 hoogtemeters van 5u. Ik ben aangenaam verrast. Het is een mooie tocht met steeds wisselende uitzichten op een prachtige vallei.

De Dent Blanche hut
Het is een kleine gezellige hut met uitstekend eten. Vooral de dessert: Merinque op een bedje van slagroom overgoten met chocolade schilfers is top. We ontbijten rond een uur of 4 en ik start in hoog tempo om een aantal tragere cordée's alvast voor te zijn voor we de graat bereiken. Na het rotspuin net achter de hut opgekropen te zijn bereiken we de sneeuw, die in redelijk goede conditie ligt. Er staat wel wat wind, die later ook nog aanwakkerd.

De Dent Blanche vanuit de hut
Het rotsgedeelde is klimtechnisch niet extreem moeilijk maar het routeverloop is complex en een foute bocht brengt je dadelijk in moeilijker terrein. Dus aandachtig blijven zoeken naar de juiste weg is de boodschap. Halfweg de rotsgraat volgen 2 touwlengtes ijswand. We besluiten het 'corde tendu' te proberen. Dit gaat net goed omwille van de goede sneeuwcondities. De resterende rots en sneeuw zijn iets eenvoudiger en schieten snel op. En we staan snel op de top met een mooi uitzicht richting Frankrijk, aan de zwitserse kant komen de wolken stevig aanzetten.

Bart met zicht op de afdaling
De afdaling van de ijswand doen we in rappel op de aanwezige ijsstaken. Het afklimmen van de rotspassage blijkt aan moeilijkere zaak dan verwacht. Een moment van onachtzaamheid en we verzeilen in een te moeilijke rotspassage. Met wat stunt en vliegwerk slagen we erin terug op de juiste weg te geraken. Gelukkig zijn er redelijk wat mogelijkheden om te rappelen in de moeilijke passages. De wind blijft op ons inbeuken. Nog snel een cola en ne mars in de hut en afdalen. Het weer geeft ons af en toe nog een natte douche maar tussen de buien door krijgen we nog de kans om wat op te drogen. Mooie geslaagde beklimming!

Trip report 'Aiguille du Chardonnet'

2009-08-03T04:22:00.000-07:00

De Britse klimmers die we tegenkwamen op de Mont Dolent hadden recent 'Aiguile du Chardonnet' beklommen. Dit gaf ons het idee om deze ook eens te proberen, alvast een beklimming die al lange tijd op mijn verlanglijstje stond.

Aiguille du Chardonnet via 'Forbes Ridge' (3824m)
We lopen aan naar de 'refuge Albert 1e' (2702m), een eenvoudige aanloop zeker als je de skilift neemt tot het hoogste station. Een paar pintjes en nog enkele Belgen op het terras in de zon, prima in orde.

Refuge Albert 1e
Vroeg in de ochtend volgen we enkele berggidsen doorheen de volledig verijsde gletscher. Alleen hadden we deze weg nooit gevonden, ook omdat er nog lage wolken hingen die de oriëntatie op de gletscher bijna onmogelijk maakten. De route maakt een grote boog over de gletscher. De afstand tot aan de voet van de wand onderschat je snel. Aan de voet van de wand komen alle klimmers samen, ook diegene die 's morgens van de Zwitserse kant zijn vertrokken. De sneeuwcondities zijn niet perfect maar acceptabel. Het licht gedeeltelijk verijst maar is nog veilig 'corde tendu' te overbruggen. Telkens interessante uitdagingen die je brein bezig houden en zo staan de op de graat voor we het goed beseffen.

Zicht op zonsopkomst richting zwitserland
De graat zelf zijn mooie stabiele granietblokken, waartussen je je een weg moet zoeken. Zeer impressionant en luchtig toch zelden moeilijk. We wennen aan het mixte-klimmen met crampons. Enkele passages zijn iets steviger maar mits wat improvisatie redelijk goed af te zekeren. Waar je moelijkere passages moet afklimmen zijn er meestal relais voorzien met touw en maillon-rapide.

Op de rotsgraat, onze zwitserse volgers
Net voor de top kies ik om deze langs rechts te traverseren. Dit eindigd op een klein ijswandje van 20m. Ik sta aan de start en keer terug om een 2e piolet te pakken en een goede standplaats in te richten. Het wandje valt mee. Net voor de top schroef ik nog één ijsvijs. Boven besef ik pas dat ik op de top sta. En dat ik dus eigenlijk links moest rondgaan via de rots. Maar dan had ik dit mooi stukje ijsklimmen moeten missen. De verplichte topfoto's, met het betere smoelenwerk, ne koek, wat water en go.

Kobe's smoelwerk op de top

de afdaling via de rotsgraat net na de top
Het afdaal firncouloir ligt in perfecte conditie en al snel bereiken we de standplaats waar we 2x moeten rappelen. Dan volgt nog een warme en lange afdaling over 'glacier du Tour'. Een cola'ke en terug naar Chamonix. Op de rustdag klimmen we in 'Dorénaz', lekker de benen stretchen in de zon.

Trip report 'Mont Dolent'

2009-08-02T05:27:00.000-07:00

Mont Dolent via 'Gallet Ridge' (3823m)

Mont Dolent vanuit bivouac
Als uitvalsbasis is de camping op het einde van 'Val ferret' de perfecte locatie. We lopen aan vanuit de camping naar de 'Bivouac de la Maye' (2667m) in warm weer. Later op de dag krijgen we nog het gezelschap van 2 Britse klimmers die samen met de een beetje regendruppels arriveren. En die vooral met hun gevriesdroogde versie van het dessertje 'spotted dick' ons goed doen lachen.

Bivouac de la Maye

Du thé locale
We besluiten 1u voor hun te vertrekken. Ergens rond 1u 's nachts staan we op, eten wat muesli en 'Go'. Het heeft amper gevroren vanacht en het sporen in de zachte sneeuw kost ons wat moeite. Eerst de gletscher van 'Glacier du Dolent' omhoog, met enkele interessante 'crevassen'. De rimaye oversteken is eenvoudig met een klein firnwandje tot aan de sneeuwgraat. De twee Britse klimmers die halen ons hier bij.

De eerste sneeuwgraat
Dan volgt een korte pittige rotsgraat met enkele stevige passen, vooral omdat dit met crampons niet echt eenvoudig is.

Juist na de rotspassage zicht op de top
Daarna kom je terug op de brede sneeuwflank. Hier is de sneeuw van goede kwaliteit, met opnieuw een rimaye, deze keer 1m hoog en verticaal. Bart neemt de kop, en vervolgt daarna de steilere firnflank die we 'corde tendu' verderzetten in het spoor van de Britten. Nu mogen ze sporen voor ons.

De 2 britten naar de top
Het weer is prima als we de top bereiken, maar er werden storingen voorspelt in de late namiddag. Dus na enkele topfoto's vervolgen we de afdaling via de normaalroute. De sneeuw is net hard genoeg om nog veilig af te dalen.

Bart met zicht op de afdaalroute
Bij de afdaling passeren we nog 'Bivouac du Dolent'(2724m). De route loopt enigzins anders dan de beschrijving volgens de topo. Je loopt lager op de 'Glacier de Pré de Bar', hoewel 'glacier', of wat ervan overblijft. Bij de afdaling moet je de volledige vallei afdalen en terug naar de hoofdvallei van 'Val ferret'. Iets wat bij ons tweeën toch hard aankomt. Een lange en omslachtige terugkeer, maar niet klagen als het lukt, hé.

Alpinisme & Magic Wood

2009-07-28T09:32:00.000-07:00

Even kort een update vanuit Chamonix.
Samen met Bart enkele mooie beklimmingen verricht. Eerst de Mont Dolent via de Gallet ridge. Prachtige overschrijding vanuit een bivac met een gletscher met veel interessante crevrassen. Een pittige rotsgraat van 1 touwlengte en 2 touwlengtes stijle firnwand. De afdaling was iets aan de te lange kant.
Tweede projekt was overschrijding van aiguille de chardonnet. Ook een overschrijding via arete forbes. Een supermooie ervaring. Oefenen met crampons in mixte-terrein.
Het 3e doel was arete de bionassay. voorlopig niet gelukt wegens wispelturig weer. Morgen doen we een nieuwe poging.
Wegens het weer de Dent blanche op het programma gezet. Prachtige beklimming onder een stevige wind. Die de beklimming iets extra geeft. We kiezen voor de normaalroute. Hierbij kom je langs dezelfde weg terug. Stevig afklimmen dus.
Hierna verhuizen we naar Magic wood voor 3 dagen boulderen. En ja Bart bouldert zijn eerste 7b Grit deluxe en Morgenlatte. Nu dus een nieuwe poging op de Aiguille de Bionassay. Hopelijk de goeie.
Ps dit qwerty toetsenbord speelt me serieus parten. En mijn vingertjes hebben ook mijn gsm tijdelijk buiten gebruik gesteld, ja de wereld van de pincodes en de pukcodes... Tot later.. hopelijk met knappe foto`s

Luna

2009-07-03T06:52:00.000-07:00

Nieuws,
Mijn zus, Nele heeft haar eerste boulder geopend in het magische bos van Fontainebleau. Het kleine bouldertje heet 'Luna' (6a)naar haar petekind. Zie ook op de travelblog voor meer info.
Mooi werk!

Nele in 'Luna'
Miet in 'Luna'

BRT @ work

2009-06-30T07:35:00.000-07:00

Twee dagen werken met het Belgian Rebolting Team, dat kruipt in de kleren. De douche leek eerder op een modderbad en mijn haar op poedersuiker. Ik heb het zout op mijn frieten serieus nodig, als ik kijk naar de zoutvlekken op mijn t-shirt. Er is tamelijk veel werk verzet dit weekend.
Patrick en Lies hebben het pad naar 'dalle de la vierge' met rode stippen gemarkeerd. En een stukje touw aangebracht om het moeilijkste stuk gemakkellijker te overwinnen.

De rode bolletjes markering wijst de weg naar 'dalle de la vierge'

Jo heeft de klassieker 'L'envers de la speleo' afgewerkt. Ikzelf en Jo hebben eindelijk aan 'les dentelles' gewerkt. Ik werp de onstabiele rotsblokken uit de wand, die mogelijk een gevaar vormen voor wandelaars en klimmers. Tim en Tom werken in de lijn links van 'Coup de sabre'. En wat een bloedmooie route! Ik vloek wat af, wegens defect gereedschap! Bijna de hele rotzooi naar beneden gesmeten! Boecht van den Aldi! Johan onze bioloog benut zijn tijd met het determineren en fotograferen van zeldzame planten. Op zaterdag in de late namiddag druipen we vroegtijdig af, aangemoedigd door een stevige plensbui. Van de statische touwen kan je nu een zanderige bouillon trekken. Ehm, van een aantal BRT'ers ook vrees ik. De barbeque in de steengroeve van The Outsider was meesterlijk, zelfs met de regelmatig weerkerende regendruppels. Het kampvuur bleef echter onverwoestbaar branden. Amai,dat was zweten!

Turkey Climbing Festival Olympos

2009-06-16T23:37:00.001-07:00

Meer info volgt binnenkort op www.olymposrockclimbing.com

Comblain-la-tour & Berdorf

2009-06-15T06:23:00.001-07:00

Eindelijk enkele weekends achter elkaar aan't klimmen. Met als resultaat mijn eerste Belgische 7b+ 'Plus d'Héros'. Deze route werd eerst verkend door Pol en Rine. En later door Erik.C en mezelf behaakt. De bouldercrux kon ik destijds niet. Maar met wat info van Harold M. en Roland lukte deze crux dit jaar wel. Nu hem nog 'enchaineren'. Bij het hangen van de setjes zoek ik zeker een half uur naar de juiste combinatie voor de startcrux! Die was ik dus vergeten, miljaarde. Bart lag al bijna te slapen. Maar de eindcrux lukte van de eerste keer. De volgende poging was ineens de goede. Bart probeert hem ook, na het uitwerken, maar mist wat coördinatie. Om even wat te relaxen, klimmen we enkele routes op de noordwand van 'Grand ressaut'. Fond de teint, Jour de terre, trop costaux, l'orchis, jeu du blaireau, voie du nuton. Ik had bart belooft om de setjes opnieuw te gaan hangen in 'Plus d'héros' als hij nog een laatste poging wilde doen. En Bart klimt hem alsnog vlot uit. Dan maar ineens zijn ander project afmaken. 'La dalle de Hana' had ik met Bart en nog enkele andere geopend. Ik had hem reeds vroeger op't jaar geklommen. Ik hang de setjes via 'la grotte enchantée' en bart klimt hem dadelijk uit. Een supermooie boulderroute. Dit was genoeg voor deze klimdag. Nog enkele pintjes op't luidruchtige terras in 'Comblain-au-pont'.

Van't weekend Berdorf. Dat was zeker 15 jaar geleden en wat een vrolijk weerzien! Om de één of de andere redenen wilde mijne fysiek van't weekend niet meewerken, geen reden tot klagen hoor. Zou het misschien aan de locale 'Cheeseburger & beer' hebben gelegen.

Bart in 'Tribut Croquettes' 7c+
Enkele aanraders: Les 2 secrétaires 6b+, Jeunes Mariés Séparés Droite 6b, Spigolo Giallo 6a & Minimops

Kobe in 'Deiwel'
Bram J. werkt in Borderline 8b, Bart werkt in 'Tribut Croquettes 7c+ en ik werk in Deiwel 7b. Voorlopig allemaal zonder succes, maar er is progressie. De Belgen zijn hier talrijk aanwezig: Guy, Bart, Peter, Tom, Geert,...

Bram in 'Hausbeier' 5%
Met dank aan Bram Janssens voor de mooie foto's.

Rebolting, rebolting & rebolting

2009-06-04T06:51:00.001-07:00

Samen met Claude en François de oude lijn van André Capel terug uit de klimop gehaald. Dit is de rotsgraat tussen arête de Chirmont en arête de Fairon in Comblain-la-Tour.

Topo
1. La rigolade 4c André Capel - 5setjes - 25m
2. Le préchauffage 5b Claude Berkenbosch, François Corbesier & Kobe - 5setjes - 25m
3. El bby - project - Bram Lambrechts, Robin Poelmans & Kobe

Update Comblain-la-Tour

2009-05-24T14:21:00.000-07:00

Enkele weekenden geleden een dag met Bernard Marnette de routes op de noordwand van 'Grand Ressaut' afgewerkt. Deze nu zaterdag eens geklommen.
Ook met Kees Breek een verkenning verricht van de wand links van 'Vin sauvage'. Een stevige route waarvan het einde nog wat reflectie vraagt, met de naam 'Trout Mask Replica'.
Vorig weekend hebben we 2 dagen hard gewerkt. De laatste dennenbomen zijn omgehakt en verwerkt tot houtstapels. Dankzij Maarten, Magalie, Tom en Jo is bijna al het bosbouw-werk achter de rug. Deze dennenbomen zijn volgens de ecologen niet 'eigen' aan het huidige loofbos biotoop. Het zou beter zijn om ze te verwijderen. Om deze reden zijn deze dennen gebruikt als materiaal voor de aanleg van de trap in het steile couloir aan 'Arête de Chirmont'. Wat ook noodzakelijk is om de het oude pad te vervangen wat doorheen beschermde vegetatie gaat. Dus a.u.b. dit niet meer gebruiken! De spoorwegen hebben ook gevraagd om alle bomen te kappen, die kans maken op de bovenleiding te vallen. De laatste nog rechtstaande dennenbomen vertoonden ook een groter risico tot omwaaien omdat ze nu vlak in de wind kwamen te staan. Bijgevolg intensief kapwerk en het oprichten van houtstapels. Het hout is ook deels verzaagt om later nog als traptredes te gebruiken. Onze kennis in bosbouw begint vruchten af te werken: hoe vel ik een boom? hoe gebruik ik een 'tirfort'? hoe maak ik een houtstapel?...

Magalie & Maarten - Eco-werkzaamheden

Magalie met kettingzaag
Vandaag met Rine 'Un, dos, tres' eens geklommen. Oef zeg, laten we dit maar 6b geven en niet 5c. Blijkbaar heeft Koen er een 'greepje' uitgetrokken. Ook 'Trop Costaux' eens getest, en het is een mooie eenvoudige aanvulling op de sector. Maar het belangrijke nieuws is toch wel de Rine duidelijk vorderingen maakt in 'La dalle de Hana'(genoemd naar Bart's katje ). Ook Mark, Tom, Rens en Igor waren ook present. Pech dat het zo warm weer was! Een groot aantal toproutes liggen er dan super heet bij. Enkel 'Desperados' en 'la grotte enchantée' liggen in de schaduw.

Boulderen in Bleau

2009-05-04T02:45:00.000-07:00

Opnieuw een leuk weekendje Fontainebleau. Met 'hardcore' Igor en Bart stevig liggen boulderen. We warmen op in Franchard Isatis. Samen met Marius Oniga proberen we even L'angle Ben's , een mooi en zuiver graat probleem. We missen nog iets, balance? kracht? Na enkele intense pogingen wringt Marius hem er alsnog uit. Igor doet enkele verdienstelijke pogingen in de dyno Kangaroo city . Even werken in een naamloze 7a en even later slaat Igor hem al op de kop. Bart en ik komen net iets te kort, of hoe zeg je dat 'il nous manque les patates'. Igor is warm. En ook Respect d'intention in eerste poging. Bart en ik slagen ook in de opdracht al is't het duidelijk met iets meer moeite.

Bart in 'Respect d'intention'
Dan het project van de dag Sur-Prises . Igor geraakt goed tot bij de kruispas maar kan hem niet echt ficeren, maar het is te warm.

Igor borstelt 'Sur-Prises'
Als afsluiter klimmen we nog Surplomb gauche een mooi probleem, hoewel vreselijk 'eliminante'. Bij Igor is het vat af, mij lukt het nog net en Bart spartelt zich ook door de 'mantle'. Nieuwe dag en een nieuw gebied Rocher au Sabots. Igor warmt letterlijk op met Jet set Bart en ik zijn nog steeds moe van de vorige dag klimmen. Na veel stretchen komen de spieren weer traag tot leven. Inversée Satanique had ik vroeger ooit reeds geprobeert en lukt ditmaal wel. Igor klimt L'Oblique in 1e poging en Graviton in een paar pogingen. Met Smash besluit ik ook mee te doen. The big dyno. Igor komt telkens dichter tot hij meerdere keren de eindgreep aantikt en uiteindelijk blijft hangen, klaar! Ik kom dicht, maar geen succes. We besluiten naar Oiseaux te gaan om wat rust op te zoeken.

Kobe in een opwarmer Oiseaux
Bart en ik klimmen Le rouge-gorge en ook de assis lukt. De zitstart is echter niet volgens het boekje, de linker barst in de start is er niet bij. Igor motiveert me om alsnog Jet set en L'Oblique te proberen. L'Oblique gaat in 1e poging. En Jet set, waar ik 's morgens redelijk infantiel zelfs niet fatsoenlijk van de grond geraakte, lukt ook in 1e poging. Thanks Igor! Bij Jet set komen we Neil Hart tegen, een vrolijke Brit, die maisonbleau een vakantiehuisje uitbaat in de buurt van Fontainebleau. Later speelt Igor met Neil in een variante op Smash, Smash Ademains, dus met 2 handen ipv 1 hand. Geen succes, een rare dyno als je hem met 2 handen doet. Dus pizza Mimi en een kampvuurtje om de nacht door te komen.

Igor de vuurmeester
Zoals altijd warmt Igor op met het project van de dag: Sphincters Toniques en natuurlijk in eerste poging. Bart en ik warmen moeizaam op. Eenmaal warm lukt me Sphincters Tonique ook. Hoewel op een andere manier als Igor. Dan naar Le jeu du toit. Igor doet hem in eerste poging en ik ook, hoewel met enkele esthetische foutjes, echt een supermooi probleem. Daarna spelen ik en Igor nog in Smash. En totaal verrast pak ik de eindgreep. Bart klimt met het laatste van zijn krachten L'Oblique een mooie prestatie. We verkennen nog even Bien Zen een mooi probleem, echter de 'jus' is op. Een zeer leuk bleauweekend, zowel voor de cijfertjes als voor het gezelschap.

Tech tips - behaking

2009-04-27T14:06:00.000-07:00

Enkele tips ivm correct behaken van rotsroutes:

Longlife Petzl is defect, na belasting is deze 0,5cm achteruit gekomen. Vermoedelijk in holle ruimte?

Positie plaquette niet in de valrichting, deze zal verdraaien bij belasting en mogelijk de moer hierdoor terug losschroeven.

Correctie plaquette door verdraaien in valrichting

Bij plaquette niet loodrecht op rotswand geboord. Bijgevolg plaquette maakt slecht contact met rots en moer. Bij belasting mogelijk verdraaiing van plaquette

Correctie door wegbijtelen rots tot deze vlak is tov plaquette.
De te ver uitstekende schroefdraad is niet te herstellen.

Haakpositie niet ideaal. Bovenste carabiner van het setje wordt slecht belast door vorm van de rots.

Fixe haak niet verzonken in rots. Glaspatroon te snel uitgehard. Lasnaad beter naar bovenzijde ipv onderzijde. Losnaad is ander metaal als de haak. Potentiaalverschil en kan na lange tijd doorroesten.

Haakpositie te diep in barst. Bij val onnodige consequenties voor klimmer.

Homemade haak in natuurlijke barst. Vochtindringing langs achterzijde mogelijk!

Heroix & Sur les traces du maître

2009-04-26T13:43:00.000-07:00

Vandaag zit het weer mee! De voorspelde regen blijft uit. Met een 'groene' aanloop staan we aan de voet van 'Heroix'. Welke niet echt in de smaak valt bij Bart. Bart doet hem 'onsight' onder enig gekreun. Ik kan hem deze keer ook klimmen zonder mijn scheenbeen (onkunde),zoals vorige keer,open te halen. Al die padenaanleg heeft geholpen, de verzuring valt mee.
Dan opnieuw een aanval op het project van vorige week 'sur les traces du maître'. Bart werkt hem vlot uit. Mijn poging is dadelijk de goede. Zonder bier in de spieren lukt het aardig. Enkel de 1e cruxpas blijft voor mij 'hit or miss'. Deze keer ging het maar nipt goed. Ook Bart klimt hem daarna, redelijk spannend om te zien. Daarna zijn we eigenlijk te moe om nog iets te kunnen uitrichten, maar we verkennen alvast 'Nailin' Palin' en 'Plus d'Héros'. In de laatste maken we duidelijk vorderingen. Een rustig dagje, enkel Hendrik en zijn vriendin en nog enkele Duitsers in het gebied.

Weekendje Comblain-la-tour

2009-04-20T14:22:00.000-07:00

Zaterdag een weekendje in Comblain-la-Tour gewerkt. Nog snoeihout opruimen.
Dankzij de hulp van enkele BRT-leden en Karel de voorzitter van ASAC en niet te vergeten Dick is er al stevig progressie gemaakt. Iedereen nog eens bedankt voor het leuke weekend. Ook de barbeque in de steengroeve van 'The Outsider' was super leuk.
Zondag eindelijk nog eens geklommen. Rine en Tom zijn duidelijk in topform. Tom worstelt zich dankzij enige koppigheid door 'Dessert du Chef 8€', zijn zwart spook. Rine en ik werken in 'sur les traces du maître' . Waar ik dan maar de 'frequent flyer' uithang. Maar beide maken we progressie. Volgende keer... Tom en Rine maken ook snel werk van 'La Lisou' (6c). Maarten en Magalie klimmen en genieten van de zon nog bekomend van een bezoekje aan een huwelijksfeestje. Ook Xavier Bonjean, Renzo en vrienden klimmen een dagje gemoedelijk. Ze testen nog enkele routes van Bernard Marnette & mezelf.

Kobe in 'sur les trace du maitre' foto Xavier Bonjean

Kobe 'Frequent flyer' foto Xavier Bonjean

Tom, Maarten & Magalie in de zon, foto Xavier Bonjean

Xavier Bonjean in 'Pommes de terres grillées'

Fontainebleau

2009-04-14T10:49:00.000-07:00

Eindelijk eens terug naar de moeder van alle bouldergebieden. En steeds vergeet ik hoe leuk een dagje boulderen in 'the magic forest' kan zijn. Deze keer op een lekker rustig tempo samen met Lies, Patrick en baby Max.
Eerste dag een korte sessie in 'Maunoury'
Meer dan een beetje opwarmen zat er niet in. Zowel de spieren als het weer wilden niet meezitten. En Max wilde ook wat aandacht, terecht want alleen wat liggen is saai. Lies klimt 'La gifle'. Ik slaag met een dynamische pas in 'Envergure'.

De 2e dag is het stralend weer in 'Cul de Chien'. Het blauwe parcour van nr 20 tem 50 ongeveer afgewerkt. Patrick wringt er ook nog 'Navigation' (5) uit. Mij lukt 'Vol à vue' na het ontdekken van een klein greepje. Ook Lies raakt aardig uit de voeten.

De 3e dag 'Roche aux Oiseaux'. Voor mij een nieuw gebied.
We warmen op aan het dakje van 'Normal Blanc'. En even later toont Patrick hoe je 'Le Presse-Banane' moet klimmen. Ook 'La Lyre' moet eraan geloven. Ik denk dat ik 'Le Rouge-Gorge' heb geklommen, tenminste tot ik vaststel dat ik volgens de foto 1m teveel links klom. Dit was echter één van de mooiere problemen van de dag. En even later doet ook Lies 'L'Oiseau de Paradis direct' (4+). Mijn pogingen in 'Cent blaques' mislukken, gebrek aan durf? 'L'oiseau-lyre' lukt na de 20ste poging.

Op aanraden van Nele en Erik stappen we richting de blok van 'Anti-Dogma'. Eerst 'Pigeon vole' geprobeert, zonder echt succes. Dan 'Anti-Dogma', welke echt redelijk makkelijk is voor de graat. De zitstart maakt weinig verschil.
Nele en Erik werken in 'Action Direct'. Dit is echt wel stevig dakklimmen. Even later proberen we 'Anti-action'. Erik werkt hem volledig uit, waarna ik de info steel om hem zelf uit te klimmen. Erik klimt hem daarna dadelijk uit, terechte 'revange'. Nele klimt die dag ook 'L'Ergot' (6b)
Nele heeft ook nog een mooi verslagje op haar travelblog

De Trap in Comblain-la-Tour is klaar!

2009-03-23T03:01:00.000-07:00

Eindelijk is de trap af, met meer dan 100 tredes en gerealiseerd op ongeveer 8 werkdagen. Mooi werk! Ik dacht dat ik er de volledige helft van't voorjaar aan zou moeten werken. Nu is de trap zeker lang genoeg om bovenaan volledig buiten adem aan te komen. Redelijk grappig zicht om de klimmers bovenaan te zien toekomen: groen, kuchend, rochelend, zwaar ademend...
Dankzij de hulp van 8 NKBV-leden van Rotterdam hebben we van't weekend het laatste stukje kunnen afmaken. Alvast nog eens bedankt voor de leuke sfeer, het mooie werk en niet te vergeten de donatie van 250 euro.
Een leuk pluspuntje voor mezelf, de conditie gaat er radicaal op vooruit. 'T is te zeggen, eens al de schrammen en builen van't weekend terug genezen zijn.

Nog wat nieuwtjes (ben er allicht enkele vergeten, mijn excuses alvast) :
-Harold Moody klimt 'No chance for sissies' 8a
-Patrick 'Petje' Coenen klimt 'Ciel d'Héros direct' 7c
-Paul Lahaye en Thiebout klimmen 'Too fat for Tufas' 7c
-Momo klimt 'Plus d'Héros' 7b++
-Olivier Coenen, Klaas en Olivier Favresse klimmen 'Mon nom est personne' 7c+/8a
-Olivier Coenen klimt 'Les 3 mousquetaires' 8a+

Klimgebieden 'the map'

2009-03-06T05:33:00.001-08:00

Grotere kaart weergeven
Ai, mijne ecologische footprint! Ik kom maar op 3,35 planeten.

Escalier roulant

2009-02-24T13:28:00.000-08:00

De trap in Comblain-la-Tour begint vorm te krijgen. Zaterdag dankzij USAC en enkele rebolters 28 tredes geplaatst. Totaal nu 83 tredes. De trap is af tot net voorbij 'Entre terre et ciel'. Maar het blijft een vermoeiende onderneming om 'even' naar de bovenste sektoren lopen.

USAC en rebolters tijdens de middagpauze

Escalier roulant aan 'Entre terre et ciel'

Comblain-la-tour Update

2009-02-09T00:23:00.000-08:00

Recent is er weer veel actie in Comblain-la-tour.
Eerst is't Robin Poelmans die 'Les 3 Mousquetaires'(8a+) uitklimt. Volgens mijn bronnen gaat het hier waarschijnlijk om een 2e beklimming. Enkel Claude Lorenzi is hem voor gegaan.
Update: Waarschijnlijk 4e beklimming, J.P. Finné, Charly Godissart en nog een local hebben deze route reeds geklommen.
Olivier Favresse herhaalt er 'Fast boy' (7c) en verkent de 8a van Claude Lorenzi links van 'Fast boy'. Nu Zondag slagen Micha Vanhoudt en Olivier Coenen er nog in om "Nailin' Palin" te klimmen. Dikke bal! Momo zit er dicht bij! Keep up the spirit!
Samen met Bernard Marnette heb ik nog enkele eenvoudigere routes bekeken:
-L'Orchis (5c+/6a) kort maar super mooi!
-Le jeu du Blaireau (6b) kort en fijn op de vingers
-La voie du Nuton (5)
Allemaal op noordwand van 'Grand Ressaut', de beklimmingen eind 2008 zijn een beetje aan de frisse kant!

Jo Dotremont in Comblain-la-tour - Fotograaf Paul Lahaye
Ook is't Belgian Rebolting Team gestart met de trap in't couloir. T'is precies of mijn schouders elk weekend met 1cm groeien van't boomstammen sleuren. De trap is reeds af tot bij 'Too fat for tufas'.

Siurana en Montsant ( Spanje )

2009-01-18T08:21:00.000-08:00

Spanje was koud en vochtig! Siurana is echt een supermooi klimgebied.
En ook het nabij gelegen Montsant is adembenemend. Het klimmen in of boven de wolken is echt uniek. Mijn motivatie was echter maar zwak, een beetje kou en ik kreeg de spieren niet op temperatuur om te kunnen klimmen. Of lag het aan de ene dag met sneeuw? Weer een uitvlucht zeker?

Siurana - fotograaf Erik Borghans
Dan gaan we maar wat over mijn prestaties lullen zeker. De leukste was alvast mijn onsight van "Valga'm Dèu quin patir" (7a+), een harde start met redelijk continu einde. Bart slaagt er enige dagen later ook in. En snotje klimt het beest 2e poging. Mijne hardste redpoint was 'Bistec de biceps'(7b+), redelijk te doen.

Bart in 'Bistec de Biceps' - fotograaf Erik Borghans
Redelijk grappig verloop. Eerste poging, de startcrux lukt, maar halfweg gevoelloze vingers van de kou. Na 5min liggen schudden en kreunen geen beterschap. De 2e poging, de startcrux lukt niet meer, te koude spieren. De 3e poging, de startcrux lukt opnieuw, half weg weer koude vingers,maar na 5min rondhangen is er beterschap.
En, ja het 'beest' lukt alsnog. Samengevat,leuke vakantie met tegenvallend weer.

Zicht op Montsant - fotograaf Erik Borghans
De toppers:
-oudejaarsavond feestje
-bijna weggesleept worden aan de luchthaven dankzij parkeergoeroe kobe
-Top klimdagje in sektor 'L'olla'
-Kookspecialiteiten van SOS-Bart

Bibberen in Comblain-la-tour

2008-12-18T10:50:00.000-08:00

Eindelijk beetje tijd om de foto's van Patrick op blog te zetten.
'T was een leuk dagje bibberen in Comblain.
Patrick in 'toit épineux', de aanloop naar...

Patrick in 'toit épineux' op weg naar de kaasrasp...

Erik in het noorden kwijt in 'la méchante épine'

Erik in 'toit épineux'
Leuk nieuws, Erik klimt 'sirocco', dikken bal!

Projecten sneuvelen in Comblain-la-tour

2008-11-20T09:03:00.000-08:00

In de laatste maanden zijn verschillende projecten voor het eerst vrij geklommen in Comblain-la-tour. Zoals bijvoorbeeld ‘Fast Boy’ (7b+/c) en ‘Plus d’Héros’ (7b+). Deze projecten sneuvelden reeds vorig jaar door Olivier Coenen en Guy Vanden Bergh. Iets Later klimt Olivier ook nog ‘Vin sauvage’(7b+) vrij. Een bezoekje van Micha Vanhoudt is voldoende om 'Notre Dame' (6c+) af te werken. En ook Patrick Achten klimt er ‘Heroix’ (6b+/6c), mijn poging strandde toen op een leuke schaafwonde. Recent heb ik door mijn goede form ‘Sirocco’ (7a) en ‘Dalle de Hana’ (7a+) kunnen afwerken, allebei mooie boulderachtige routes. De vorige maanden is er intens geklommen, door klimmers die allemaal het moeilijke toegangscouloir blijven trotseren. Hopelijk kunnen we dit snel verbeteren! Patrick Coenen klimt er recent ‘Norah’ (7c) en Harold Moody klimt mijn oud project ‘too fat for tufas’ (7c+). Ook Harold’s eigen project ‘Nailin’ Palin’ (7c) moet er aan geloven. Zijn huidige project is ook alweer een stevige ‘No chance for sissies’ (7c/8a). We hebben ook enkele nieuwe combinaties verzonnen op de 7c routes. Om zo iets eenvoudigere combinaties toe te laten.
Nu we het toch over eerst vrije beklimmingen hebben.

Nele Bellinkx in 'Too fat for tufas'
Persoonlijk ben ik van mening dat als je een rotsroute behaakt het weinig uitmaakt of je de eerste beklimming realiseert of niet. Zolang de route bestaat kan jij en iedereen ervan genieten (zolang de grepen er zijn). Samen met vrienden pogingen doen om hem vrij te klimmen is voor mij een deel van het plezier. In essentie behaak je geen routes enkel voor jezelf. Iemand anders jouw lijn zien vrij klimmen geeft evenveel voldoening. Kortweg een mooie lijn op de rots zien en behaken zodat jezelf en iedereen hem kan verkennen. Trouwens een route openen moet niet noodzakelijk met haken. Als de mogelijkheid bestaat om hem volledig op friends of klemblokken af te zekeren dan zal ik dit zeker proberen. Jammer dat er in België zo weinig rots is, die dit mogelijk maakt. Dan nog even kort i.v.m. de route kwotaties, om het met de woorden van Steve Mclure te zeggen, ‘ the grade is merely a suggestion ’.

Ettringen

2008-11-10T10:39:00.000-08:00

Wegens wispelturig weer in Ettringen terecht gekomen. Eén zalige klimdag en 2 vochtige leuke klimdagen. Zelfs nog belgen tegen het lijf gelopen Wies met vriendin. Enkele leuke routes op sector 'grosse wand': Zampano, Amerikanischer traum, rechts van Lea, Kamikaze goes on en Mayflower. Aan de laatste is nog een beetje werk, maar wat een super lijn.
In de regendagen kruipen we weg in de grotten van 'Mordor'. Oh my precious!
Bij gebrek aan droge routes een complete studie van 'Softeis' gedaan.

Tom in 'Softeis' 7a
Na veel studiewerk en 't uitzoeken van bewegingen komen we met een oplossing voor de verschillende bewegingen. Erik en ik klimmen hem op't nippertje uit. Wat Erik de volgende dag opnieuw doet, maar dan op een iets elegantere manier. Tom doet een verdienstelijke poging. Een logement bij 'Schäfer' in't tuinhuisje valt super mee.
's morgens opnieuw opwarmen in de vochtige condities valt 'redelijk' tegen.

Erik in 'Zwergentod' 6b+/6c ( 6c+ for the little ones )
Uiteindelijk blijkt 'zwergentod' nog net 'droog' genoeg te liggen voor een poging. Erik heeft het meeste goesting en hij slaagt. Amai als je hier iets kleiner bent, kan je hier geen enkele pas van doen! Tom doet nog een poging in 'Softeis' en ja trakteren! Goeie bal!

Tom na 'softeis', beetje suikergebrek of zoiets?